尋秦記

CinemaSerf (منتقد)

«کن» (با بازی مایکل کیو وای میو) قربانی بی‌عدالتی شده و بیست سال از عمرش رو توی زندان گذرونده. حالا که آزاد شده، تصمیم گرفته از کسانی که براش پاپوش دوختن انتقام بگیره. برای همین با دخترش «گیل» (بایحه ره) و چند تا همکار نه چندان درست‌کار، به یه مرکز تحقیقاتی فوق‌سری حمله می‌کنن و از ماشین زمانی که خودش هم توی ساختش دست داشته استفاده می‌کنن تا به سلسله چین برگردن و خود امپراتور رو اسیر کنن. چرا؟ خب اونا یه فناوری کاربردی هم دارن که می‌تونه چهره‌ها رو اسکن و شبیه‌سازی کنه، بنابراین فکر می‌کنه می‌تونه هویت امپراتور چین رو به دست بیاره و تاریخ رو تغییر بده. اما چیزی که روی اون حساب نکرده بود اینه که امپراتور (ریموند لم) اصلاً آدم دست‌وپا بسته‌ای نیست و استاد بیست ساله‌اش یعنی «هونگ» (لوئیس گو) هم همین‌طوره؛ کسی که خیلی زود می‌فهمیم خودش هم یه راز مربوط به همین ماشین زمان داره. حالا اونا تقریباً دو هزار و پنجصد سال به عقب برگشتن و با پیشرفته‌ترین فناوری‌ها مسلح شدن؛ حالا مردم محلی چه شانسی دارن که زیر بار هجوم موتور سیکلت‌ها، هاوربردها و البته کلی اسلحه زنده بمونن؟

من واقعاً از فیلم خوشم اومد چون فناوری جدید رو با دوران باستان به شکل خیلی جذابی ترکیب کرده. اکشن زیادی داره، لوئیس گو ثابت می‌کنه قهرمان جنگی جذابیه و پسرش «بویی» (کوین کام-یین چو) هم همین‌طور — بله، اسمش رو از روی اون موسیقیدان بریتانیایی گذاشتن! گجت‌ها و ابزارها هم خیلی هوشمندانه به کار گرفته شدن تا بافت سنتی جامعه چین در حدود ۲۰۰ سال قبل از میلاد رو خراب نکنن. دیالوگ‌ها چاشنی طنز دارن، ریتم کار سریع و سرگرم‌کننده‌ست، یه چیزی تو مایه‌های ترکیب «دکتر هو» و «تیم آ» (A-Team)، و حدس می‌زنم احتمالاً دنباله (یا پیش‌درآمدی) هم در کار باشه؟