اسنودن
ادوارد اسنودن (Edward Snowden)، پیمانکار ارشد که از جامعه اطلاعاتی ناامید شده، شغل خود را در آژانس امنیت ملی (NSA) ترک میکند. او اکنون میداند که کوهی از دادههای مجازی برای ردیابی تمام اشکال ارتباطات دیجیتال جمعآوری میشود - نه فقط از دولتهای خارجی و گروههای تروریستی، بلکه از مردم عادی آمریکا. وقتی اسنودن تصمیم میگیرد این اطلاعات طبقهبندی شده را فاش کند، برای برخی به یک خائن، برای برخی دیگر به یک قهرمان و از نظر قانون به یک فراری تبدیل میشود.
سال انتشار: 2016 کارگردان: Oliver Stone ژانر: Biography، Crime، Drama نویسندگان: Kieran Fitzgerald، Oliver Stone، Luke Harding امتیاز: 7.3نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
**کسی که با خیانت به ملت خودش، به قهرمان مردم تبدیل شد!**
اول از همه بگم که من آمریکایی نیستم و مستند برنده اسکار 'Citizenfour' رو هم ندیدم. اما از طریق پوششهای خبری مختلف، کاملاً در جریان همه چیز هستم. بنابراین نگاهم به فیلم واقعی و نظرم درباره محتوا بیطرفانه خواهد بود. من از همون روز اولی که همه چیز شروع شد، در جریان موضوع بودم. خیلی برام مهم نبود، اما چیزهایی هست که باید نگرانشون بود. مثلاً اگه برای جلوگیری از تهدیدهای جدی، شنود لازمه، اشکالی نداره. چون حتی اگه محتوای خصوصی ما رو داشته باشن، قرار نیست منتشرش کنن یا ازش پول دربیارن. پس از این نظر، کاری که اد (Ed) کرد غیراخلاقی و خیانت به کشورش بود.
از یه زاویه دیگه، جاسوسی غیرقانونی NSA از خیلی جهات زیر سواله، اما بخش اشتباهش فقط یه چیز کوچیکه. چون زیر نظر گرفتن تکتک ما اشتباه به نظر میاد، هرچند بدون بررسی همه، هیچچیزی تایید نمیشه و نمیشه درست و غلط رو تشخیص داد.
حالا بریم سراغ خود فیلم؛ فیلم نسبتاً خوبی بود. دلیل اصلیش اینه که خیلی طولانی بود و خیلی جاهاش خستهکننده میشد. تم فیلم قوی بود و میشد توی یه خط خلاصهاش کرد، اما محتوای فیلم خیلی ضعیف بود. به جز صحنه رد شدن اسنودن از بخش امنیتی، بقیه داستان مثل اینکه چرا این کار رو کرد، زندگی شخصیش و مخصوصاً رابطهاش، اونقدری خوب نبود که بشه ازش فیلم ساخت. این موضوع بیشتر برای یه مستند مناسبه تا یه فیلم سینمایی.
اما بازیگرها رو دوست داشتم. جوزف گوردون لویت (Joseph Gordon-Levitt) خوب بود، ولی عالی نبود. اگه کاندید اسکار بشه، فقط به خاطر موضوعیه که فیلم ازش الهام گرفته، نه به خاطر بازی فوقالعادهاش. کارگردانی خوب بود، اما فیلمنامه نه. فیلم برای همه نیست، ولی به عنوان یه اثر که «باید دید» به همه پیشنهادش میکنم. دلیل اصلی تماشاش هم اینه که اطلاعاتتون بالا بره. بفهمید دارن چیکار میکنن و چطوری. مخصوصاً یاد میگیرید چطوری به یه روش ساده جلوی زیر نظر گرفته شدن توسط دولت رو بگیرید. پس این خیلی بهتر از ناله کردن درباره کارهای امنیت ملی برای محافظت از کشوره. این یه بیوپیک الهامبخش یا یه شاهکار نیست، اما به هیچ وجه از دستش ندید.
