متفقین

متفقین

در اوج جنگ جهانی دوم، در سال پرالتهاب ۱۹۴۲، مکس واتان (Max Vatan)، فرمانده بی‌باک نیروی هوایی، در تپه‌های شنی مراکش فرود می‌آید تا با ماریان بوسه‌ژور (Marianne Beauséjour)، یکی از اعضای مقاومت فرانسه در پاریس، دیدار کند. پس از تلاش برای از بین بردن یک هدف دشوار طی یک ماموریت انتحاری در قلب کازابلانکا، مکس و ماریان به قصد تشکیل خانواده به انگلستان فرار می‌کنند؛ اما زمانی که مکس تماسی تکان‌دهنده از بخش سرویس مخفی دریافت می‌کند، ابرهای تیره بی‌اعتمادی و سوءظن بر رابطه دشوار آن‌ها سایه می‌افکند. مکس در حالی که در ناباوری به سر می‌برد و وظیفه‌ای هولناک بر دوش دارد و زیر بار یک دوراهی ویرانگر خرد شده است، باید شجاعت خود را جمع کند تا در خیابان‌های خطرناک لندنِ بمباران‌شده، بدون توجه به نتیجه، به دنبال پاسخ بگردد. حالا در میان وظیفه و عشق، چه کسی زنده می‌ماند و چه کسی خواهد مرد؟

سال انتشار: 2016 کارگردان: Robert Zemeckis ژانر: Action، Drama، Romance نویسندگان: Steven Knight امتیاز: 7.1

نقدها و نظرات


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 9

**ازدواج‌هایی که تو میدون جنگ شکل می‌گیرن هیچ‌وقت عاقبت ندارن!** این قطعاً یکی از پنج فیلم برتر ساله. اما بخش غم‌انگیزش نادیده گرفته شدنش توی اسکاره. نامزد طراحی لباس شد، اما من انتظار داشتم توی بخش‌های بهترین بازیگر مرد، زن و مخصوصاً فیلم‌نامه غیراقتباسی و بهترین فیلم هم نامزد بشه. این درام-جنایی جاسوسی فوق‌العاده رو رابرت زمکیس (Robert Zemeckis) کارگردانی کرده که کلی فیلم محبوب دیگه هم داره. بهترین تیم بازیگری رو بین فیلم‌های اخیر داشت و از نظر بصری هم اتمسفر دهه ۴۰ رو، چه از لحاظ جنگ و چه از لحاظ جامعه، خیلی خوب درآورده بود. این داستان دو تا جاسوس از دو ملیت مختلفه که برای یه ماموریت توی کازابلانکا با هم آشنا می‌شن. اونا وانمود می‌کنن که یه زوج تازه ازدواج‌کرده هستن، اما خیلی زود واقعاً عاشق هم می‌شن و ازدواج می‌کنن. بقیه داستان چند سال بعد روایت می‌شه، جایی که یه سوال بزرگ پیش میاد و اونا باید بی‌گناهی‌شون رو ثابت کنن. اگه شکست بخورن، عواقب سنگینی در انتظارشونه. از اینجا به بعد روایت پر از تعلیق و هیجان می‌شه و با سرعت بیشتری تا انتها پیش می‌ره. مشخص بود که فیلم طولانیه، اما اصلاً اذیتم نکرد یا بهتره بگم نفهمیدم اون دو ساعت چطوری گذشت. داستان درگیرکننده باعث شد تمام مدت تمرکزم روی پرده باشه. همون‌طور که می‌دونیم، اسکار تو تمام این سال‌ها بازی‌های درخشان رو نادیده گرفته، از جمله همین بازی برد پیت رو. قبل از دیدن فیلم، فکر می‌کردم با یه فیلم دیگه درباره جنگ جهانی دوم طرفم که شاید از واقعیت الهام گرفته باشه، اما این‌طور نبود. داستان تو بستر همون جنگ اتفاق می‌افته، اما در واقع یه فیلم جاسوسیه. فیلم نشون می‌ده که چطور زندگی شخصی و حرفه‌ای روی هم تاثیر می‌ذارن. واقعاً نمی‌دونم کی قراره دوباره یه تریلر جاسوسی به این خوبی ببینم. به نظرم خیلی بهش کم‌لطفی شده، مخصوصاً منتقدهای احمق فیلم که نظراتشون به طرز باورنکردنی اشتباه بود. حتماً و شدیداً پیشنهادش می‌کنم. _۹/۱۰_

2017-02-26


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 10

ماریون کوتیار (Marion Cotillard)، آره، اون از اون آدماییه که می‌دونی قبلاً یه جایی دیدیش ولی دقیقاً یادت نمیاد کجا و همین تا آخر فیلم رو مخت میره. قیافه‌اش هم جوریه که انگار واقعاً متعلق به همون نسل طلایی قدیمه؛ احتمالاً از اون بازیگراییه که با هر نقشی که بازی می‌کنه تغییر شکل می‌ده. وقتی توی IMDB چکش کردم، دیدم واقعاً بیشتر از اون چیزی که فکر می‌کردم فیلماش رو دیدم. به هر حال، اون خیلی خوب با فضای اون دوران مچ شده... اما متأسفانه پیت نسبت به بقیه فیلم‌های جنگ جهانی‌اش، کمتر به اون زمان می‌خورد، که عجیبه چون اونم معمولاً خوب تو نقش حل می‌شه. حدس می‌زنم تهیه‌کننده‌ها می‌خواستن بیشتر روی جذابیت خودِ برد پیت مانور بدن. در هر صورت، این یه فیلم پرتعلیق و احساسیه و یکی از بهترین فیلم‌های جاسوسیه که تا حالا ساخته شده. فیلم خیلی چراغ‌خاموش پیش می‌ره، اکشن و خشونت‌اش اون‌قدر کمه که اصلاً شبیه فیلم‌های باند نیست و بیشتر شبیه یه تریلر جاسوسی جدی و سرراسته. به عبارت دیگه، از اون مدل فیلم‌هاییه که متأسفانه این روزها کم ساخته می‌شه؛ ظریف و مستقیم. فیلمی که بیشتر روی شخصیت‌ها، فیلم‌نامه و بازیگری تمرکز داره تا جلوه‌های ویژه، و به خاطر همین خیلی راحت می‌شه از نظر عاطفی با داستان و آدماش درگیر شد، حتی اگه سرعت پیشرفت داستان یه کم بیشتر از چیزی بود که من دوست داشتم. در کل، تو دوره و زمونه‌ای که دنیای مارول و جلوه‌های ویژه اغراق‌آمیز همه جا رو گرفته، این فیلم مثل یه نفس تازه بود و در نهایت با یه حس خالص تموم شد. بهتر از این نمی‌شه.

2023-01-14