London Has Fallen

London Has Fallen

پس از درگذشت مرموز نخست‌وزیر بریتانیا، تمامی رهبران جهان غرب باید در مراسم خاکسپاری او شرکت کنند. اما آنچه به عنوان محافظت‌شده‌ترین رویداد روی زمین آغاز می‌شود، به توطئه‌ای مرگبار برای قتل قدرتمندترین رهبران جهان و به تصویر کشیدن چشم‌اندازی وحشتناک از آینده تبدیل می‌گردد. رئیس‌جمهور ایالات متحده، رئیس مقتدر سرویس مخفی او و یک مأمور MI-6 بریتانیایی که به هیچ‌کس اعتماد ندارد، تنها کسانی هستند که امیدی به متوقف کردن این فاجعه دارند.

سال انتشار: 2016 کارگردان: Babak Najafi ژانر: Action، Thriller نویسندگان: Creighton Rothenberger، Katrin Benedikt، Christian Gudegast امتیاز: 5.9

نقدها و نظرات


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 6

> از یه فیلم اکشن پرهیجان تبدیل شد به یه مرحله از بازی‌های کامپیوتری! فیلم اول سرگرم‌کننده بود، من خوشم اومد و توی گیشه هم خوب فروخت. واسه همین تهیه‌کننده‌ها فرصت رو غنیمت شمردن تا یه فیلم دیگه بسازن. آره، این فیلم توی گیشه یکم بهتر از نسخه اصلی عمل کرد، اما محصول نهایی بی‌کیفیت بود. گرافیک فیلم بد نبود، اما در کل توی صحنه‌های انفجار که برای چنین تمی خیلی حیاتی هستن، ضعیف عمل کرده بود. بعضی از سکانس‌های اکشن افتضاح بودن و داستان هم خیلی لنگ می‌زد. در واقع اصلاً داستانی در کار نیست، کل فیلم فقط یه اکشن-تریلر بود، دقیقاً مثل فیلم قبلی. اما خب این تم کلاً همین‌طوریه، با این حال به عنوان یه دنباله، بدون هیچ غافلگیری خاصی، یکم ناامیدکننده بود. به هر حال، من حق رو به کارگردان فیلم اول می‌دم که چون فیلمنامه بدی بهش دادن، از پروژه کنار کشید. حالا لندن قربانی جدید توطئه ترور رئیس‌جمهور آمریکاست. مخصوصاً این قسمت دوم بیشتر شبیه یه بازی کامپیوتری بود تا بازیگرهایی که دارن نقششون رو ایفا می‌کنن. انگار لندن یه میدان جنگه و داستان مرحله به مرحله پیش می‌ره تا بازی تموم بشه، ولی خب همه می‌دونیم آخرش کی برنده می‌شه. نمی‌دونم بازی کی بهتر بود، چون کسی رو پیدا نکردم که بازیش در اون حد باشه که بخوام تحسینش کنم. فروشی که این فیلم توی گیشه داشت یه معجزه بود، واسه همین فکر نکنم فیلمسازها به این زودیا سراغ یه فیلمنامه دیگه برن. ولی اگه برن، کنجکاوم بدونم پایتخت بعدی که قربانی حمله تروریستی می‌شه کجاست. احتمالاً توکیو یا کانبرا، البته بمبئی هم جای ایده‌آلیه. فیلم بدی نیست، می‌شه یه بار دیدش، اما تماشاش مثل اینه که کنار کسی نشستی که داره با دسته ایکس‌باکس بازی می‌کنه. ۶ از ۱۰

2016-06-14


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 4

_اگه فیلم «المپیوس سقوط کرده است» (Olympus Has Fallen) به اندازه کافی براتون بزرگ و احمقانه نبود، «لندن سقوط کرده است» رو امتحان کنید! نمره نهایی: ۲ ستاره - یه سری چیزها داشت که برام جذاب بود، اما محصول نهایی ضعیف بود._

