Diani and Devine Meet the Apocalypse

Kamurai (منتقد)

فیلم خوبی برای تماشا بود و حتی می‌شه دوباره دیدش، اما اون‌قدر نیست که بتونم سفت و سخت به کسی پیشنهادش کنم. اتا دیواین و گابریل دیانی خیلی خوب بار فیلم رو به دوش کشیدن و بازیگرهای مکمل خوبی هم حضور داشتن. موقعیت آخرالزمانی پایه و اساس طنز در بیشتر بخش‌های فیلمه، اما این شوخیِ چندان معرکه‌ای نیست که بگیم: «هاها، این بندگان خدا چه بدبختی می‌کشن و ممکنه بمیرن». چیزی که واقعاً فیلم رو نجات می‌ده و به من نشون می‌ده این دو نفر می‌تونن فیلم‌های عالی بسازن، اینه که خودشون واقعاً بامزه‌ان، بده‌بستان‌های فوق‌العاده‌ای با هم دارن و راحت از پس نقش اصلی برمی‌ان. چیزی که حتی اعتمادم رو بهشون بیشتر می‌کنه اینه که یه استندآپ کمدی معرکه دارن؛ شوخی‌ای که به دو بخش تقسیمش می‌کنن در دو جای کاملاً متفاوت فیلم، و با این حال ارجاع به بخش اولش هنوز خنده‌داره. من جداً دوست دارم اسپشال نتفلیکس و همچنین فیلم بعدی‌شون رو ببینم. با این وجود، این فیلم حجم خیلی زیادی کمدی موقعیت داره که وقت زیادی صرف توضیح یا چیدمانش می‌شه، و حتی شوخی‌های آخرالزمانی هم نیستن: در اصل شوخی‌های جامعه‌ی مدرنه که چپوندنش تو یه فضای آخرالزمانی. آخه اگر قراره شوخی‌هایی بکنی که قبل از نابودی دنیا هم می‌تونستی انجام بدی، اصلاً چه نیازی بود دنیا رو به فنا بدی؟! حیوانات فیلم خیلی بانمک هستن، ولی هی باید به حرکاتشون اشاره بشه تا شوخی شکل بگیره که این بلافاصله از بامزگی کار کم می‌کنه. یکی از نشانه‌های ضعف فیلم این بود که (به جز استندآپ) بهترین بخش برام حضور افتخاری و کوتاه آمریکا یانگ بود. هرچقدر هم از دیدنش ذوق کردم، همون‌جا فهمیدم که فیلم در کل پایه‌های قرصی نداره. وقتی فیلمی به جایی برسه که هیجان اصلی‌ت فقط دیدن بازیگری باشه که ازش خوشت میاد یا خیلی جذابه (یا هر دو)، یعنی اثر به اون خوبی که انتظار داشتی از آب درنیومده.