لا لا لند
بازیگر جوانی که در آرزوی ستاره شدن است، در فواصل بین تستهای بازیگری برای ستارههای سینما لاته سرو میکند و سباستین (Sebastian)، نوازنده جازی که با اجرا در مهمانیهای شبانه در بارهای سطح پایین روزگار میگذراند. اما با نزدیک شدن به موفقیت، آنها با تصمیماتی روبرو میشوند که پیوند سست رابطه عاشقانهشان را به خطر میاندازد و رویاهایی که برای حفظشان در یکدیگر تلاش کرده بودند، تهدید به جداییشان میکند.
سال انتشار: 2016 کارگردان: Damien Chazelle ژانر: Comedy، Drama، Music نویسندگان: Damien Chazelle امتیاز: 8.0نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«واسه من، لا لا لند مثل مذهبه. جذابیتش رو درک میکنم و هیچوقت هم نمیخوام این حس رو از کسی بگیرم، اما خودم هیچوقت براش توی صف نمیایستم.» - احتمالاً نقل قولی از جف وینگر (Jeff Winger). _نمره نهایی: ۲.۵ از ۵ - زیاد سلیقه من نبود، اما کاملاً میفهمم چرا بقیه دوستش دارن._
2017-04-04
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یک فیلم بسیار خاص و ماندگار که در سالهای آینده به یک اثر نمادین تبدیل خواهد شد.
2017-04-26
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
این قطعاً فیلمی نیست که خودم تنهایی برای دیدن انتخابش کنم، شاید برای همینه که به نظرم فقط «در حد غافلگیرکنندهای معمولی» بود. اما دوستدخترم اصرار داشت که ببینیمش، واسه همین گرفتمش. کاشف به عمل اومد که اونم فقط از روی تعداد اسکارها انتخاب کرده بود و اصلاً نمیدونست فیلم چه سبکیه؛ تهش اینطوری شد که من خیلی بیشتر از اون از فیلم لذت بردم. این فیلم یه موزیکال کلاسیک هالیوودیه با یه داستان نه چندان اورجینال، موسیقی خوب و رقص. علاوه بر اینها، فیلمبرداری واقعاً عالیه و نقطه قوت اصلی فیلم همینه. بقیه بخشهای فیلم برام جذابیت کمتری داشت اما فیلمبرداریش واقعاً حرف نداره. اون صحنهای که روی پوستر فیلم هم هست، جایی که میا و سباستین میرقصن و همه چیز تم آبی تیره داره به جز لباس زرد روشن میا، در عین سادگی خیلی زیباست. بقیه چیزهای فیلم... بد نیست. بازیها معمولی، داستان معمولی و غیره. همونطور که گفتم این سبک فیلم من نیست، پس اگه زیاد هیجانزده نیستم من رو ببخشید. مطمئنم کسایی که عاشق این سبک هستن درک نمیکنن چطور ممکنه کسی به این فیلم نمره کامل نده، اما خب سلیقهها متفاوته. درباره پایانبندی هم هنوز مرددم. از یه طرف عاشق پایانهای خوش هستم که این فیلم یه جورایی توش لنگ میزنه، از طرف دیگه باید کارگردان و نویسنده رو تحسین کنم که راه راحت رو انتخاب نکردن و یه چیز متفاوت ساختن. حس کردم یه بخشهایی از فیلم کمه؛ دوست داشتم اون قسمتهایی که میا و سباستین واقعاً به رویاهاشون میرسن رو میدیدم. پرش سریع به پایان فیلم یه جوری بود که انگار یا پولشون تموم شده یا نصف داستان رو گم کردن! در هر صورت، بیشتر از چیزی که فکر میکردم از فیلم خوشم اومد.