پ.ن: دولتها هر شکلی که باشن، کشورها دست از کارهایی که توی این فیلم گفته شد اشتباهه برنمیدارن. چون توی هر کشوری یه ادوارد اسنودن وجود نداره که لو بره. از این نظر، آمریکا واقعاً بابت اینکه آدم خودش ناامیدش کرد، خجالتزده شد. چین توی این جور فعالیتها شماره یکه. نکته اینجاست که این اتفاقات چه الان بیفته چه نیفته، نباید اینطوری عمومی بشه و نباید از اون محیط خارج بشه. فرض کنید اگه بفهمیم، از خودمون محافظت میکنیم، حداقل توی کشورهای دموکراتیک این کار رو میکنیم. اما نباید فراموش کرد که این کارها از ما محافظت هم میکنه. یعنی مثل ستارهها و سیارههای توی آسمونن که نگاهشون میکنیم و یادداشت برمیداریم، اما غیرقابل لمس هستن. ما فقط برای تهدیدهایی مثل سیارکها یا حمله فضاییها رصدشون میکنیم. _۷/۱۰_
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
جوزف گوردون لویت نقش اسنودن رو خیلی متقاعدکننده بازی میکنه، یا حداقل من اینطور فکر میکنم چون اسنودن واقعی رو فقط توی ویدیوها و مستند Citizenfour دیدم. دقیقاً نمیدونم فیلم چقدر به داستان واقعی وفاداره، اما مثل اکثر این آثار، فیلم با یه خط داستانی و روایت کمی اغراقآمیز ساخته شده. تماشای لذتبخشی بود و یه نکته مثبت بزرگ برای من این بود که کدنویسیها و اصطلاحات استفاده شده توی فیلم نسبتاً درست و واقعی بودن!
2017-01-07
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
با اینکه فیلم بینقص نیست، اما ایراداتش محدود و جزئی هستن و میشه راحت ازشون گذشت. **دیدنش برای هر کسی که از کامپیوتر استفاده میکنه واجبه!** این اقتباس از تبدیل شدن اسنودن از یه برنامهنویس بااستعداد توی سرویس مخفی آمریکا به یه قهرمان جهانی، واقعاً بیننده رو به عمق داستان واقعی میبره. جنبه انسانیِ مسیرِ فاش کردن حقیقت رو نشون میده. تنشهای عاطفی، همکارهای حامیِ مخفی و نیاز به حفظ خونسردی، همگی بخشی از این فیلم هستن. بهترین تریلر جاسوسی بود که تا حالا دیدم. _فراتر از باور_.
2017-07-21
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
چه بلایی سر الیور استون (Oliver Stone) اومده؟ یه زمانی وقتی مینشستی فیلم میدیدی، فقط از روی کاتها میفهمیدی کارگردانش اونه، چه برسه به اتمسفر و ظاهر کلی کار. این اصلاً شبیه فیلمهای الیور استون نیست. فیلمنامه شبیه کارهای استونه. پلات قطعاً پلاتِ الیور استونه. موضوع و نحوه برخورد باهاش هم کاملاً استونیه. اما خودِ فیلم... خب، فقط یه فیلم از الیور استونه. بازیگرها هم، خب جوزف گوردون لویت قطعاً کسیه که استون انتخابش میکنه، اما لیست طولانی نقشهای کوتاه ستارههای درجه یک و دو، اینجا فقط در حد یه نمنم بارونه، نه مثل قدیما یه رگبار حسابی. ظاهر فیلم چی؟ کاتهای مخصوص استون کجان؟ انگار هر کسی توی هالیوود میتونست این فیلمنامه رو کارگردانی کنه و همین فیلمی که هست رو بسازه. کارگردان اون امضای خودش رو پای اسنودن نذاشته، برخلاف کارهای قبلیش. و راستش، چه با سیاستهاش موافق باشید چه نه، دلیل اینکه مردم میرن فیلمهاش رو میبینن اینه که خودش کارگردانیشون میکنه. توی اسنودن اصلاً حس نمیشه که واقعاً خودش کارگردانی کرده باشه و وقتی فیلم تموم میشه حس میکنی سرت کلاه رفته. فیلم با هر کس دیگهای هم عالی میشد، اما راستش ما نمیخواستیم این فیلم رو کس دیگهای بسازه، میخواستیم الیور استون بسازدش.
