Prime Minister

MovieGuys (منتقد)

امتیاز: 1

مستند «نخست‌وزیر» اگر نگوییم یک‌طرفه است، حداقل دست‌کم یک‌طرفه ساخته شده. رفتار زشت و نامناسب دولت حزب کارگر به رهبری آردرن با مردم نیوزیلند در دوران کووید رو کاملاً نادیده می‌گیره. قرنطینه‌های اجباری و قانون «یا واکسن بزن یا اخراج شو» فقط چند نمونه‌ش هستن. تازه دولت حزب کارگر کشور رو روزبه‌روز بیشتر زیر بار بدهی برد. زمان تحویل قدرت توسط این خانم، میزان محبوبیتش بین مردم... خب، بگیم «اصلاً خوب نبود». این از دست رفتن حمایت هم چیزی نبود که یهویی و بدون دلیل اتفاق بیفته. اوضاع خود حزب کارگر هم اصلاً خوب نبود و توی انتخابات بعدی شکست خوردن. در مجموع، این مستند اصلاً نماینده‌ی واقعی اتفاقاتی نیست که در دوران دولت حزب کارگر به رهبری آردرن افتاد. به‌جز کیفیت ساخت خوب، هیچ دلیل دیگه‌ای برای پیشنهاد کردنش نمی‌بینم.

2025-05-24

CinemaSerf (منتقد)

امتیاز: 7

با دیدن خانه‌های فرسوده و پر از گرافیتی و معترضانی که بخشی از ساختمان پارلمان رو به آتش می‌کشن، این مستند تصویر خیلی متفاوتی از نیوزیلندِ دست‌نخورده‌ی فیلم‌های پیتر جکسون ارائه میده. فیلم به‌شکلی کاملاً جذاب جاسیندا آردرن رو از اولین ورودش به پارلمان، شکست‌های متوالی در انتخابات سراسری، اولین دولت ائتلافی خودش، کشتار وحشتناک مسجد کرایست‌چرچ و در نهایت دوران کووید دنبال می‌کنه. لحظات شادتری هم وجود داره؛ مثل زمانی که او به دومین رهبر منتخب تاریخ تبدیل میشه که در دوران مسئولیتش فرزندش (نیو) رو به دنیا میاره، یا دیدارش با ملکه الیزابت دوم در کنفرانس کشورهای مشترک‌المنافع، و خنده‌های مشترکشون در سازمان ملل وقتی ترامپ یکی دیگه از ادعاهای بزرگش رو مطرح می‌کنه. به عنوان یک فعال سرسخت محیط‌زیست و بین‌الملل‌گرا، به نظر می‌رسه که او به همسرش، کلارک گیفورد، اجازه داده بخش زیادی از تصویربرداری رو انجام بده و به همین خاطر شاهد ویدیوهای صمیمی و پشت‌صحنه‌ای هستیم؛ جایی که هر دو با فراز و نشیب‌های بزرگ کردن یک کودک دست‌وپنجه نرم می‌کنن، آن هم در حالی که جاسیندا کشوری با ۵ میلیون نفر جمعیت رو اداره می‌کنه—مردمی مغرور و پرسرصدا که همیشه هم کار رو برای او (چه در زندگی شخصی و چه سیاسی) آسان نمی‌کنن. حالا بماند که بخشی از فیلم طوری به نظر میرسه که انگار داره جلوی دوربین بازی می‌کنه، و هرچی بیشتر مهارت‌های تبلیغاتیِ آشکار (هرچند متواضعانه) او رو می‌بینیم، بدبین شدن به نگاه‌های عمیقش از پنجره یا حرف‌های احساسیش جلوی دوربین راحت‌تر میشه. اما با این حال فکر می‌کنم هنوز هم مثل یک زن ذاتاً صادق و شریف به نظر میرسه که واقعاً به چیزهایی که برای انجامشون انتخاب شده اهمیت میده. علاوه بر این، صحنه‌هایی در اواخر فیلم هست که بخشی از مردم علیه قرنطینه و واکسیناسیون اجباری شورش می‌کنن؛ این صحنه‌ها تا حدودی مشکلات سیاستمداران بی‌تجربه‌ای رو در سراسر جهان نشان میده که با شیوع ویروس کاملاً غافلگیر شده بودن. او همچنین به طرز شگفت‌انگیزی درباره رویکردش به این شغل، تصمیماتی که گرفته و تبعاتی که در آینده باید باهاشون زندگی کنه، صادقه. او قطعاً بانویی باپرنسیپ و ماهر در مدیریت شرایط سخته و اصلاً تعجب نمی‌کنم اگه دوران نخست‌وزیریش در نیوزیلند، آخرین باری نباشه که او رو در عرصه قدرت می‌بینیم.

2025-12-17