怪獣８号 第1期総集編／同時上映「保科の休日」
گروهی از داوطلبان نیروی دفاعی گرد هم می‌آیند تا ارتشی از کایجوهای بی‌رحم را شکست دهند.
سال انتشار: 2025 کارگردان: Tomomi Kamiya, Shigeyuki Miya ژانر: Animation، Action، Sci-Fi نویسندگان: Yûto Tsukuda، Naoya Matsumoto امتیاز: 6.8راهنمای والدین 怪獣８号 第1期総集編／同時上映「保科の休日」
نقدها و نظرات
CinemaSerf (منتقد)
«کافکا» آرزو داشت وارد نیروی نخبه دفاعی بشه، ولی وقتی فهمید توانایی‌هاش محدوده، رفت سراغ پاکسازی خرابکاری‌های بعد از نبردِ نیروهای مدافع در ژاپنی که مدام زیر حمله «کایجو»های مرگباره. وقتی یه نیروی تازه‌کار به اسم «ایشیکاوا» به تیمش اضافه می‌شه، این پسر جوون خیلی مؤدبانه ولی رک بهش می‌گه که هدف‌های بزرگ‌تری داره، اما خوب درک می‌کنه چرا همکار جدیدش بیخیال آرزوش شده و «جا زده»! یه طعنه ملایم و تحریک‌آمیز، درسته؟ خب، وقتی همکاری‌شون شروع می‌شه، کم‌کم اون انگیزه و اعتمادبه‌نفس قدیمی کافکا برمی‌گرده و وقتی نیروی دفاعی سقف سنی استخدام رو بالا می‌بره، تصمیم می‌گیره یه شانس دیگه به خودش بده.
در این بین، همکاران آینده‌اش با بزرگ‌ترین چالش زندگی‌شون روبه‌رو هستن، چون «کایجو شماره ۸» مرموز و قدرتمند مدام از دستشون فرار می‌کنه. حالا ما بیننده‌ها یکم بیشتر از نیروهای ارتش اطلاعات داریم، و همین موضوع مقدمه‌چینِ یه پایان دراماتیک می‌شه که وفاداری، اعتماد و رفاقت رو برای همه به چالش می‌کشه؛ مخصوصاً با نزدیک‌تر شدن خطر و هیولاهایی که رفتارشون بدجوری شبیه زامبی‌ها شده.
این فیلم یه ماجراجویی تر و تمیز و پرسرعته؛ هرچند یکم وقت می‌ذاره تا به شخصیت‌ها (از سری قبلی) بپردازه، ولی بیشتر تایمش صرف یه جشنواره پر از اکشن و هیولاکُشی با له و لورده کردن دشمن‌ها و کثافت‌کاری و پرتاب لجن و ژل تو خیابون‌ها می‌شه، در حالی که کایجوها و ساختمون‌ها همگی با خاک یکسان می‌شن. لابه‌لای دیالوگ‌ها یه تیکه‌های کنایه‌آمیز بامزه هم بود که حسابی خوشم اومد، و پیام‌هایی مثل کار تیمی، تکیه به همدیگه و اینکه سن‌وسال نمی‌تونه مانع رسیدن به هدف باشه به خوبی مطرح شدن بدون اینکه تو ذوق بزنن.
حتماً بعد از تیتراژ پایانی هم بمونید، حدود بیست دقیقه محتوای اضافه (از فصل بعد) هست که باعث می‌شه بعد انسانی بعضی از این کاراکترها رو بهتر بشناسیم. اگه دنبال یه انیمه اکشن، بزن‌بهادر، پر از تیراندازی و تکه‌تکه کردن دشمن با جلوه‌های بصری پرجنب‌وجوش هستید، این فیلم خوراک خودتونه. هرچند هنوزم مطمئن نیستم تکنیک «ضربه گل آفتابگردان» چقدر می‌تونه مرگبار و ترسناک باشه...!
Chandler Danier (منتقد)
شخصیت اصلی خیلی خفنه. اون صحنه‌ای که اشک می‌ریزه و از ساختمون می‌پره رو خیلی دوست دارم. واقعاً صحنه باحالیه. پایانشم عالی بود. پسر، عجب فیلم مشتی‌ای بود! دمشون گرم. شاید بشه از چند تا صحنه ترکیدن جنازه‌ها فاکتور گرفت، ولی انصافاً همون تیکه‌های ترکیدن هیولاها هم خیلی تر و تمیز از آب دراومده بود. کارآموزها هم خیلی بامزه‌ان؛ همه‌ش سر نمرات و قدرت حمله پایین‌شون دارن با هم بحث و غرغر می‌کنن. کسایی که قدرت حمله‌شون بالاست خیلی خفنن. حس می‌کنم بعد این حتماً باید کل سریالش رو هم ببینم.
2025-07-16