2023-01-14
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
**یه فیلم فراموششدنیه که هیچ چیز خاصی نداره، جز اینکه علناً از ادوارد اسنودن و کارش دفاع میکنه.**
الیور استون فیلمی بهمون داده که از این جنجالیتر نمیشد: بیوگرافی ادوارد اسنودن، یه نظامی سابق و جاسوس سابق آمریکا که به عنوان تحلیلگر اطلاعاتی برای سیا و NSA کار میکرد. لازم نیست وارد بحث فیلمنامه بشیم، تقریباً همه میدونن اسنودن کیه و چیکار کرده. چیزی که خیلی متفاوته، برخورد هر آدم با این موضوعه. برای خیلی از آمریکاییها، اون یه خائنه که امنیت جهان و مبارزه با تروریسم رو به خطر انداخته. برای بقیه، اون روشی رو لو داد که آمریکا باهاش دنیا رو کنترل میکنه و از اطلاعات استفاده میکنه (و روشی که مردم عملاً زندگی خصوصیشون رو از طریق شبکههای اجتماعی واگذار میکنن) تا توی زمینههای اقتصاد کلان و استراتژیهای جغرافیایی امتیاز بگیره.
فیلم مثل یه ستایشنامه عمل میکنه، کاملاً جهتگیری داره و از اسنودن و نگاهش دفاع میکنه؛ اون رو به عنوان یه آدم شجاع نشون میده، مردی با شرافت که به کشورش و مبارزه با تروریسم خدمت کرد، اما فهمید که خودش بخشی از مشکله نه راه حل، و داشت به منافع خیلی تاریکتری از اون چیزی که فکر میکرد خدمت میکرد. دیدن فیلم مثل گوش دادن به خود اسنودنه که چندین ساله توی مسکو تبعیده (تا چه حد پوتین از فرصت استفاده نکرده تا اون رو استخدام کنه یا از چیزهایی که میدونسته استفاده کنه؟). پس این فیلمیه که اونهایی که اسنودن رو خائن به کشور میدونن ناراحت میکنه، و حتی بعضیها که رویکرد بیطرفانهتری رو ترجیح میدادن که بتونه هر دو روی سکه رو نشون بده، مثل من.
جوزف گوردون لویت در نقش قهرمان داستان خوب عمل میکنه. با اینکه مطمئن نیستیم تونسته به ادوارد اسنودن واقعی وفادار بمونه یا نه، اما بازیگر شخصیتی رو خلق میکنه که دوست داشتنش راحته: یکی از اون نابغههای کامپیوتر و ریاضی که مردم و بقیه دنیا رو با ترکیبی از کنجکاوی و سادگی نگاه میکنن. از یه طرف، مایل هستم با شخصیت همدلی کنم... از طرف دیگه، اون رفتار سادهلوحانهای که داره به نظر اجباری و غیرقابل باور میاد، مخصوصاً بعد از اتفاقاتی که شخصیت توی ژاپن تجربه میکنه. شیلین وودلی (Shailene Woodley) هم در نقش دوستدختر (و الان همسر) اسنودن، یه دختر برونگرا و خوشسر و زبون، خوب بازی میکنه. فیلم از همکاری ملیسا لئو، تام ویلکینسون، زکری کینتو، ریس ایفانز و نیکلاس کیج بهره میبره.
از نظر فنی، ویژگیهای یه فیلم معمولی و عامهپسند آمریکایی رو داره. دکورها خوبن و فیلمبرداری لحظات خوشساختی داره، به علاوه چند مورد جلوههای ویژه کامپیوتری خوب. با این حال، فیلم نسبتاً فراموششدنیه و چیزی نداره که متمایزش کنه، جز اینکه درباره اسنودنه.