Dragonfly

CinemaSerf (منتقد)

«الزی» (با بازی برندا بلتین) زنی بیوه است که پسر بزرگش با خانواده‌اش دورتر زندگی می‌کند و خودش در خانه‌اش چسبیده به ته مانده استقلالی که برایش مانده. هفته‌ای سه بار یک پرستار می‌آید تا احوالش را بپرسد و حمامش کند، اما این آدم‌ها طبق برنامه زمانی کار می‌کنند و وقت ندارند واقعاً باهاش گپ بزنند. این همان چیزی است که همسایه‌اش «کالین» (با بازی اندی رایزبورو) یک روز متوجهش می‌شود. بعد وقتی سگ کالین، «سیبر»، باغچه الزی را خراب می‌کند، کالین تصمیم می‌گیرد عذرخواهی کند و همین شروع یک دوستی تدریجی بین این دو زن می‌شود.

اولش فقط در حد یک خرید کوچک است، اما کم‌کم که بیشتر حرف می‌زنند، هر دو برای همدم داشتن کمی به دیگری وابسته می‌شوند و ریشه‌های یک دوستی محکم شکل می‌گیرد. این وسط، پسر الزی (جیسون واتکینز) خیلی مشکوک می‌شود که این همسایهٔ یارانه‌بگیر دارد خودش را شیرین می‌کند تا از مادرش سوءاستفاده کند. یک سر زدن سرزده از طرف پسر باعث مداخله‌هایی می‌شود که عواقب خیلی تلخی برای همه دارد.

توی این فیلم خیلی تلویزیون تماشا می‌کنند، اما هیچ‌وقت سریال «ورا» تماشا نمی‌کنند! — که به نظرم عجیب بود چون برندا بلتین خودش بازیگر ورام است — اما جدا از این، هر دو زن زندگی‌های تنهایی دارند که هفته به هفته هیچ تغییری نمی‌کند. ریتم داستان‌گویی و زحمت بازیگرها خیلی خوب این روزمرگی پوچ و دردناک را منتقل می‌کند. «کالین» عاشق سگ باجذبه‌اش است و بیشتر وقت‌ها حس می‌کنی این احتمالاً تنها رابطه پر از عشقی است که هر دو زن — به دلایل کاملاً متفاوت — شانس تجربه‌اش را دارند.

یک صحنه در فیلم هست که مربوط به یک کارت بانکی و رمز آن است و رسماً شما را روی لبه صندلی می‌نشاند! آنجا بود که فهمیدم خودم چقدر بدبین و بی‌اعتماد شده‌ام — به‌خصوص که بازی رایزبورو یک‌جور ابهامِ لغزنده ایجاد می‌کند. واقعیت این است که ما دقیقاً نمی‌دانیم کالین قابل اعتماد است یا نه، و ظاهر آدم‌ها نقش مهمی در پیشبرد داستان دارد.

راستش از پایان‌بندی خیلی خوشم نیامد، نه به خاطر اینکه جواب نداد، بلکه به نظرم کاملاً غیرضروری بود و فقط برای جلب توجه و افکت دراماتیک ساخته شده بود. با این حال، این دو بازیگر به آرامی اشکالات جامعه‌ای را رو می‌کنند که باعث شده روزبه‌روز بیشتر ایزوله شویم و توانایی سنجش شخصیت آدم‌ها بر اساس رفتارهایشان را از دست بدهیم و همه‌چیز را با قضاوت‌های بدبینانه خودمان بسنجیم.