The Journey Is the Destination

GenerationofSwine (منتقد)

این فیلم هم از آن دسته آثاری مثل «به‌سوی طبیعت وحشی» (Into the Wild) است که مردم بعد از دیدنش، از روی یک حماقت محض الهام می‌گیرند! توی «به‌سوی طبیعت وحشی» ما با یه جوون آرمان‌گرا طرف بودیم که طبیعت رو دست‌کم گرفت و دست‌آخر هم به خاطر اینکه توهماتش با واقعیت همخوانی نداشت به کشتن رفت. «سفر همان مقصد است» هم کم‌وبیش کپی برابر اصل همونه، با این تفاوت که اینجا به‌جای دست‌کم گرفتن طبیعت، این آقا آدم‌ها رو دست‌کم گرفت؛ اونم مشخصاً همون آدم‌هایی که رفته بود بهشون کمک کنه.

توی اون فیلم قضیه بی‌احترامی به خطرات طبیعت بود، اینجا بی‌توجهی به خطری بود که از جانب همنوعان خودش تهدیدش می‌کرد. شاید رفته بود اونجا به عنوان عکاس، شاید نیتش دفاع از آرمان‌های آفریقا بود... اما تهش چیزی که باعث مرگش شد این تصور غلط بود که «چون من طرف اونام، پس اونا هم طرف منن». همین تفکر هم سرش رو به باد داد. نفهمید با وجود تمام تلاش‌هاش برای کمک، کینه و خشم اون مردم اون‌قدر عمیق بود که به راحتی خون بریزن. در واقع کمک کردن فقط تبدیلش کرد به یه سیبل متحرک.

با این حال، مطمئنم این فیلم قراره منبع الهام کسایی بشه که به اشتباه فکر می‌کنن به‌جای اینکه مواظب خودت باشی و احتیاط کنی، باید به مردم یاد بدی که نکشن، تجاوز نکنن و باقی شعارهای قشنگ و توخالی «روشنفکرمآبانه»... در نتیجه با یه تراژدی طرفیم که مردم قراره کاملاً اشتباه ازش درس بگیرن.