The Lobster

The Lobster

یک داستان عاشقانه که در آینده‌ای نزدیک و پادآرمان‌شهری روایت می‌شود، جایی که افراد مجرد بازداشت شده و به هتلی ترسناک منتقل می‌شوند. در آنجا آن‌ها موظفند ظرف ۴۵ روز شریک زندگی مناسبی برای خود پیدا کنند. اگر شکست بخورند، به یک حیوان تبدیل شده و در جنگل رها می‌شوند.

سال انتشار: 2015 کارگردان: Yorgos Lanthimos ژانر: Drama، Romance، Sci-Fi نویسندگان: Yorgos Lanthimos، Efthimis Filippou امتیاز: 7.1

نقدها و نظرات


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 7

> یه داستان پادآرمان‌شهری عجیب دیگه که در آینده اتفاق می‌افته. از کارگردان فیلم نامزد اسکار «دندان نیش» (Dogtooth). اگه با سبک خاص این کارگردان آشنا باشید، از این فیلم هم خیلی خوشتون میاد. این بهترین فیلمی نبود که درباره آینده دیدم، اما مثل بقیه، یه داستان پادآرمان‌شهری دیگه بود. یه کمدی سیاه-رومانتیک با یه خط داستانی خوب، بازی‌های عالی و در کل یه اثر سرگرم‌کننده. ریتم فیلم خیلی افسرده‌کننده بود، اما به خاطر صحنه‌های غیرقابل‌پیش‌بینی‌اش من رو تا آخر پای فیلم نگه داشت.

پرده اول در یه هتل اتفاق می‌افته که مقدمه‌ایه برای معرفی این دنیای عجیب و موقعیتی که داستان در اون شروع می‌شه. وقتی فیلم به نیمه دوم رسید، مخصوصاً بعد از وارد شدن ریچل وایس (Rachel Weisz) به کادر، کل سناریو به یه حالت رمانتیک غیرمعمول تغییر کرد و تا آخر با یه پیچش ساده در فینال همین‌طور موند. شخصیت کالین فارل (Colin Farrell) چیزی شبیه به شخصیت فیلم «او» (Her) بود. البته نه اینکه فیلم یا تم‌شون یکی باشه، فقط از نظر ترکیب ژانرها شباهت داشتن. فیلم خوبی بود، ازش لذت بردم، اما نه به اون اندازه‌ای که بقیه ازش تعریف می‌کنن. به نظر من، به خاطر عجیب بودنش، فیلمیه که فقط یک بار ارزش دیدن داره. ۷/۱۰

2016-03-24


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 9

این یه تجربه عجیب بود، چون من همین اواخر به یه دوره ۱۲ ساله خودخواسته برای دوری از روابط عاطفی پایان دادم (به خاطر چند تا رابطه بد که اوایل دهه ۲۰۰۰ داشتم). دیدن نوعی از پادآرمان‌شهر که در اون «مجرد بودن» اینقدر منفور بود که حتی خلاف قانون محسوب می‌شد، خیلی برام جالب بود. قبلاً هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم چنین وضعیتی ممکن باشه، اما با روندهای اخیر «اصلاح سیاسی» (Political Correctness) از یک طرف و رادیکالیسم مذهبی و سیاسی از طرف دیگه، متأسفانه باید گفت دیگه هیچ چیزی غیرممکن نیست.

به نظرم ایده فیلم فوق‌العاده بود و هم موسیقی متن و هم فیلمبرداری عالی بودن. فیلمنامه عجیب و کارگردانی جسورانه باعث شد شاهد بهترین بازی‌هایی باشیم که تا حالا از کالین فارل (Colin Farrell)، ریچل وایس (Rachel Weisz) و جان سی ریلی (John C. Reilly) دیدم. قطعاً مشتاقم فیلم‌های دیگه این نویسنده/کارگردان خلاق و جسور رو ببینم. امیدوارم نگاه «بونوئلی» (Bunuelian) اون به مسائل همیشه ادامه داشته باشه.

2016-08-22


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 8

این اولین فیلم انگلیسی‌زبان یورگوس لانتیموس (Yorgos Lanthimos) بود. واقعاً خنده‌دار بود. همه بازیگرها مجبور بودن دیالوگ‌هاشون رو با چهره‌ای سنگی و بدون هیچ احساسی بیان کنن که اولش خیلی عجیب به نظر می‌رسه. فیلمنامه و کارگردانی فیلم بسیار هوشمندانه بود و به خوبی تم‌های فیلم رو برجسته می‌کرد. این فیلم خیلی خاص و منحصربه‌فرد بود و به همین خاطر واقعاً ازش لذت بردم. ★★★★

2017-03-09


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 7

«خرچنگ» (The Lobster) عجیب‌ترین داستان عاشقانه‌ایه که تا حالا دیدم، اما با وجود اینکه چقدر آدم رو پس می‌زنه، به شکلی که انتظارش رو نداشتم روی من تاثیر گذاشت. داستان این فیلم به شدت منحصربه‌فرده. ایده تبدیل شدن به حیوان در صورت پیدا نکردن عشق، به بهترین شکل ممکن عجیبه. کل فیلم به نظرم ماهیتی شوم داشت و همیشه من رو در این تعلیق نگه می‌داشت که قراره چه اتفاقی بیفته؛ این حس با موسیقی ارکسترال تیزی که زیر هر صحنه نواخته می‌شد، تقویت می‌شد.

yorgos Lanthimos کل فیلم رو به شکلی خیلی معذب‌کننده نوشته. می‌فهمم که هدفش رسیدن به اون حس تند و تیز و تاثیرگذار بوده، اما برای من زیاد جواب نداد. همه‌اش با خودم فکر می‌کردم اگه فیلم حس طبیعی‌تری داشت، چقدر تاثیرش روی من بیشتر می‌شد. بازیگری در این فیلم فوق‌العاده است؛ اینکه همه می‌تونستن اینقدر بی‌احساس بازی کنن و در عین حال واقعی به نظر برسن عالی بود، حتی اگه من شخصاً اون سبک رو نمی‌پسندیدم. با وجود تمام ایرادهایی که گرفتم، واقعاً از این تجربه لذت بردم، با تمام فراز و نشیب‌هاش. هنوز دارم به پایان فیلم فکر می‌کنم و یه فیلم دقیقاً باید همین حس رو در آدم ایجاد کنه. **نظر نهایی:** خوب

2022-07-09