Snow Bear

CinemaSerf (منتقد)

خب می‌دونم که خرس‌های قطبی معمولاً تنهایی رو ترجیح میدن، اما این انیمیشن فوق‌العاده ساخته‌شده بعضی جاها واقعاً غم‌انگیزه. یک خرس داره توی سرزمین یخی خودش دنبال یک همدم می‌گرده. با نزدیک شدن زمستون، بیشتر جانوران عاقل مثل غازها جیم فنگ زدن و اورکاها هم یکم احتیاط می‌کنن که بذارن خرس کنار بچه‌شون شنا کنه. خوشبختانه، خرس تصادفاً به یک توده برف برمی‌خوره که اتفاقی شبیه یک خرس دیگه‌ست و همین باعث شکل‌گرفتن یک ایده میشه. یک ایده‌ی انعطاف‌پذیر و مدام در حال تغییر، و اونا می‌تونن زمستون رو با هم بگذرونن بدون اینکه دوست جدیدش هیچ ادعایی روی منابع غذایی محدود داشته باشه! اما با رسیدن بهار، اتفاقی شبیه آثار ریموند بریگز اجتناب‌ناپذیر میشه، و درست همون‌طور که گل‌ها در مرتع شروع به رشد می‌کنن... شاید به خاطر موسیقی متن باشه یا فقط نحوه لمس احساسات توسط این اثر، اما یک چیز واقعاً تاثیرگذار درباره تنهایی در این انیمیشن وجود داره. در انتها پیامی داره درباره آسیب‌پذیری این موجودات با کوچک شدن زیستگاهشون بر اثر گرمایش جهانی، اما من احساس کردم پیام دیگه‌ای هم هست که یادآوری کنه آدم‌ها هم می‌تونن تنها و بی‌همدم باشن و در حالی که می‌تونیم با این خرس عمیقاً همزادپنداری کنیم، نباید هم‌نوعان دوپای خودمون رو هم فراموش کنیم. در نهایت بگم که تا جایی که بشه تاثیرگذار، جذاب، غم‌انگیز و فوق‌العاده است.