2017-07-06
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
**اونا در حالی که دنبال رویاهاشون بودن، مسیر زندگیشون به هم گره خورد.** من زیاد طرفدار فیلمهای موزیکال مدرن نیستم، واسه همین انتظار نداشتم فیلم خیلی عالی یا خیلی بد باشه. فیلم با آهنگی شروع شد که اصلاً باهاش حال نکردم، چون نه شعرش رو دوست داشتم نه موسیقیش رو. باز هم میگم، فضای مدرن زیاد به تم موزیکال نمیخوره، مگه اینکه فیلم فانتزی یا هندی باشه. بهترین بخش فیلم این بود که هر چی جلوتر رفت، اون آهنگها کمتر شدن. اما بخش درام/داستانی و اون سکانس فینال با اون فلشبک سریع رو دوست داشتم. تا قبل از اون صحنه، به نظرم یه فیلم متوسط بود اما همون یه سکانس نظرم رو عوض کرد. الان فکر میکنم فیلم خوبیه، اما اینکه ۶ تا اسکار برده رو نمیدونم واقعاً حقش بود یا نه. بله، کارگردان رو به خاطر ساخت فیلمهای موزیکال میشناسن، اما کارهای زیادی نساخته. جوونه و اول راهه. من عاشق فیلم «ویپلش» (Whiplash) بودم، یکی از محبوبترین فیلمهای عمرمه. اگه اون فیلم ۱۰ تا اسکار میبرد اصلاً تعجب نمیکردم. بعد از اون فیلم، همه منتظر بودن این فیلم موفقیتش رو تکرار کنه. برای خیلیا این یه تجربه متفاوت بود، اما برای من نه؛ مخصوصاً اگه فیلمهای هندی زیاد دیده باشید. در کل شخصیتها خوب بودن و داستان هم همینطور، اما آهنگها نه. گاسلینگ (Gosling) و استون (Stone) خوب بازی کردن و شیمی بینشون عالی بود. روایت داستان تا آخر خوب پیش رفت، اما پایانش من رو یاد فیلم هندی «Vinnaithaandi Varuvaaya» انداخت که از پایانش راضی نبودم، هرچند با بقیه فیلمها فرق داشت. گاهی اوقات کلیشه رو به این جور پایانبندیها ترجیح میدم، فقط برای اینکه تغییری توی روایت ایجاد بشه. در کل فیلم سرگرمکنندهایه و اکثر مردم عاشقش میشن. بعضیا مثل من میگن یه اثر معمولیه، اما همیشه کسایی هم هستن که اصلاً باهاش حال نمیکنن. با این حال ارزش دیدن داره. _۷ از ۱۰_
2017-07-30
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
انکارناپذیره که فیلم خیلی خوب ساخته شده و سرگرمکنندهست، حتی اگه مشخصاً ظاهر رو به محتوا ترجیح داده باشه. «لا لا لند» از نظر بصری فوقالعادهست؛ از لباسها گرفته تا فیلمبرداری و طراحی رقص. قطعات موزیکال هم دلنشین هستن. داستانش یه کم سبکه، نه اینکه سرگرمکننده نباشه - هست. کاملاً مشخصه که دنبال ساخت یه فیلم هنری بودن و بهش رسیدن. من شخصاً دوست داشتم عمق داستان بیشتر باشه، نه اینکه هر چند دقیقه یه بار یه آهنگ پخش بشه. رایان گاسلینگ (Ryan Gosling) احتمالاً یکی از بازیگرهای محبوب منه و اینجا هم خیلی خوبه. اما استون (Emma Stone) هم همینطور، که به نظرم ستاره اصلی فیلمه. حتی قبل از این هم میخواستم کارهای بیشتری از استون ببینم، واسه همین میدونستم از تیم بازیگری لذت میبرم. اونا به عنوان یه زوج عالی عمل میکنن. نقش جان لجند (John Legend) یه کم وصله ناجور بود، هرچند دیدنش خوب بود. ۴ ستاره. اگه اصلاً از موزیکال خوشتون نمیاد شاید براتون لوس باشه، اما در غیر این صورت ۱۰۰٪ ارزش دیدن داره - حتی برای کسی مثل من که فقط یه کم به موزیکال علاقه داره.
