زنان کوچک
در سالهای پس از جنگ داخلی آمریکا، جو مارچ (سیرشا رونان) در نیویورک زندگی میکند و از راه نویسندگی روزگار میگذراند، در حالی که خواهرش ایمی مارچ (فلورنس پیو) در پاریس مشغول تحصیل در رشته نقاشی است. ایمی بهطور اتفاقی با تئودور «لوری» لورنس (تیموتی شالامی) ملاقات میکند؛ همبازی دوران کودکیاش که قبلاً به جو پیشنهاد ازدواج داده بود اما جو او را رد کرده بود. بزرگترین خواهر آنها، مگ مارچ (اما واتسون)، با یک معلم مدرسه ازدواج کرده است، در حالی که خواهر خجالتیشان، بث (الیزا اسکنلن)، به بیماری سختی مبتلا میشود که دوباره اعضای خانواده را دور هم جمع میکند.
سال انتشار: 2019 کارگردان: Greta Gerwig ژانر: Drama، Romance نویسندگان: Greta Gerwig، Louisa May Alcott امتیاز: 7.8نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
من رویکرد جدید گرتا گرویگ رو نادیده نمیگیرم. شخصاً فکر میکنم رویکردش عالیه و قطعاً برای سال ۲۰۱۹ تأثیرگذاره، اما در عین حال نشون میده که فیلم فقط برای یکی از زنهای داستان احترام زیادی قائله. نمیتونم این حس رو نادیده بگیرم که گرتا در راه خدمت به یک ایده بزرگ، در حق بقیه زنهای داستان کملطفی کرده. - جس فنتون. متن کامل مقاله جس را بخوانید... https://www.maketheswitch.com.au/article/review-little-women-a-21st-century-remake-but-does-it-cause-more-harm-than-good
2019-12-15
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
نظر هر کسی محترمه، چه ذهنی باشه چه عینی، اما به نظرم واکنشهای مثبت به دومین فیلم بلند گرتا گرویگ خیلی جالبه، مخصوصاً با توجه به اینکه فیلم چقدر خودشیفته ساخته شده. من شخصاً اینطور فکر میکنم. البته این حس رو با بد ساخته شدن فیلم اشتباه نگیرید. گرویگ توی کارگردانی استعداد داره، اما به جای اینکه با توجه به فرصتهای زیادی که الان براش فراهمه دنبال چالش باشه، به محافظهکاری رو آورده و فیلمی ساخته که کاملاً حس میشه برای «جلب توجه جشنوارهها و اسکار» طراحی شده. و وای به حال وقتی که بهش توجه نشه! منکر این نیستم که گرویگ عاشق رمانه، این رو توی فیلم نشون میده و قطعاً این نسخه دیدگاه شخصی خودشه، اما با وجود تلاش خوبش، هیچ چیز جدید یا تازهای در نگاهش نیست. باید اعتراف کنم و تأکید کنم که در این مقطع، درخواست تغییر رادیکال در داستانی که بارها در سینما روایت شده، کاملاً احمقانه و سادهلوحانهست؛ با این حال، نمیشه این حس رو نداشت که فیلم وسیلهای ارزون برای بهرهبرداری از داستان با توجه به شرایط فعلیه، جایی که فمینیسم حالا به یک نیروی محرکه در صنعت تبدیل شده. همونطور که گفتم، اون سراغ گزینهی امن رفته. با این حال، با وجود تلاش گرویگ برای افزایش وزن اون بخش خاص از پیرنگ، اون از پرداختن به مسائلی که برای داستانی که سعی داشت بگه مناسب نبودن، دوری میکنه؛ چون با اینکه اونا دخترای پولداری نیستن، اما از امتیاز محافظت شدن در برابر جنگ داخلی برخوردارن. جو زن جوونیه که از خودش و ذهنش آگاهه، چیزی که در اون زمان نکته مثبتی نبود، اما مشخصاً دنیای بیرون دغدغهاش نیست و فقط به منافع شخصی خودش فکر میکنه. و این اشکالی نداره، همه ما ممکنه اینطوری باشیم، مخصوصاً وقتی جوونیم، اما چطور سعی میکنی شخصیتهای «آگاه و بیدار» بسازی، اگه این آگاهی فقط در چیزهایی باشه که به نفعشونه؟ اینجاست که باید سوالات بهجایی پرسید درباره اینکه چه چیزهایی انتخاب شده تا این نسخه جدید طبق دیدگاه کارگردان جواب بده. در نهایت، با وجود کیفیت تولید، «زنان کوچک» فقط یک تکرار قراردادی و معمولی از یک کلاسیک ادبیه که به نظر من دیگه بیش از حد ازش استفاده شده. اما این پیشنهاد هم پتانسیل دوست داشته شدن رو داره و هم متنفر شدن، و این خیلی بستگی به ذهنیتی داره که موقع دیدنش دارید. مثل همیشه، بقیهاش بستگی به برداشتی داره که شما از فیلم میگیرید.
