راهنمای والدین: So B. It

هیچ حرف زشتی در فیلم نیست. فقط دو سه بار استفاده بی‌جا از نام خدا وجود داره.

تو نسخه‌ای که ما دیدیم هیچ مصرف الکلی نبود و یادم میاد حتی یک صحنه سیگار کشیدن هم ندیدم؛ پس شاید بیشتر از یک نسخه از این فیلم وجود داشته باشه، چون بقیه بیننده‌ها به سیگار کشیدن و نوشیدن اشاره کرده بودن.

موضوع سقط جنین ممکن است بیننده‌ها رو ناراحت کنه. زنی با چشمان اشک‌بار در حال تماشای لباس‌های قدیمی نوزادی نشون داده میشه که هیچ‌وقت استفاده نشدن. یک افسر پلیس هم از سقط جنین‌های مکرر همسرش حسرت می‌خوره و توضیح میده که همین موضوع باعث شده پلیس بشه.

هایدی از شدت غم و اندوه بعد از مرگ مادرش، رژ لب قرمز رو به کل صورتش می‌ماله و جیغ می‌کشه و گریه می‌کنه. این صحنه خیلی غم‌انگیزه و ممکن هست برخی بینندگان رو به شدت ناراحت کنه.

هایدی مدام به طور غیرقانونی و زیر سن قانونی یواشکی وارد کازینوها میشه.

صحنه‌های مربوط به اتوبوس و تصادف با مادر سوفی، اگرچه مستقیماً روی پرده نشون داده نمیشن، اما بسیار ناراحت‌کننده هستن و ممکن هست بینندگان کم‌سن‌وسال‌تر رو بترسونن.

پول‌های هایدی رو می‌دزدن و اون از فرط ناراحتی روی زمین گریه می‌کنه. این صحنه ممکنه برخی از بینندگان رو اذیت کنه.

حمله قلبی سوفی بسیار ناراحت‌کننده است. اون موقع مرگش التماس می‌کنه که دختر گمشده‌اش رو ببینه. بعداً برنی نشون داده میشه که پشت تلفن حین دادن این خبر گریه می‌کنه.

شخصیت‌های معلول ذهنی در فیلم (گفته میشه سوفی اوتیسم داره) دارای ذهنیت کودکانه تصویر شده‌اند که کلمات رو نامفهوم ادا می‌کنند، گنجینه لغات بسیار محدودی دارند، از مداد شمعی کودکان استفاده می‌کنند و «کج‌خلقی و قشقرق» به راه می‌اندازند. این نوع تصویرسازی ممکن است برخی از مخاطبان رو آزرده‌خاطر کنه.

حملات اگورافوبیا (ترس از محیط‌های باز) برنی ممکن است بینندگان جوان‌تر رو بترسونه و طوری به تصویر کشیده شده که برای بچه‌های همراهش بسیار ناراحت‌کننده به نظر میرسه.