2020-12-27
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
نقد کامل در سایت تینا کاکادلیس. لسآنجلس (Los Angeles) شهریه که خیلی راحت میشه عاشقش شد و همزمان ازش متنفر بود؛ توضیح دادن این حس به کسی که اونجا زندگی نکرده غیرممکنه. نزدیکترین حالتی که یه غیرساکن میتونه این حس رو درک کنه، تماشای فیلم «لا لا لند» دیمین شزل (Damien Chazelle) است. از یه طرف، سواحل گرم و آفتابی، میلیونرها و درههای دنج کوههای سن گابریل رو داریم. اینجا سرزمین موعود رویاهای طلایی برای بازیگرها، نوازندهها و نویسندههاست؛ جایی که موفقیت همیشه در یک قدمیه. از طرف دیگه، با دود و دم، ترافیک و شکست مطلق روبرو میشید. لسآنجلس با تمام وعدههاش، مثل پاندولیه که با شدت نوسان میکنه.
2022-06-20
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
**واقعاً فیلم خوبیه و اون همه سر و صدایی که دور و برش بود رو توجیه میکنه.** کیه که «لا لا لند» رو یادش نباشه؟ سال ۲۰۱۶ اکران شد و یکی از پربینندهترین و تحسینشدهترین فیلمهای اون سال بود. فیلمی بود که توی جشنوارهها و مراسمهای مختلف روی دست میبردنمش و انگار تقدیرش این بود که مثل «تایتانیک» بیست سال قبل، همه جوایز رو درو کنه. وقتی به اسکار رسید، تقریباً توی هر دستهای که میشد، نامزد شده بود! از ۱۴ تا نامزدی، «فقط» ۶ تا مجسمه برد و هفتمی - یعنی بهترین فیلم - در میان یکی از خجالتآورترین لحظات تاریخ آکادمی هالیوود از دستش پرید: همون جابهجایی معروف پاکتها که هممون یادمونه. اما وقتی میگم «فقط»، باید واقعبین باشیم: خیلی از تهیهکنندهها حاضر بودن هر چی دارن بدن تا فیلمشون ۶ تا اسکار ببره! چه خوشمون بیاد چه نه، این یه موفقیت بزرگ بود و «لا لا لند» اون شب به حقش رسید. فیلم که توسط دیمین شزل (Damien Chazelle) تازهکار کارگردانی شده، ادای احترام شایستهای به موزیکالهای دوران طلایی هالیووده و داستان جذابی داره: یه دختر جوون که آرزوی بازیگری داره با یه پیانیست جاز متعصب آشنا میشه که میخواد علاقه مردم رو به سبکی که دوست داره و حس میکنه داره فراموش میشه، برگردونه. اشتیاق مشترکشون باعث میشه از رویاهاشون دست نکشن، اما همین رویاها در نهایت باعث میشه هر کدوم راه خودشون رو برن. پایان تلخ و شیرین و شاید بیش از حد واقعگرایانه فیلم، تضاد عجیبی با فضای جادویی بقیه فیلم داره. انگار یه خواب خیلی شیرین میبینی که توش هر چیزی با تلاش ممکنه، و بعد میبینی اون رویا زیر پای واقعیت تلخ و بیرحم له میشه. باید بگم با اینکه شخصیتها دوستداشتنی به نظر میان، اما خودخواه هستن و فقط به فکر خودشون و منافعشونن. انگار فقط تا وقتی کنار هم میمونن که به نفع رویاهای شخصی خودشون باشه. با اینکه زیاد با شخصیتها حال نکردم، اما اما استون (Emma Stone) و رایان گاسلینگ (Ryan Gosling) بازیهای فوقالعادهای ارائه دادن و توی آواز و رقص هم عالی بودن. گاسلینگ استعدادهای پنهانش رو توی پیانو نشون داد و هر دو توی طراحی رقص خیلی خوب بودن، هرچند آواز نقطه قوت اصلی هیچکدومشون نیست. هر دو جوونن و احتمالاً در آینده بازیهای دراماتیک بهتری هم ازشون میبینیم. بقیه بازیگرها زیاد مهم نیستن، چون شخصیتهای اصلی اونقدر غالب هستن که فضایی برای بقیه نمیمونه. از نظر فنی، فیلم جنبههای مثبت زیادی داره. اول از همه، روش صادقانه و هوشمندانه بازسازی صحنههای رقص موزیکالهای قدیمی. فیلمبرداری رنگارنگ و پرنور فیلم واقعاً چشمنوازه. تدوین عالی انجام شده و لوکیشنها، از تپههای هالیوود گرفته تا رصدخانه گریفیت، به بهترین شکل استفاده شدن. موسیقی متن و آهنگها هم که حرف ندارن.
