گودزیلا: پادشاه هیولاها
داستان جدید تلاشهای قهرمانانه سازمان جانورشناسی مخفی «مونارک» (Monarch) را دنبال میکند که اعضای آن با مجموعهای از هیولاهای عظیمالجثه روبرو میشوند؛ از جمله گودزیلای قدرتمند که با «موترا» (Mothra)، «رودان» (Rodan) و دشمن نهاییاش، «کینگ گیدورا» (King Ghidorah) سه سر، درگیر میشود. وقتی این ابرگونههای باستانی که تصور میشد تنها افسانه هستند، دوباره برمیخیزند، همگی برای برتریجویی با هم رقابت میکنند و بقای بشریت را در هالهای از ابهام قرار میدهند.
سال انتشار: 2019 کارگردان: Michael Dougherty ژانر: Action، Adventure، Fantasy نویسندگان: Michael Dougherty، Zach Shields، Max Borenstein امتیاز: 6.0نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم «گودزیلا ۲: سلطان هیولاها» قول داده بود که مسیر خوب این فرنچایز رو ادامه بده و سرگرمی عامهپسند رو با ساختاری هیجانانگیز ترکیب کنه، اما در عوض همه اینها رو رها کرد تا تبدیل به یک اثر خستهکننده، کند و قابل پیشبینی بشه. حتی نتونسته یه فیلم هیولایی سرگرمکننده و ساده باشه، چون فکر کرده یه نبرد هیولایی رضایتبخش فقط یعنی بزرگ و پر سر و صدا بودن و هیچ کار دیگهای نکردن. ما پنج سال برای دنباله «گودزیلا» صبر کردیم، که همین موضوع باعث میشه این فیلم جدید ناامیدکنندهتر هم بشه و فیلمنامه بد یا جلوههای بصری ضعیفش رو توجیه نمیکنه. حالا که «داگرتی» (Dougherty) سکان هدایت رو برای فیلم «گودزیلا در برابر کونگ» ۲۰۲۰ به «آدام وینگارد» (Adam Wingard)، کارگردان ژانر وحشت سپرده، امیدوارم دنیای هیولاها دوباره بتونه روی پای خودش بایسته. - دنیل لامین. مقاله کامل دنیل رو اینجا بخونید... https://www.maketheswitch.com.au/article/review-godzilla-2-king-of-the-monsters-the-king-stumbles-in-this-loud-and-blundering-mess
2019-05-29
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
داستان فیلم بعد از اتفاقات قسمت قبل شروع میشه؛ «گودزیلا: سلطان هیولاها» دنیایی رو نشون میده که سعی داره با حضور تایتانهای غولپیکر کنار بیاد. سازمان مونارک میخواد روی این موجودات تحقیق کنه و مکانهایی رو برای مطالعه اونهایی که در حال حاضر در خواب زمستانی هستن، ایجاد کرده. دولت آمریکا میخواد اونها رو نابود کنه چون نمیخواد خرابیهایی که قبلاً گودزیلا به بار آورده بود تکرار بشه. دکتر اما راسل (Vera Farmiga) و دخترش مدیسون (Millie Bobbie Brown) دستگاهی به نام «اورکا» (Orca) ساختن که بهشون اجازه میده با استفاده از فرکانسهای صوتی خاص با این موجودات ارتباط برقرار کنن. بعد از یک تست موفقیتآمیز تحت فشار، این مادر و دختر توسط یک گروه تروریستی محیطزیستی بیرحم دزدیده میشن که میخوان از این موجودات غولپیکر برای اهداف خودشون استفاده کنن. این موضوع منجر به تعقیب و گریزی در سراسر جهان میشه که در اون مونارک سعی داره متوقفشون کنه و مارک (Kyle Chandler)، همسر سابق اما، هم به شدت درگیر ماجرا میشه، هرچند که اون به خاطر از دست دادن پسرشون، گودزیلا رو مقصر میدونه و دچار تردیده. وقتی یک موجود غولپیکر آزاد میشه، گودزیلا با بزرگترین چالش خودش روبرو میشه و رقابتی با زمان برای نجات دنیا شکل میگیره. با اینکه فیلم جلوههای بصری خیلی چشمگیری داره، اما داستانش کشداره؛ چون به جز چند تا درگیری کوتاه، مخاطب مجبوره حدود ۹۰ دقیقه داستان کند رو تحمل کنه تا به اکشن اصلی برسه که فقط حدود ۱۵-۲۰ دقیقه آخر فیلمه. شخصیتهای انسانی اصلاً جذاب نبودن و خیلی از بازیگرهای بینالمللی طوری به نظر میرسیدن که انگار دارن تو خواب دیالوگهاشون رو میگن و هیچ اشتیاقی برای نقششون نداشتن. شخصیتهای انسانی خیلی هم رو مخ بودن و من خودم رو در حالی پیدا کردم که آرزو میکردم توسط هیولاها از بین برن، چون هیچ ارتباطی باهاشون نگرفتم و دلم براشون نسوخت. با اینکه ممکنه برای طرفدارهای دوآتیشه جذاب باشه، اما برای من یه شکست بود چون اکشن هیولایی اونقدری نبود که بتونه تحمل کردن شخصیتهای انسانی و داستان کند رو جبران کنه. ۲.۵ ستاره از ۵.
