راهنمای والدین: Some Assembly Required

هیچ کلمه زشتی وجود ندارد، مگر اینکه کلماتی مثل darn و heck را فحش حساب کنید. این سریال کاملاً پاک و بی‌نکته است.

پایپر صفحه سینما را هک می‌کند تا به کسی بگوید گوشی‌اش را کنار بگذارد. صدایش بم و تغییریافته می‌شود، چشم‌ها قرمز می‌شوند و می‌بینیم که آن شخص در حال جیغ کشیدن فرار می‌کند. این صحنه کاملاً جنبه کمدی دارد و بقیه افراد داخل سالن سینما دست می‌زنند و هورا می‌کشند، چون قبل از آن، شخصی که فرار کرده بود با صدای بلند با تلفن صحبت می‌کرد.

تنها چیز نسبتاً ترسناکی که وجود دارد این است که سر یک عروسک فنری (جک-این-د-باکس) به خاطر اینکه داخل فرِ کیک‌پزی گذاشته شده، آب می‌شود.

در یکی از قسمت‌ها، شخصیتی از شخصیت دیگری می‌پرسد بچه‌ها از کجا می‌آیند. این صحنه برای خنده است و اتفاق جدی‌ای نیست، چون بعد از آن می‌گوید: «باید بفهمم این رو کجا پس بدم.» این دیالوگ روی یک بچه داخل کالسکه گفته می‌شود.

جارویس در حالی که دامن کوتاه باله (توتو) پوشیده، یواشکی روی صحنه اجرای باله می‌رود.

کمی عشق‌بازی و سر به سر گذاشتن‌های سبک بین نوجوانان.

مردم از درد فریاد می‌زنند چون انگشتانشان گیر اسباب‌بازی‌های تله‌موش‌مانندِ غذای کودک می‌افتد.

کمی طنز بزن و بکوب (اسلپ‌استیک).

مراسم تدفینی را می‌بینیم که در آن مردی در تابوت روباز قرار دارد، اما بعداً معلوم می‌شود که او زنده است.

صداهای انفجاری شنیده می‌شود اما نشان داده نمی‌شود. در یکی از قسمت‌ها خانه یک شخصیت به خاطر یک اسباب‌بازی منفجر می‌شود. هیچ تیراندازی یا چیز اغراق‌آمیزی وجود ندارد، بدون خونریزی یا هر چیز بدی. بدترین چیزی که نشان داده می‌شود این است که یک قندیل یخ به سینه جارویس فرو می‌رود (اصلاً صحنه خشنی نیست).