Ladyworld
هشت دختر نوجوان به دنبال یک زمین‌لرزه مهیب (یا شاید خیالی؟) در یک جشن تولد بی‌پایان به دام می‌افتند. با تمام شدن آب و غذا، سلامت عقل و روان دخترها از بین می‌رود و در نهایت تسلیم غرایز پست‌تر خود می‌شوند و از ترس‌ها و ناامنی‌های روانی یکدیگر سوءاستفاده می‌کنند.
سال انتشار: 2018 کارگردان: Amanda Kramer ژانر: Thriller نویسندگان: Amanda Kramer، Benjamin Shearn امتیاز: 3.5نقدها و نظرات
SWITCH. (منتقد)
هرچند از اینکه فیلم سعی داره زن‌ها رو در قبال نحوه رفتارشون با همدیگه پاسخگو بدونه خوشم اومد، اما کاملاً می‌فهمم اگر یه آقا این فیلم رو ببینه حس کنه بهش حمله شده یا از دست این‌همه تعمیم دادن تهاجمی به مردها و دیدگاهشون نسبت به زن‌ها کلافه بشه. این موضوع حتی به پیام و ارزش‌های فمینیسم هم ضربه می‌زنه. فیلم‌هایی با زیرمتن فمینیستی باید نابرابری رو در قالبی منطقی و آموزنده به تصویر بکشن، نه اینکه باعث فراری دادن مردها بشن. در مورد خودم؟ من هنوز منتظر فیلمی هستم که جنبه‌های مثبت روابط بین زن‌ها رو به تصویر بکشه، بدون اینکه حرفی از مردها یا خاله زنک‌بازی باشه؛ فقط یه محتوای واقعی، قدرت‌بخش و قابل درک.
- لیلی میک
مقاله کامل لیلی رو اینجا بخونید... https://www.maketheswitch.com.au/article/feature-ladyworld-experimental-thriller-not-so-thrilling
برای نقدهای بیشتر از جشنواره فیلم سیدنی به https://www.maketheswitch.com.au/sff سر بزنید.
Gimly (منتقد)
قبلاً هم در این مورد حرف زدم، فکر کنم دیدن فیلم «کشتن گوزن مقدس» بود که این بحث رو راه انداخت. خب می‌دونم قضیه به این سادگی‌ها هم نیست، ولی اصل حرف من این بود: دو مدل اصلی «فیلم عجیب‌وغریب» داریم؛ اولی کاراکترهای ملموس و واقعی‌ان که دارن توی یه محیط بی‌معنی و غیرواقعی دست‌وپا می‌زنن، و دومی کاراکترهای عجیب و غیرواقعی‌ان که مجبورن توی یه دنیای باورپذیر و واقعی سر کنن. من فقط طرفدار مدل اول هستم، در حالی که «لیدی‌ورلد» دومی رو انتخاب کرده. راستی، موسیقی متنش هم به طرز وحشتناکی رو مخم بود!
نمره نهایی: ۱.۵ از ۵: خسته‌کننده و ناامیدکننده. تا جایی که می‌تونید سمتش نرید.