2019-05-29
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
احمقانه است. واقعاً احمقانه. منظورم این نیست که «اوه، این یه فیلم اکشن پر سر و صداست و ذهن رو درگیر نمیکنه پس احمقانه است»، منظورم اینه که قوانینی که خود فیلم وضع میکنه مدام نقض میشن و بخش بزرگی از ایدهها تا آخر فیلم اصلاً با عقل جور درنمیآن. احمقانه. اما با این حال، من از تماشای «سلطان هیولاها» لذت بردم (یه جورایی عجیبه که اسم گودزیلا رو گذاشتن سلطان، در حالی که شعار قسمت بعدی «خدا در برابر سلطان» هست و گودزیلا تو اون رقابت سلطان نیست، اما بگذریم). کیفیت CGI به شدت نوسان داره، اما وقتی خوبه، دقیقاً همونقدری هست که من رو راضی کنه تا بتونم به فیلم نمره مثبت بدم. نمره نهایی: ۳ ستاره - خوشم اومد. شخصاً پیشنهاد میکنم یه بار ببینیدش.
2019-07-15
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
وقتی فیلم گودزیلا ۲۰۱۴ رو دیدم، اصلاً تحت تأثیر قرار نگرفتم، همونطور که تو نقد قبلیم نوشتم. موقع دیدن این یکی، حس کردم یه مقدار بهتره. طبق استانداردهای امروز هالیوود (یا شاید هم نبودِ استاندارد)، نویسندهها فقط میخواستن کلی حرفهای چرت محیطزیستی درباره اینکه چطور داریم سیاره رو نابود میکنیم و باید کاری کرد و فلان و بیسار رو تو فیلم بچپونن. جالبه که با این حال، جوری داستان رو پیش بردن که عملاً افراطیهای محیطزیست شدن آدمبدهای فیلم. حالا اینکه عمدی بوده یا نویسندهها اونقدر احمق بودن که متوجه نشدن رو نمیدونم. داستان اساساً درباره اینه که چطور یه افراطی محیطزیست، «تایتانها» (اونطور که تو فیلم صداشون میکنن) رو آزاد میکنه و ازشون برای ایجاد ویرانی و کشتن میلیونها نفر استفاده میکنه تا «تعادل رو برقرار کنه» و دنیای جدیدی بسازه. این دقیقاً تیپیکال یه افراطی محیطزیسته، البته با امکانات بیشتر برای اجرای فانتزیهای متوهمانهاش. البته گودزیلا با کمک چند تا انسان عاقل به نجات دنیا میاد. کل داستان همینه. همونطور که نوشتم، یه فیلمنامه معمولی و ضعیف هالیوودی. چیزی که این فیلم رو بهتر میکنه اینه که اجراش مثل فیلم ۲۰۱۴ پر از سکانسهای احمقانه و بیمعنی نیست. اجراش واقعاً بد نیست. سکانسهای اکشن خیلی خوبن و کلی هیولای گنده تو فیلم هست. از اون هواپیمای فوقپیشرفتهای که تیم مونارک باهاش اینور و اونور میرفتن هم خوشم اومد. با اینکه اون شخصیت محیطزیستی که گفتم نفرتانگیزه، اما نقشش خوب اجرا شده بود، همینطور قهرمان اصلی و بقیه اطرافیانش. اون تیکهای که میخواستن گودزیلا رو بعد از زخمی شدن با منفجر کردن یه بمب اتم جلوی دماغش دوباره راه بندازن، یکم مسخره بود. همینطور اونجایی که گفتن محیط برای پهپادها و زیردریایی هستهای خیلی داغ و رادیواکتیوه، پس بیاید یه آدم رو پیاده بفرستیم اونجا. جدی؟! همچنین صحنههای بعد از تیتراژ که زندگی به طور جادویی هر جایی که تایتانها ویران کرده بودن سبز میشد، بیشتر از یکم احمقانه بود. اگه این یه فیلم هیولایی باحال با کلی جلوههای ویژه نبود، نمره خیلی کمتری بهش میدادم. اما خب، من عاشق این جور فیلمها هستم و گودزیلا رو واقعاً دوست دارم. حتی وقتی بچه بودم بعضی از فیلمهای سیاه و سفید قدیمیاش رو هم میدیدم.
