همپیمان
پس از افشاگریهای تکاندهنده در فیلم «شورشی» (Insurgent)، تریس باید به همراه فور فرار کند و از دیواری که شیکاگو را محصور کرده بگذرد. برای اولین بار در زندگیشان، آنها تنها شهر و خانوادهای که میشناختند را ترک میکنند. زمانی که به آن سوی دیوار میرسند، با فاش شدن حقایق تکاندهنده جدید، اکتشافات قدیمی به سرعت رنگ میبازند. در حالی که نبردی بیرحمانه در خارج از دیوارهای شیکاگو شعلهور شده و تمام بشریت را تهدید میکند، تریس و فور باید سریعاً تصمیم بگیرند که به چه کسی میتوانند اعتماد کنند. تریس برای زنده ماندن مجبور میشود انتخابهای دشواری در مورد شجاعت، وفاداری، فداکاری و عشق انجام دهد.
سال انتشار: 2016 کارگردان: Robert Schwentke ژانر: Action، Adventure، Fantasy نویسندگان: Noah Oppenheim، Adam Cooper، Bill Collage امتیاز: 5.7نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
> تازه میفهمی اون چیزی که پشت سر گذاشتی، خونهت بوده. بالاخره نوبت موردانتظارترین ماجراجویی سری «سنتشکن» رسید. همیشه برام سوال بود که اون طرف دیوار چی میگذره. این قسمت ما رو به سرزمین جدیدی میبره که اتفاقات تازهای توش میافته. چند تا از شخصیتهای قدیمی حذف شدن تا جا برای یه سری شخصیت جدید باز بشه. از نظر تم داستانی، خیلی شبیه «دونده مارپیچ: مشقتهای اسکورچ» (The Scorch Trials) بود، ولی خب فضاسازیش کاملاً فرق داشت. کارگردان همون کارگردان قسمت قبلی بود و به نظرم کارش رو خوب انجام داد. کانسپت فیلم خیلی آشنا بود؛ فیلمهایی مثل «مشقتهای اسکورچ»، «عطش مبارزه» و «ایان فلوکس» همهشون همین شکلی هستن. خوشبختانه داستانش بد نبود؛ حداقل از قسمت قبلی بهتر و از قسمت اول ضعیفتر بود. سرعت پیشروی داستان به خاطر نصف کردن یک کتاب به دو فیلم، خیلی کند شده بود. قدیما هم این کار رو میکردن ولی این مد جدید از «هری پاتر و یادگاران مرگ» شروع شد. کنجکاو بودم ببینم داستان چقدر کش پیدا میکنه، چون به نظر میرسید کارهایی که باید توی یه محیط انجام میدادن تموم شده و حالا میخوان فراتر از مرزها رو بگردن. نمیتونستم کل داستان رو پیشبینی کنم، اما ته هر سکانس میدونستم چی میشه. تم پادآرمانشهری فیلم کلیشهای بود، نه خودِ خط داستانی. پایانبندی فیلم هم جوری بود که نشون میداد قراره یه فینال بزرگ توی فیلم آخر داشته باشیم. امیدوارم «صعودکننده» (Ascendant) با یه اوج خوب تموم بشه. ۶ از ۱۰
2016-07-14
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
احتمالاً قسمت محبوب من توی کل سریه. بالاخره از دیوار رد میشن و یه دنیای کاملاً جدید با تکنولوژی پیشرفته پیدا میکنن. درست مثل دنیای خودشون، این تمدن دیگه هم نقشههای پلید خودش رو داره.