2017-06-21


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 1

**اسم واقعی این فیلم: چطور به خاطر غرور خودمان، به نصف کشورهای متحد توهین کنیم.** انگار سینمای آمریکا هر چند وقت یک‌بار به تزریق ناسیونالیسم احمقانه نیاز داره. «المپیوس سقوط کرده است» هم همین کار رو کرد، اما حداقل یه سری ویژگی‌های فنی و سرگرم‌کننده داشت. این فیلم حتی اون رو هم نداره، تازه با کشورهای دیگه (مخصوصاً بریتانیایی‌ها) مثل احمق‌ها رفتار می‌کنه. و این‌طوریه که آمریکایی‌ها همچنان فکر می‌کنن بزرگترین ملت دنیا هستن و مثل نوجوان‌هایی که می‌خوان قدرت‌نمایی کنن، با بقیه رقابت می‌کنن... خودتون منظورم رو می‌فهمید. فیلم دنباله «المپیوس» هست و نشون می‌ده چطور رئیس‌جمهور آمریکا مویی از سرش کم نمی‌شه (حتی نمی‌شه اسمش رو اسپویل گذاشت، چون داستان اون‌قدر کلیشه‌ایه که از همون لحظه‌ای که تصمیم می‌گیریم فیلم رو ببینیم، می‌دونیم چی می‌شه!) در مقابل یه حمله تروریستی که در واقع بیشتر شبیه یه اعلان جنگه. بله، یه تروریست تصمیم می‌گیره یه ارتش بفرسته تا نخست‌وزیرها و رؤسای جمهور غرب رو که برای یه مراسم خاکسپاری در لندن جمع شدن بکشه و تمام پلیس‌ها و آژانس‌های امنیتی غرب هم خواب بودن و اون‌ها رو ندیدن. طبق انتظار، خدا ملکه و کل خانواده وینزور رو حفظ می‌کنه، چون اون‌ها حتی هدف حملات هم نیستن و بدون اینکه توی فیلم ظاهر بشن، دارن چای‌شون رو توی باکینگهام می‌خورن. از طرف دیگه، بریتانیایی‌ها این لذت عجیب رو دارن که ببینن رئیس‌جمهور فرانسه خوراک ماهی‌های رودخانه تیمز می‌شه... اما با توجه به اعتراضات چند سال اخیر فرانسه، شاید فرانسوی‌ها زیاد هم عزادار نباشن... می‌دونم دارم خیلی تند و کنایه‌آمیز حرف می‌زنم، اما راه دیگه‌ای برای دیدن این فیلم بدون اینکه بهت توهین بشه وجود نداره. روشی که فیلم آمریکا رو به عنوان برترین چیز دنیا نشون می‌ده و کشورهای متحد (اما رقبای مستقیم در دفاع و اقتصاد مثل کانادا، آلمان، بریتانیا، فرانسه، ژاپن، ایتالیا و غیره) رو تحقیر می‌کنه، باعث می‌شه آدم دلش بخواد شکست‌های پی‌درپی آمریکا رو ببینه که توی دنیای واقعی هم اتفاق می‌افته. دیدن اینکه همه رهبران بین‌المللی دارن با خیال راحت قدم می‌زنن و گپ می‌زنن، در حالی که در واقعیت توسط کلی محافظ محاصره می‌شدن، تصویر خیلی غلطی از نحوه برگزاری این مراسم‌هاست. اما اشتباهه که انتظار داشته باشیم فیلمی مثل این به چیزهای پیش‌پاافتاده‌ای مثل «باورپذیری» اهمیت بده. وقتی کلی اکشن داری و یه شهر مشهور دنیا مثل یه روستای سوریه یا افغانستان منفجر می‌شه، دیگه چه اهمیتی داره که این‌ها باورپذیر باشن؟ حتی ممکنه میکی‌ماوس هم اونجا با یه تیربار ظاهر بشه! کی اهمیت می‌ده؟ در مورد بازیگرها... چی می‌شه گفت؟ می‌شه گفت قطعاً دستمزد خوبی گرفتن و فیلم حسابی به حساب بانکی بازیگرها، مخصوصاً آرون اکهارت (Aaron Eckhart)، مورگان فریمن (Morgan Freeman) و جرارد باتلر (Gerard Butler) صفا داده، چون اصلاً لازم نبود برای بازی در این نقش‌ها تلاشی بکنن و فقط برای پول اینجا بودن. و اگه در نظر بگیریم که فریمن برجسته‌ترین بازیگره و حتی اون هم ذره‌ای از استعداد درخشانش رو نشون نمی‌ده، این خودش گویای وضعیت بازیگری کل تیم هست، مگه نه؟ فیلم تمام تلاشش رو می‌کنه که سرگرم‌کننده باشه، اما شکست می‌خوره. ضعف دیالوگ‌ها و تلاش‌های ناچیز برای شوخی، واقعاً مستحق یه مشت توی صورت فیلمنامه‌نویسیه که فکر کرده ما مخاطب‌ها مغز نداریم. صحنه‌های اکشن پر از سر و صداست و آمریکایی‌ها مثل یه مشت گاوچران توی لندن می‌دوند و شلیک می‌کنن و همه چیز رو منفجر می‌کنن، اما جلوه‌های ویژه و CGI به شدت ضعیف هستن. تدوین هم یه مشکل دیگه‌ست: برخلاف فیلم قبلی که بدون مقدمه‌چینی زیاد ما رو وسط اکشن پرت می‌کرد، این فیلم توی مقدمه خیلی کش می‌آد بدون اینکه نیازی باشه. آخه به ما چه که دختر نخست‌وزیر کانادا توی امتحان رانندگی رد شده، یا صدراعظم آلمان از مردهای یونیفرم‌پوش خوشش می‌آد؟ و اگه شخصیت فریمن این‌قدر عاشق ماهیگیریه، بعد از این فیلم می‌تونه بره ماساچوست و بزرگترین قایقی که پیدا می‌کنه رو سوار بشه و بره.

2023-04-03


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 7

داستان فیلم عالیه اما اکشنش به اندازه فیلم اول نیست. توی این فیلم بیشتر به جنبه درام ماجرا پرداختن.

2023-08-28