2019-12-31
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
انگار سال ۲۰۱۹ سالی بود که فلورنس پیو توی فیلمهایی بازی کنه که منتقدان و کاربرای لترباکس عاشقشونن ولی من واقعاً هیچ حسی بهشون ندارم.
_نمره نهایی: ۲ ستاره - قطعاً سلیقه من نبود، ولی تا حدی میفهمم چرا بقیه خوششون اومده._
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
اگر از خواندن نقدهای بدون اسپویل من لذت میبرید، لطفاً وبلاگ من را دنبال کنید: https://www.msbreviews.com
نود و دومین دوره جوایز اسکار همین یکشنبه برگزار میشود و «زنان کوچک» یکی از معدود آثار ۲۰۱۹ است که تازه اکنون (۲۰۲۰) در کشور من اکران شده است. من واقعاً میخواهم تمام نامزدهای بهترین فیلم را قبل از مراسم تماشا کنم تا نه تنها پیشبینیهای صادقانهای داشته باشم، بلکه لیست ۱۰ فیلم برتر سال ۲۰۱۹ خودم را هم کاملتر کنم. خب، اقتباس گرتا گرویگ از این کتاب مشهور نتوانست در لیست ۱۰ فیلم برتر من جایی پیدا کند، اما قطعاً شایسته یک تقدیر ویژه هست.
جنجالهای زیادی پیرامون بخش بهترین کارگردانی وجود داشته، فراتر از فقط اسکار. نبود یک نامزد زن در چندین مراسم جوایز باعث نارضایتی شد و اکثر منتقدان کار گرویگ را بیش از حد کافی برای نامزدیهای بیشتر، به ویژه در اسکار، میدانستند. حالا، من تا جایی که میتوانم مودبانه، محترمانه و منصفانه نظرم را میگویم. در حالی که موافقم گرویگ در کارگردانی این فیلم عالی عمل کرده، اما همچنان معتقدم پنج کارگردان مردی که نامزد اسکار شدند، کار حتی بهتری انجام دادند. حتی با حذف تاد فیلیپس (جوکر) از این لیست (که کاملاً با آن موافقم)، من قطعاً نوآ بامباک (داستان ازدواج) را به عنوان جایگزین او انتخاب میکردم. با این اوصاف، آیا من ناگهان به یک ضدزن تبدیل میشوم؟ آیا من همیشه وقتی رایهایم را برای جوایز OFTA میفرستم، طرف مردان را میگیرم؟ فکر نمیکنم. این فقط یک نظر متواضعانه است.
