Where Is Anne Frank

CinemaSerf (منتقد)

من ایده این نگاه نسبتاً منحصربه‌فرد به داستان خانواده فرانْک را که بیشتر نیمه دوم جنگ جهانی دوم را در یک اتاق زیرشیروانی در آمستردام پنهان شده بودند، تا حدودی دوست داشتم. هر کسی که داستان دفتر خاطرات آنِ جوان را بداند، می‌داند که او یادداشت‌های روزانه‌اش را خطاب به دوست خیالی‌اش «کیتی» می‌نوشت؛ بنابراین آری فولمن (Ari Folman) بسیار هوشمندانه داستان را از صفحات کتاب او بیرون می‌کشد و سعی می‌کند از طریق شخصیت‌پردازی انیمیشنی‌اش به ما توضیح دهد که واقعاً چه اتفاقی برای آن دختر جوان و خانواده‌اش افتاده است.

دیگر خیلی زود «کیتی» متوجه می‌شود که نمی‌تواند خیلی دور از موزه‌ای که دفتر خاطرات در آن نگهداری می‌شود دوام بیاورد، بنابراین تصمیم می‌گیرد آن را بدزدد که سروصدای زیادی به پا می‌کند؛ و او به همراه دوستش «پیتر» متوجه می‌شود نه تنها چه بلایی بر سر آن دختر جوان در برگن-بلزن آمده، بلکه هنوز هم مشکلات بزرگی در خصوص مهاجرت در اروپا وجود دارد.

من فکر می‌کنم این بخش دوم است که بیشتر جلوی جریان روایت داستان را می‌گیرد. مسئله این نیست که نباید به این داستانِ دنیای مدرن پرداخته شود، بلکه مسئله این است که این بخش تناسب طبیعی با داستان این جنایت نازی‌ها ندارد (جنایتی که اینجا به شکلی تأثیرگذار با استفاده از موجودات شنل‌پوش تاریکی به تصویر کشیده شده که اگر جای نگهبانی از «امپراتور» در «جنگ ستارگان» بودند هم توی چشم نمی‌زدند).

داستان تکان‌دهنده پایان زندگی او تا حد زیادی کمتر از حد انتظار توضیح داده شده؛ در واقع اصلاً ذکر نمی‌شود که او دقیقاً چطور دستگیر شده است. به نظر می‌رسد فولمن در یک‌سوم پایانی فیلم بیشتر روی مسائل روز متمرکز شده و پاسخ واقعی به سؤال مطرح شده در عنوان فیلم کمی سرگردان رها می‌شود.

با این حال، برخی از انیمیشن‌ها به زیبایی و خلاقیت ساخته شده‌اند، و همین‌طور موسیقی متن که احساس می‌کنم در ابتدا کمک زیادی به فیلم کرد. فیلم قطعا تأمل‌برانگیز است و ارزش دیدن دارد، اما شاید بیشتر مناسب تلویزیون باشد. اگر این فیلم کسی را ترغیب کند که خودِ دفتر خاطرات را بخواند، یعنی کارش را به نحو احسن انجام داده است.