In Waves and War
مارکوس کاپون، عضو پرافتخار یگان ویژه نیروی دریایی آمریکا (Navy SEAL)، پس از بازگشت از افغانستان تلاش می‌کند تا به زندگی عادی بازگردد. اما سال‌ها نبرد سخت باعث شده او به پی‌تی‌اس‌دی مقاوم به درمان، آسیب‌های مغزی تروماتیک و افسردگی حادی مبتلا شود که فراتر از توان درمانی شیوه‌های دولتی کنونی است. همسرش امبر که نگران جان اوست، به یک درمان ساختارشکن امید می‌بندد؛ درمانی مبتنی بر ترکیب دو ماده روان‌گردان قوی که هنوز در آمریکا تأیید نشده‌اند، اما به نظر می‌رسد پتانسیل درمانی نامحدودی دارند. مارکوس و امبر که از بهبودی شگفت‌انگیز مارکوس انگیزه گرفته‌اند و از طرفی نگران آمار تکان‌دهنده خودکشی کهنه‌سربازان هستند، مأموریتی تازه را آغاز می‌کنند: فراهم کردن دسترسی به این شیوه نجات‌بخش. مستند «در امواج و جنگ» به کارگردانی جان شنک و بونی کوهن (سازندگان Athlete A و An Inconvenient Sequel: Truth to Power)، روایتی احساسی و الهام‌بخش از زندگی سه قهرمان آمریکایی است که از طریق مصاحبه‌های صمیمانه، پویانمایی‌های جذاب و تحقیقات نوآورانه در آزمایشگاه تحریک مغز استنفورد، به نمایش گذاشته می‌شود؛ تلاشی برای عبور از پیامدهای جنگ و بازیافتن انسانیت خویش.
سال انتشار: 2025 کارگردان: Bonni Cohen, Jon Shenk ژانر: Documentary امتیاز: 7.8نقدها و نظرات
Brent Marchant (منتقد)
فهمیدن استرس‌های میدان نبرد واقعاً کار ساده‌ای نیست. اصلاً آدم تعجب می‌کنه که چطور یک انسان می‌تونه از چنین شرایط سختی جون سالم به در ببره. این قضیه به‌ویژه برای نیروهای یگان‌های ویژه، یعنی سربازهایی که سخت‌ترین مأموریت‌ها بهشون سپرده میشه، مثل اعضای «ناوی سیلز» (Navy SEALs)، خیلی پررنگ‌تره. با در نظر گرفتن چیزهایی که از سر گذروندن، مأموریت‌های پرخطر و دفعات متعدد اعزام به مناطق جنگی، اصلاً عجیب نیست که از عوارض فلج‌کننده‌ای مثل اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) رنج ببرن و با خشم غیرقابل‌کنترل، فراموشی و افکار خودکشی دست‌وپنجه نرم کنن. بدتر اینکه، خیلی از درمان‌هایی که بعد از برگشت به خونه بهشون پیشنهاد میشه، عملاً بی‌فایده‌ان (و حتی گاهی اوضاع رو بدتر می‌کنن). با این حال، همان‌طور که این مستند روشنگرانه ساخته‌ی بونی کوهن و جان شنک نشون میده، از دل یک درمان جدید و غیرمنتظره، امیدی تازه برای این کهنه‌سربازها جوانه زده: سایکدلیک‌تراپی (درمان با مواد روان‌گردان).
فیلم تجربیات سه عضو یگان ویژه دریایی (مارکوس کاپون، دی‌جی شیپلی، متی رابرتز) رو دنبال می‌کنه که بعد از مأموریت‌های سخت در افغانستان و عراق برگشتن و شدیداً به کمک نیاز داشتن. اون‌ها که دیگه چیزی برای از دست دادن نداشتن، تصمیم گرفتن به این روش درمانی رادیکال و نو شانس امتحان بدن. در این برنامه درمانی از دو ماده استفاده میشه: ایبوگائین (مشتق‌شده از پوست ریشه گیاه آفریقایی ایبوگا) و 5-MeO-DMT (ترشحی از پوست وزغ صحرای سونوران). مصرف هر دو ماده توهم‌زا در آمریکا غیرقانونیه، به خاطر همین بیماران مجبورن برای درمان به مکزیک سفر کنن. بر خلاف شک و تردیدهای اولیه سربازها، این داروها که اگرچه ماهیت روان‌گردان دارن اما ریشه در طب بومیان دارن، معجزه‌وار حالشون رو خوب کرد. عوارض سنگین دوران جنگ تقریباً بعد از اولین دوره‌های مصرف از بین رفت؛ بیشتر به این دلیل که این داروها دریچه‌های آگاهی‌شون رو باز کرد و جنبه‌هایی از درونشون رو نشون داد که ریشه اصلی علائمشون بود—آسیب‌هایی که مدت‌ها پنهان مونده بود و اصلاً از تجربیات شخصی قبل از پیوستن به ارتش نشأت می‌گرفت. اگرچه مصائب جنگ قطعا اثرات مخربی داشته، اما در واقع دلیل اصلی رو پوشونده بود؛ اون ترومای قدیمی بود که این بار سنگین رو روی دوششون گذاشته بود، حقایقی که شاید بدون این درمان روان‌گردان هرگز کشف نمی‌شدن. از این نظر، این شیوه نه تنها می‌تونه یک نقطه عطف برای سربازهای آسیب‌دیده از جنگ باشه، بلکه می‌تونه برای هر کسی که می‌خواد زخم‌های قدیمی و مدفون‌شده رو التیام بده هم راه‌گشا باشه.
این داستان فوق‌العاده‌ایه و واقعاً می‌تونه برای خیلی‌ها نجات‌بخش باشه. اما با این حال، یک مقدار ناامیدکننده‌ست که فیلم همیشه تو انتقال این اطلاعات خوب عمل نمی‌کنه. مثلاً اثر در پیوند زدن بخش‌های مختلف روایت به همدیگه کمی لنگ می‌زنه. علاوه بر این، جا داشت توضیحات بیشتری درباره نحوه دقیق عملکرد این مواد و فعالیت‌های محققانی که این درمان رو آزمایش و پیاده‌سازی کردن، داده بشه. همچنین، با تمام احترامی که برای این بیماران و خدمت نظامی‌شون قائلم، خاطرات دوران جنگشون می‌تونست کمی خلاصه‌تر بشه تا جا برای پرداختن به سایر بخش‌های مهم داستان باز بشه. با همه این‌ها، باید اعتراف کرد که «در امواج و جنگ» سفری به شدت پالاینده و از ته دل است؛ احساسات ناب، کشف‌های تکان‌دهنده و حس شادی وصف‌ناپذیر بهبودی، که از طریق مصاحبه‌های بدون سانسور همراه با انیمیشن‌های خلاقانه به تصویر کشیده شده، به فیلم اعتباری دوچندان داده. دیدن رنج‌هایی که این قهرمان‌ها کشیدن واقعاً دردناکه، اما در عین حال، تماشای اینکه چطور تونستن راهی برای بازگشت از این جهنم—هم در میدان جنگ و هم بیرون از اون—پیدا کنن، عمیقاً دلگرم‌کننده‌ست.