بگذریم، بیایید روی جنبههای مثبت «زنان کوچک» تمرکز کنیم چون نکات مثبت زیادی دارد! معمولاً ژانر عاشقانه چیزی نیست که من عاشقش باشم، اما واقعاً از این اقتباس رمان مشهور آلکات لذت بردم. با تیم بازیگران شروع میکنم چون چطور میتوانم نکنم؟ با چنین تیم درخشانی، میدانستم که شاهد بازیهای فوقالعادهای خواهم بود. هر شخصیت زمان زیادی برای دیده شدن دارد، اما سیرشا رونان در نقش «جو» قطعاً نقش اصلی است. او خواهر متفاوت خانواده است، کسی که واقعاً نمیخواهد از «قوانین» زن بودن در قرن نوزدهم پیروی کند. او میخواهد برای امرار معاش کاری را که دوست دارد انجام دهد و مستقل باشد، بدون اینکه مجبور باشد فقط یک خانهدار باشد که با مردی ثروتمند ازدواج کرده. او میخواهد در یادها بماند. سیرشا این شخصیت را طوری بازی میکند که انگار خودش است و یک نمایش درخشان دیگر به کارنامه بازیگریاش اضافه میکند.
با این حال، فلورنس پیو با نقش «ایمی» بازی خیرهکنندهای ارائه میدهد. بدون شک، پیو پدیده بازیگری سال گذشته است. نمایش فیزیکی فوقالعاده در Fighting with my Family، یکی از بهترین بازیهای ۲۰۱۹ در Midsommar و پیچیدهترین نقش دوران حرفهایاش در «زنان کوچک». از آنجایی که داستان مدام در زمان به عقب و جلو میرود، همه باید دو نسخه از یک شخصیت را بازی کنند، اما ایمی کسی است که بیشترین تغییر را میکند. پیو در نقش ایمیِ جوان، کودکانه، نابالغ و احمق، برخی از خندهدارترین لحظات فیلم را خلق میکند. در برخی جاها واقعاً خندهدار است. سپس، در نقش ایمیِ بزرگسال، او پختهتر و مسئولیتپذیرتر است و در آستانه پیروی از یکی از «قوانین» جامعه در مورد زنان است: ازدواج با یک مرد ثروتمند.
الیزا اسکنلن بار احساسی داستان را در نقش «بث» به دوش میکشد و بهترین سکانسهای گذشته-حال به خاطر اوست. اما واتسون در نقش «مگ»، خواهر بزرگتری است که همه به او چشم دوختهاند چون به نظر کامل میرسد، بنابراین قوس شخصیتی او از طریق نشان دادن این است که چطور نقصهایش او را به الگویی برای خواهرانش تبدیل میکند. تیموتی شالامی هم در نقش «لوری»، همسایهای که به خانواده مارچ نزدیک میشود، یکی از چهرههای برجسته است، اما من وارد جزئیات داستان او نمیشوم. لورا درن (مارمی مارچ) و مریل استریپ (عمه مارچ) مثل همیشه عالی هستند.
سیر تکامل هر شخصیت به شکلی استثنایی توسعه یافته است. با زمان پخش کمی بیش از دو ساعت، سطح جزئیات، پیچیدگی و عمقی که شخصیتها دارند قابل توجه است. من نمیتوانم به تکتک آنها با جزئیات بپردازم چون تعدادشان زیاد است، اما سعی کردم نگاهی کلی به شخصیتهای اصلی داشته باشم. واضح است که داستانهای جو، لوری و ایمی بهترینها هستند. با این حال، داستان شخصیت اما واتسون در مقایسه با خواهرانش بیش از حد سطحی و ساده به نظر میرسد. واقعاً حس نمیشود که او در طول سالها تغییری کرده باشد و بخشی از داستانش کمی اجباری به نظر میرسد. داستان بث هم ممکن است ساده باشد، اما چون با یک نقطه عطف قدرتمند احساسی همراه است، میتوان زمان کم حضور او را درک کرد.
