ไหนเฮียบอกไม่ชอบเด็ก

Nyanka (منتقد)

امتیاز: 6

**حداقل موزیکش خوب بود** راستش رو بخواهید من با این فرض وارد تماشای این سریال شدم که می‌دونم این یه اثر بی‌سر و ته و جنسیه، پس کاملاً انتظار داشتم چیزی که می‌بینم یه آشغالِ تمام‌عیار باشه خخخ. البته گاهی آدم فقط هوس می‌کنه یه آشغالِ بی‌محتوا ببینه و زیاد به مغزش فشار نیاره. ولی خداییش حتی با وجود اینکه توقعم رو خیلی پایین آورده بودم، بازم یه خورده ناامید شدم. بازیگری‌ها تعریف چندانی نداشتند، هرچند در طول سریال بهتر شد، امّا شروعش خیلی افتضاح بود. کیفیت ساخت شبیه آشغال بود، دو قسمت اول به خصوص خیلی بد بودند. چک کردم و دوباره چک کردم که نکنه این سریال ساخت سال ۲۰۲۵ باشه، آخه قیافه قسمت‌ها شبیه آثار سال ۲۰۱۵ بود؛ البته هم‌طور که سریال جلو رفت بهتر شد، تقریبا از قسمت چهارم بود که شبیه یه سریال مدرنِ BL شد که با یه دوربین واقعی فیلمبرداری شده نه با گوشی موبایل یکی! صحنه‌های جنسی هم که قراره تمرکز اصلی سریال باشه، اونقدرها هم خوب از آب درنیومده بودن. راستش رو بخواهید صرفاً شلخته به نظر می‌رسردن. هیچ‌کدوم از زوج‌های فرعی هم توجه منو جلب نکردن، کاش نویسنده‌ها تصمیم می‌گড়েن کلاً هیچ زوج فرعی‌ای نذارن و در عوض بیشتر روی رابطه سورن و جون تمرکز کنن، البته اگه اصلاً خط داستانیِ واقعی‌ای وجود داشت که بتونن این کار رو بکنن خخخ. با این حال، چندتا چیز بود که خوشم اومد. ارتباط بازیگران درباره نوع رابطه‌ای که قراره داشته باشند خیلی صریح و باز بود و هر وقت احساساتشون عوض می‌شد، راحت به همدیگه می‌گفتن. خیلی خوبه که اینو می‌بینیم. تبدیل شدن سورن به یه آدمِ کاملاً شیفته‌ی جون، فوق‌العاده بانمک بود. من عاشق مردهای وابسته‌ام که بغل کردن رو دوست دارن. روند شخصیتیِ سورن واقعاً دلیل اصلی‌ایه که به این سریال امتیاز ۵ ندادم، یه ستاره کامل رو به خاطر همون بغل‌ها و بوسه‌های پیشانی کنار گذاشتم. در نهایت، انتخاب موسیقی. به طرز خوشایندی سورپرایز شدم که چقدر از موزیک‌های این سریال خوشم اومد. مشخص بود که برای مخاطب بین‌المللی ساخته شده چون بیشتر آهنگ‌ها انگلیسی بودن. هیچ‌کدوم از آهنگ‌ها تکراری و خسته‌کننده نبودن و ترکیب خوبی از آهنگ‌های ملایم و ریتم‌تند داشتند که خیلی عالی با صحنه‌های صمیمی جور درمیومدن. قطعا برنامه‌ام اینه که اسم‌هاشون رو پیدا کنم و به پلی‌لیستم اضافه کنم. راستی، اپیزودهای ویژه قطعا از خود سریال اصلی بهتر بودن. اگه تونستید این ۱۲ قسمتِ آشغال رو تحمل کنید، پیشنهاد می‌کنم حتماً اون ۲ قسمت ویژه رو هم ببینید (من به اونا امتیاز ۷ دادم). کیفیتشون خیلی بهتر بود و تماشای صحنه‌های جنسیشون هم خیلی لذت‌بخش‌تر بود. اگه انرژی‌ای که توی اپیزودهای ویژه گذاشتن رو توی سریال *نات (Knot)* هم بیارن، قطعاً منم واسه اون یکی سریال هم کلی لحظه‌شماری می‌کنم. اطلاعات عمومی برای هر کسی که می‌خواد بدونه: • آیا صحنه‌دار/بزرگسالانه است؟ بله. صحنه‌های کامل جنسی رو نشون میده (و تعدادشون هم زیاده) هرچند از کمر به پایین برهنگی نداره. • آیا خشونت داره؟ اصلاً. هیچ خشونت، تروما یا پیش‌زمینه تراژیکی در کار نیست، فقط دو تا پسر دارن کلی رابطه دارن. • آیا رابطه اجباری (Non-con) داره؟ با کمال تعجب، نه. چند تا صحنه هست که سورن کار رو با زور گفتن به جون شروع می‌کنه (مثلاً هل دادنش به دیوار و بوسیدنش)، اما قبل از شروع هرگونه رابطه واقعی، همیشه ازش اجازه می‌گیره. • مثلث عشقی داره؟ با وجود حسادت و انحصارطلبیِ شدید، هیچ مثلث عشقی‌ای وجود نداره. • آیا اپیزودهای ویژه ارزش دیدن دارن؟ بله، برای جزئیات بیشتر نقد بالا رو بخونید. • و اما اون ریش؟ نگران نباشید، فقط چند ثانیه طول می‌کشه. یعنی لعنتی، تیم گریم داشت چه بلایی سر بوعِ طفلک می‌آورد؟ حتی نمی‌دونم چطور کسی تونسته توی اون صحنه جلوی خنده‌اش رو بگیره و جدی بمونه.

2026-09-08