One Last Deal

CinemaSerf (منتقد)

امتیاز: 7

وقتی داشتم این فیلم رو می‌دیدم، با خودم گفتم شاید اگه این داستان به جای فیلم سینمایی، یه تئاتر صحنه‌ای برای دنی دایر (Danny Dyer) می‌شد، خیلی بهتر جواب می‌داد. اون نقش «جیمی بنکس»، یه ایجنت بی‌مرام و حقه‌باز فوتبال رو بازی می‌کنه که تنها موکلش به اتهام تجاوز جنسی در دادگاه عالی منتظر حکمه. جیمی موفق شده یه قرارداد درازمدت و فوق‌العاده چرب‌ونرم برای این بازیکنش دست‌وپا کنه، ولی خب معلومه که همه چیز به تبرئه شدنش بستگی داره. از اون طرف، دختر بزرگش زنگ می‌زنه و می‌گه برای تولدش ببرتش بیرون؛ تولدی که جیمی کلاً یادش رفته بوده، و اینجوری متوجه می‌شیم بی‌ملاحظگی این آدم فقط به محیط کارش محدود نمی‌شه. دخترش رفیق صمیمی یه بازیکن جوون و آینده‌دار به اسم «جروم» هست و جیمی هم سریع پیشنهاد می‌ده که یه قرارداد رویایی توی مادرید براش جور کنه؛ یعنی باز هم پول بیشتر!

بعد ناگهان سر و کله یه باج‌گیر مرموز پیدا می‌شه که بهش زنگ می‌زنه. به نظر می‌رسه فایل‌های صوتی‌ای داره که نه تنها باعث می‌شه فوتبالیست خطاکارش بره زندان، بلکه پای خود جیمی رو هم به خاطر لاپوشانی قضیه گیر می‌اندازه. بعدش داستان همراه با تلوتلو خوردن جیمی بین غرور، از خود راضی بودن و در نهایت ترس و هولِ همراه با الکل پیش می‌ره... البته دست طرفی که پشت این تماس‌های تهدیدآمیزه خیلی زود برای بیننده رو می‌شه، چون اون‌قدر سرنخ جلوت می‌ذارن که دو دو تا چهار تا کردنش کار راحتیه؛ راستش خود داستان یه کم ساختگی و بیش از حد ساده‌انگارانه‌ست. با این حال، دایر در اوج خودش ظاهر شده. شخصیت «جیمی» با اون دهن گشاد و بددهنی‌های همیشگیش، یک ساعت و نیم طیف کاملی از احساسات رو به نمایش می‌ذاره و حسابی هم به بیزینس کثیف فوتبال بین‌المللی تیکه می‌اندازه.

دایر بازیگر کاریزماتیکیه، هرچند شاید بازیگر خیلی چندبعدی و منعطفی نباشه؛ اما موفق می‌شه شخصیتی رو نشون بده که با وجود رذالت، اصلاً ازش متنفر نمی‌شید. پیچش داستانی پایان فیلم هم طوریه که ناخودآگاه یه ذره دلتون براش می‌سوزه. فلسفه «نمی‌دونستی، چون خودت دلت نمی‌خواست بدونی» شاید زیاد به دلم نشسته باشه، ولی در کل فیلم، کار پرقدرتیه و قطعاً ارزش یه بار دیدن رو داره.

2026-03-18