Magalhães
این اثر داستان دریانورد و کاوشگر نامدار، فردیناند ماژلان (Ferdinand Magellan) را دنبال می‌کند و تلاش جاه‌طلبانه او برای دور زدن کره زمین را به تصویر می‌کشد؛ در حالی که پویایی‌های انسانی و فرهنگی گسترده‌ترِ دوران اکتشاف را برجسته می‌سازد. سفر او به عنوان تقابلی میان جاه‌طلبانی، قدرت، طمع و کنجکاوی در پس‌زمینه‌ای پهناور و بی‌رحم از اقیانوس‌ها و سرزمین‌های دوردست به تصویر کشیده شده است.
سال انتشار: 2026 کارگردان: Lav Diaz ژانر: Adventure، Biography، Drama نویسندگان: Lav Diaz امتیاز: 6.3نقدها و نظرات
Call Me Dunham (منتقد)
تعریف واقعی این که می‌گن «هر فریم مثل یه تابلوی نقاشی می‌مونه» رو می‌شه توی این فیلم دید، واقعاً همین‌قدر زیباست. «ماژلان» یکی از بهترین فیلم‌های بیوگرافی تاریخی بود که تا حالا دیدم. فیلم کاملاً با قاب‌های ثابت، موسیقی متن خیلی کم، فضایی آرام و ساکت، و فیلم‌برداری فوق‌العاده آرامش‌بخش ساخته شده. لاو دیاز (Lav Diaz) با شجاعت تمام، نیمه تاریک استعمار و فریب‌کاری کاشفان اروپایی در گذشته رو به تصویر کشیده؛ اونم در حالی که تا جایی که می‌دونم، فیلم از طرف نهادهایی در پرتغال و اسپانیا حمایت شده، اما کارگردان همه این‌ها رو با زیبایی خیره‌کننده‌ای نشون می‌ده. این فیلم فقط روایت گذشته نیست، بلکه یه یادآوریه؛ بهمون نشون می‌ده چطور کاشفان اروپایی در گذشته ملت‌های جنوب شرق آسیا رو شکنجه، استعمار و غارت کردن و اون‌ها رو به جون هم انداختن. با این فیلم، ما شاهد خاموش این هستیم که چطور بی‌رحمی و طمع انسان می‌تونه هنجارها و اخلاقیات رو نابود کنه.
2025-12-07Louay Jabry (منتقد)
تا قبل از این فیلم، به هیچ اثری امتیاز ۱ از ۱۰ نداده بودم. برای همه اونایی که محو فیلم‌برداریش شدن باید بگم که بدجوری سر کار رفتید! استفاده از نسبت تصویر ۴:۳، نماهای بازِ تاریک، کدر و ثابت که هر کدوم ۲ تا ۴ دقیقه طول می‌کشن، دیالوگ‌های حداقلی و بازی‌های ضعیف، از یه اثر فیلم خوب نمی‌سازه؛ مخصوصاً وقتی فیلم بی‌دلیل این‌قدر کند پیش می‌ره و نزدیک به ۳ ساعت طول می‌کشه. حتی تا ۷۰ دقیقه اول فیلم نمی‌شد صورت شخصیت اصلی رو درست دید. نتیجه کار یه فیلم مسخره‌ست که ژست هنر به خودش گرفته؛ یه تقلید بی‌استعداد و تنبلانه از فیلم «آگیره، خشم پروردگار» اثر ورنر هرتسوک.
2026-01-23swiewior (منتقد)
یادم نمیاد فیلمی به این کسل‌کننده‌ای، یا حتی نزدیک به این دیده باشم. ما کاملاً گیج، منزجر و کلافه شده بودیم و در نهایت دیگه برامون مهم نبود چی داره روی صفحه نشون داده می‌شه و رفتیم پی کارمون؛ فقط هر از گاهی که صدایی از بلندگوها بلند می‌شد یه نگاهی به صفحه می‌انداختیم. اصلاً داستانی هم در کار بود؟ اون‌قدر وقتم تلف شد که دیگه حوصله ندارم بهش فکر کنم. من خیلی کم پیش میاد برای فیلمی نظر بنویسم، اما حس می‌کنم تنها دلیلی که این فیلم رو دیدم این بود که به بقیه هشدار بدم سمتش نرن.
2026-07-07