روش روایت گذشته-حال در بیشتر بخشها جواب میدهد. چند لحظه زیبا و بینقص وجود دارد که به هم «دوخته» شدهاند و با دیدن شروع و پایان یک داستان کوچک که در گذشته اتفاق افتاده و بعداً در زمان حال تحت شرایط دیگر تکرار میشود، به بیننده حس رضایت میدهند. با این حال، برخی سکانسها یا بیش از حد طولانی میشوند یا فاقد درگیری احساسی هستند. از آنجایی که فیلم از مرز دو ساعت میگذرد، در طول برخی خطوط داستانی که نتوانستند من را جذب کنند، احساس خستگی کردم. در فیلمی با این همه شخصیت، خیلی رایج است که فقط روی چند نفر از آنها تمرکز شود. غیرممکن است کسی را قهرمان داستان بنامیم اگر نیم دوجین شخصیت دیگر همانقدر یا بیشتر زمان حضور یا اهمیت داستانی داشته باشند. با این حال، این همیشه باعث میشود که نتوان مخاطب را با تمام داستانهای شخصیتها مجذوب کرد. همچنین، برخی از انتقالهای گذشته به حال آنقدر ناگهانی هستند که با گیجکننده بودن، ریتم کلی فیلم را به هم میزنند. با این وجود، گرتا گرویگ در ایجاد تعادل بین این خطوط زمانی کار عالی انجام میدهد و حتی بهتر از آن، با تقابل لحنهای متضاد هر دوره، آنها را همچنان منسجم نگه میدارد.
از نظر فنی، یوریک لوسو فیلمبرداری زیبایی ارائه میدهد، الکساندر دسپلا موسیقی متن ظریف اما موثری ساخته، اما طراحی لباس با دقت تاریخی فوقالعادهاش، گوی سبقت را از همه میرباید. رنگهای کل فیلم به تنهایی داستانی را روایت میکنند، همینطور طراحی صحنه؛ پس حتماً در هر نمای باز به اطراف نگاه کنید چون چیزهای زیادی پشت سر بازیگران برای دیدن وجود دارد.
در نهایت، «زنان کوچک» آنقدرها قوی نیست که در لیست ۱۰ فیلم برتر من در سال ۲۰۱۹ جای بگیرد، اما اقتباس گرتا گرویگ از این رمان کلاسیک شایسته تمام جوایز فیلمنامهای است که تا به حال دریافت کرده است. همانطور که انتظار میرفت، کل تیم بازیگران فوقالعاده هستند، اما سیرشا رونان، فلورنس پیو و تیموتی شالامی نه تنها بهترین بازیهای فیلم را ارائه میدهند، بلکه شخصیتهایشان جذابترین داستانها را دارند. با وجود این همه آدم، سطح جزئیات و عمق هر شخصیت تحسینبرانگیز است. با این حال، برخی از خطوط داستانی به اندازه بقیه جذاب نیستند و ریتم فیلم از این داستانهای کمهیجان ضربه میخورد. انتقالهای گذشته به حال اکثراً خوب مدیریت شدهاند اما چند مورد بیش از حد گیجکننده و ناگهانی هستند. لحنهای متضاد هر خط زمانی در طول فیلم منسجم است و طراحی لباس ستاره بخش فنی فیلم است. در کل، این یک فیلم عاشقانه خیلی خوب است، پس اگر از این ژانر لذت میبرید، دلیلی نمیبینم که از این یکی خوشتان نیاید.