2023-06-26
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
درست از جایی که «شورشی» تموم شد شروع میشه؛ «تریس» و «فور» تصمیم میگیرن که باید از دیوارهای شیکاگو فرار کنن و زندگی جدیدی برای خودشون بسازن - بدون توجه به خطرات و ابهامات. وقتی آزاد میشن - که شاید تنها لحظات پرتعلیق فیلم همون موقع باشه - با گروهی از شورشیها که ظاهراً باهاشون همفکر هستن همراه میشن؛ اما آیا اونا واقعاً همونی هستن که ادعا میکنن؟ بذرهای شک و تردید کاشته میشه و رابطه بین تئو (Theo) و شیلین (Shailene) و البته صبر بیننده رو به چالش میکشه. جف دنیلز (Jeff Daniels) خیلی تلاش میکنه در نقش «دیوید» کمی حس تهدید به فیلم تزریق کنه، اما مایلز تلر (Miles Teller) در نقش «پیتر» واقعاً رو اعصابه. مشخصه که داریم به سمت یه گرهگشایی بزرگ میریم، اما کجاست؟ در عوض، یکی تصمیم گرفته ما رو با کلی ابهام رها کنه (فکر کنم اون موقع قرار بود قسمت چهارمی هم در کار باشه؟). بازیگرها هم جوری بازی میکنن که انگار اونا هم منتظرن فیلم تموم بشه تا برن خونهشون بستنی بخورن. ظاهر فیلم خوبه، بازیگرها هم خوشتیپ هستن، اما خودِ فیلم چنگی به دل نمیزنه...
2024-06-09
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم «همپیمان» سری سنتشکن رو به مسیری میبره که اصلاً جواب نمیده، با اینکه همون جلوههای بصری قوی و موسیقی متن خوب فیلمهای قبلی رو داره. داستان خیلی کشآمده به نظر میرسه و بیش از حد تلاش میکنه دنیا رو گسترش بده، در حالی که نمیتونه وزن و اهمیت واقعی به روایت بده. تلاشی برای ایجاد تعلیق و معرفی درگیریهای جدید شده، اما شخصیتها اصلاً عمق ندارن. تریس که به عنوان یه شخصیت اصلی قوی شروع کرده بود، اینجا با یه فیلمنامه ضعیف به حاشیه رانده شده و از اواسط فیلم، من دیگه هیچ ارتباطی با مسیرش برقرار نکردم. ریتم فیلم هم خیلی نامیزونه؛ لحظاتی که باید بهشون پرداخته میشد خیلی سریع رد میشن و بخشهای طولانی دیگهای هم هستن که بیدلیل کش میان. کارگردانی سعی میکنه اوضاع رو جمع و جور کنه، اما انگار فیلم مدام داره با خودش میجنگه. تصمیمات کلیدی، مخصوصاً اونایی که مربوط به شخصیت مایلز تلر میشه، اصلاً منطقی نیستن. شیلین وودلی (Shailene Woodley) تمام تلاشش رو با متنی که بهش دادن میکنه، اما محتوا اصلاً از بازیش حمایت نمیکنه. بقیه بازیگرها هم از معمولی تا فراموششدنی هستن و تقریباً هیچ رشد شخصیتی معناداری ندارن. حتی شیمی بین شخصیتها که توی فیلمهای قبلی حداقل یه کم جذاب بود، اینجا مصنوعی و بیروح به نظر میرسه. از نظر بصری، فیلمبرداری و جلوههای ویژه خوبن، اما نمیتونن فیلم رو از روایت ضعیفش نجات بدن. موسیقی متن یکی از معدود نقاط قوت فیلمه که کمی احساس و تعلیق لازم رو اضافه میکنه، ولی برای نجات کل فیلم کافی نیست. بزرگترین مشکل، نبودِ یک اوج یا پایانبندی رضایتبخشه. فیلم به سمت چیزی حرکت میکنه، اما در نهایت کاملاً وا میره و یه پایان خالی و ناامیدکننده به جا میذاره. اصلاً عجیب نیست که این قسمت شکست خورد، چون معلومه تلاش خیلی کمی برای بهتر کردن داستان انجام شده. به جای اینکه فرنچایز رو بالا ببره، «همپیمان» مثل یه عقبگرد به نظر میرسه و کاملاً مشخص میکنه که چرا ساخت قسمت آخر لغو شد.
2025-02-08