آواز

آواز

در دنیایی از حیوانات انسان‌نما، کوالایی به نام باستر مون صاحب یک تئاتر است؛ او از زمانی که پدرش در کودکی او را به اولین نمایش موسیقی برد، به دنیای نمایش علاقه‌مند شده است. به دنبال مشکلات مالی که جودیت، نماینده بانک، ایجاد کرده، او به دوست ثروتمندش ادی می‌گوید که قصد دارد یک مسابقه خوانندگی با جایزه ۱۰۰۰ دلاری برگزار کند. اما دستیار باستر، خانم کرالی، به طور تصادفی دو صفر اضافه می‌گذارد و تراکت‌های تبلیغاتی با جایزه ۱۰۰,۰۰۰ دلاری از دفتر باستر به خیابان‌های شهر پخش می‌شوند.

سال انتشار: 2016 کارگردان: Garth Jennings, Christophe Lourdelet ژانر: Animation، Comedy، Family نویسندگان: Garth Jennings امتیاز: 7.1

نقدها و نظرات


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 8

کیفیت: این انیمیشن کمدی و بامزه با بازخوانی‌های جذاب از آهنگ‌های معروف و تیمی از ستاره‌ها، از تب و تاب ماجراجویی‌های حیوانات سخنگو و مسابقات استعداد‌یابی حسابی استفاده کرده. شاید این فیلم عمق «درون و بیرون» (Inside Out) یا پیام‌های صریح «زوتوپیا» (Zootopia) رو نداشته باشه، اما مثل «ترول‌ها» (Trolls) ساده‌ست و با موسیقی‌های پاپِ پرانرژی و شوخی‌هایی که بچه‌ها رو می‌خندونه، سرگرمتون می‌کنه. (البته برخلاف ترول‌ها، پیام‌های فیلم همیشه هم مثبت نیست - پایین‌تر توضیح دادم).

اجراهای موسیقی بدون شک بهترین بخش فیلم هستن؛ از بازخوانی آهنگ Golden Slumbers با صدای جنیفر هادسون گرفته تا دوئت خوک‌ها برای آهنگ Shake It Off و اجرای خیره‌کننده آهنگ Hallelujah. موسیقی همون چیزیه که باعث می‌شه «آواز» ارزش دیدن داشته باشه، چون از نظر داستانی و تماتیک، چندتا اشتباه داره که نمی‌ذاره فیلم به یه اثر شاهکار تبدیل بشه. مثلاً تصویر زندگی خانوادگی رزیتا؛ اون تمام زندگیش رو وقف ۲۵ تا بچه‌اش کرده و شوهر خسته‌اش اصلاً آدم حسابش نمی‌کنه. شوهرش اون‌قدر بی‌خیاله که حتی متوجه نمی‌شه رزیتا یه دستگاه عجیب و غریب (روب گلدبرگ) راه انداخته تا وقتی خودش نیست کارای خونه انجام بشه. یا جانی بیچاره که با تمام وجود دنبال تایید پدر خلافکارشه. اینکه یه بچه بخواد والدینش درخشش رو ببینن خیلی قشنگه، اما واقعاً لازم بود پدرش رو یه سارق بانک نشون بدن؟

اما اگه دنبال یه سرگرمی شاد هستید که بعد از تموم شدنش هم آهنگ‌هاش رو زیر لب زمزمه کنید، «آواز» دقیقاً همون چیزیه که می‌خواید. فقط خیلی به منطق داستانش فکر نکنید.

2016-12-23


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 8

**موسیقی کلید ماجراست!** تریلر این فیلم یکی از اونایی بود که من بارها تماشاش کردم. آره، از تریلر و تیزرش خوشم اومد؛ اون آهنگ‌های قشنگ و شخصیت‌ها باعث شدن برم سراغ فیلم. شاید به خاطر همین بود که فکر می‌کردم تریلرها جذاب‌تر به نظر می‌رسیدن. از فیلم لذت بردم، شخصیت‌ها نسبت به چیزی که توی ویدئوهای تبلیغاتی دیده بودم عمق بیشتری داشتن. با اینکه داستان ساده‌ای داره، اما خیلی خوب جواب داده. نه کار دیزنیه نه پیکسار، ولی عالیه. نکته خوب اینه که بقیه استودیوها هم دارن خودشون رو به سطح اونا می‌رسونن. فیلم نامزد گلدن گلوب شد اما اسکار رو از دست داد.

این فیلم برای همه سنین مناسبه. سبک موزیکال توی انیمیشن‌ها خیلی رایجه، مخصوصاً کارای دیزنی، اما این یکی یکم متفاوت بود. شخصیت‌ها نقطه قوت اصلی فیلم برای رسیدن به موفقیت هستن. می‌شد راحت این فیلم رو به دنیای «زوتوپیا» وصل کرد، اما چون سازنده‌هاشون فرق می‌کردن این اتفاق نیفتاد. انتخاب صداپیشه‌ها عالی بود، مخصوصاً برای بخش‌های آواز. جدیداً دواین جانسون هم توی «موآنا» آواز خونده بود. می‌دونم بازیگرای معروف رو بیشتر برای تبلیغات میارن، اما به هرحال همه‌شون خوب بودن. از چندتا آهنگ خوشم اومد، ولی اکثرشون اورجینال نبودن. حتی آهنگ شکیرا توی زوتوپیا هم یه بخش کوچیکی اینجا داشت. خلاصه که این فیلم رو حتماً پیشنهاد می‌کنم؛ توی هر حال و هوایی که باشید حالتون رو خوب می‌کنه. حالا منتظر قسمت دومش هستیم که گفتن سال ۲۰۲۰ میاد. خیلی دیره، من زودتر می‌خوامش! فعلاً اگه ندیدید، از دیدنش لذت ببرید. _۸/۱۰_

2017-04-26


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 5

انیمیشن «آواز» دقیقاً همون‌قدر خوب یا بده که انتظارش رو دارید. برای من، یه فیلم سرگرم‌کننده ولی فراموش‌شدنی بود که توش حیوانات کارتونی آهنگ‌های معروف رو به سبک سریال Glee بازخوانی می‌کنن. داستانش هم یه چیزی تو مایه‌های ترکیب مسابقه «امریکن آیدل» با فیلم «ماپت‌ها» (۲۰۱۱) بود. فیلم کاملاً طبق فرمولِ «حال‌خوب‌کن» پیش می‌ره.

2019-03-09