2019-10-05
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
وقتی چارلز دنس (Charles Dance) برای اولین بار وارد صحنه شد، با خودم گفتم: «تایوین لنیستر زندهست؟!» (خنده). نمیدونم چرا همه دارن از این فیلم بد میگن، واقعاً فیلم خوبی بود. برای دیدن گودزیلا علیه کونگ لحظهشماری میکنم!
2021-05-19
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
دوباره حس یه بچه رو داشتم که داره مبارزه هیولاهای محبوبش رو تماشا میکنه، دقیقاً مثل وقتایی که با پدر خدابیامرزم با هم میدیدیم. واقعاً عاشقش شدم. فیلم گودزیلا رو باید اینجوری ساخت. نمیتونم برای مبارزهاش با کونگ صبر کنم.
2022-07-26
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
چند تا لحظه خوب داشت (مثل نمای آخر فیلم!)، اما در کل نسبت به «گودزیلا: سلطان هیولاها» بیتفاوت بودم. لزوماً فیلم بدی نیست، اما تو لیست فیلمهای «خوب» من هم قرار نمیگیره. زمان فیلم باید کوتاهتر میبود و شخصیتهای انسانی میتونستن جذابتر به تصویر کشیده بشن. سکانسهای مبارزه بزرگ هم واقعاً برام جذابیتی نداشت، که راستش یادآور گودزیلا ۲۰۱۴ بود. من خودِ شخصیت اصلی رو دوست دارم، اما این دو تا تجربه (تنها تجربههام) ناامیدکننده بودن. ورا فارمیگا (Vera Farmiga) به عنوان یکی از بازیگرها بد نیست؛ من از وقتی فیلم «کد منبع» (Source Code) رو دیدم طرفدارش شدم و میخواستم بازیهای بیشتری ازش ببینم. کل تیم بازیگری، از جمله خود فارمیگا، تو این فیلم خیلی فراموششدنی هستن (که مشکلات شخصیتپردازی که بالاتر گفتم هم به این موضوع کمک کرده) - اونقدر که نمیتونم بگم کدومشون بهتر بود. در مقابل، شخصیت ریک استنتون با بازی بردلی ویتفورد (Bradley Whitford) تا حدی رو مخ بود. امیدوارم از چیزی که «گودزیلا در برابر کونگ» ارائه میده واقعاً لذت ببرم.
2024-04-10
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
واقعاً نمیدونم انتظار چی رو داشتم - اما این فیلم تو هیچ زمینهای خوب عمل نمیکنه. متیو برودریک و ژان رنو احتمالاً بهترین نسخه مدرن این داستان رو سال ۱۹۹۸ ساختن و این فیلم حتی به گرد پای اون هم نمیرسه. جلوههای ویژه خیرهکننده هستن، اما اصلاً نوآوری ندارن - و هیولاها همینطور پشت سر هم میان، انگار به هر بچهای تو کلاس گفتن یکی طراحی کنه (و کلاس خیلی شلوغی هم بوده!). نویسندگی خاصی در کار نیست و بازیگرها هم انگار همون تو رختخواب میموندن سنگینتر بودن. صحنههای اکشن طولانی و تکراری هستن و راستش بعد از نیم ساعت، کل ماجرا برام خستهکننده شد.
2024-05-29