نمره: +B
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
نقد کامل در: https://www.tinakakadelis.com/beyond-the-cinerama-dome/2021/12/28/great-or-nothing-little-women-2019-review
اقتباس گرتا گرویگ از رمان جاودانه لوئیزا می آلکات، «زنان کوچک»، حس بازگشت به خانه را دارد. از آن دست فیلمهایی است که مخاطب را با احساس گرما و آرامش احاطه میکند. این حس از دنج بودن کلبهای که خانواده مارچ در آن زندگی میکنند، عشقی که از بازیها تراوش میکند و نحوه برخورد با منبع اصلی داستان نشأت میگیرد که مشخصاً کتابی تاثیرگذار برای گرویگ بوده است. او با چند بهروزرسانی کوچک و احترام زیاد به نسخه اصلی، به سراغ بازگویی این داستان رفته است.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
این هم از «زنان کوچک»... با «حسوحال مدرن»؛ و همین باید به اندازه کافی هشداردهنده باشه... که عجیبه چون هم خود رمان و هم حتی فیلم سال ۱۹۹۴ ایدهآلهای فمینیستی داشتن. اما اونا برای «مخاطب مدرن» ساخته نشده بودن، برای همین بیشتر روی شخصیتها و داستان تمرکز داشتن تا تحمیل کردنِ «پیام فیلم». و مشکل اینجا هم دقیقاً همینه، باز هم «پیام» مهمترین بخش فیلم بود و برای اینکه مطمئن بشن شما پیام رو گرفتید، شخصیتها رو به کاریکاتور تبدیل کردن و بعضیهاشون رو حتی بیشتر از اون، در حد کلیشههای محض پایین آوردن. پیرنگ داستان... شتابزده بود. به نظر میرسید فیلم میخواد از این پیام به اون پیام بپره به جای اینکه یه روایت منسجم رو تعریف کنه و به خاطر همین، یکی از غمانگیزترین بخشهای رمان در این نسخه تقریباً خندهدار و کمدی شده بود، احتمالاً چون واقعاً با «پیام فیلم» جور در نمیاومد و باید سریع ازش رد میشدن. همین اتفاق برای دیالوگها هم افتاد؛ سریع، بریدهبریده و بیمعنی بودن، مگر اینکه داشتن همون «پیام» رو تبلیغ میکردن. نتیجه این شد که شخصیتپردازی خیلی کمه، واقعاً نمیتونی به کسی وابسته بشی، اونا در مقایسه با بقیه اقتباسها و منبع اصلی، شخصیت خیلی کمی دارن. اما خب، آدم حس میکنه این نسخه درباره خواهرها نبود، درباره سیاستهایی بود که برای «مخاطب مدرن» جذابه. و این مایه تأسفه، چون خواننده مدرن هنوز هم «زنان کوچک» رو برمیداره و به خاطر خواهران مارچ عاشقش میشه، نه به خاطر «حسوحال مدرن». ولی خب، دمشون گرم که نژاد شخصیتها رو عوض نکردن.
2023-12-25
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
واقعاً فیلم خیلی خوبیه! من هیچچیزی درباره رمان اصلی لوئیزا می آلکات نمیدونستم و هیچکدوم از شش (!) اقتباس سینمایی دیگه رو هم ندیده بودم. «زنان کوچک» سال ۲۰۱۹ ظاهراً بهترین مقدمه برای این داستانه. همه اتفاقات اینجا به خوبی به تصویر کشیده شدن، به نظرم ریتم فیلم در ابتدا کمی کند بود و چند مشکل کوچک در خط زمانی وجود داشت، اما وقتی داستان راه میافته، تماشای اون خیلی لذتبخش میشه. فیلمی واقعاً تاثیرگذار و در نهایت به طرز غافلگیرکنندهای حالخوبکنه. من منتظر درامهای اغراقآمیز و شخصیتهای منفی بودم اما اونا هیچوقت نیومدن، که این خودش خیلی تازگی داشت. تیم بازیگران عالیه. سیرشا رونان و فلورنس پیو قطعاً ستارههای فیلم هستن، هرچند بازیگرایی مثل تیموتی شالامی، اما واتسون، الیزا اسکنلن و مریل استریپ هم توی ذهنم موندن. تنها انتقادم اینه که خواهرها همیشه اونطوری که به نظر میرسن رفتار نمیکنن؛ یه نگاه سریع به ویکیپدیا نشون میده که خواهرها توی کتاب همگی زیر ۱۶ سال هستن اما از نظر ظاهری اینجا اونقدر جوون به نظر نمیرسن؛ برای همین لحظاتی هست که بزرگسالهایی رو میبینید که مثل ۱۴ سالهها رفتار میکنن، که یکم عجیبه. البته این انتقاد بزرگی نیست.
2024-09-14