2023-02-03
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یک موزیکال تمامعیار که نظیرش رو دههها بود روی پرده سینما ندیده بودیم. این فیلم تقریباً از هر نظر بینقصه. هم شما رو میخندونه، هم اشکتون رو درمیاره و هم قطعاً باعث میشه با آهنگهاش همراهی کنید. باید اعتراف کنم پایان واقعگرایانه فیلم یه کم ذوقم رو کور کرد. میفهمم چرا کارگردان این کار رو کرد، اما دلیل نمیشه که ازش خوشم بیاد.
2023-05-21
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
این فیلم بهترین فیلمیه که تا حالا ساخته شده، رایان و اما عالی بودن.
2023-09-17
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«لا لا لند» از اون فیلمهاییه که حس یه آغوش گرم رو به آدم میده. داستان میا، بازیگر مشتاق، و سباستین، نوازنده جاز رو دنبال میکنه که دارن مسیر عشق، جاهطلبی و تعادل سخت بین این دو رو طی میکنن. رایان گاسلینگ و اما استون کنار هم عالی هستن و شیمی بینشون خیلی طبیعیه. موسیقی جاییه که فیلم واقعاً میدرخشه. ملودیهای جاستین هورویتز (Justin Hurwitz) توی ذهن آدم میمونه؛ مخصوصاً آهنگهای “City of Stars” و “Audition” که فراموشنشدنی هستن. جلوههای بصری، از پالت رنگی رویایی گرفته تا حرکتهای دوربین، فوقالعادهست. اون رقص ابتدایی توی بزرگراه خیلی جسورانه و شاده و بهترین راه برای شروع فیلمه. اما چیزی که بیشتر از همه آدم رو جذب میکنه، اینه که چطور فیلم بین فضای فانتزی و واقعیت تعادل برقرار میکنه. این داستانیه درباره دنبال کردن رویاها و فداکاریهایی که لازمه، و از نشون دادن دلشکستگیهایی که ممکنه پیش بیاد هم ترسی نداره.
2024-12-30
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«میا» (اما استون Emma Stone) بازیگر تازهکاریه که همزمان با کار توی یه کافیشاپ، توی تستهای بازیگری بیشماری که همشون هم بینتیجه موندن شرکت میکنه. «سباستین» هم یه نوازنده جاز در حال شکوفاییه که وقتی تصمیم میگیره به آهنگهای کریسمس معمولی که توی رستوران میزنه یه کم آب و تاب بده، با رئیسش (جی. کی. سیمونز JK Simmons) به مشکل میخوره و اخراج میشه. این دو نفر با هم آشنا میشن و بعد از یه شروع نه چندان خوب، کمکم میفهمن که بیشتر از اون چیزی که فکر میکردن با هم مشترکات دارن؛ و اینطوری میشه که وارد جاده پر فراز و نشیب خودشون میشن. این فیلم یه ادای احترام رنگارنگ و پرانرژی به فرد آستر (Fred Astaire) و جین کلی (Gene Kelly) هست، با یه چاشنی رمانتیک و چند تا آهنگ جذاب که ریتم فیلم رو برای دو ساعت حفظ میکنه. فیلم بدون هیچ خجالتی توی نوستالژی روزهای خوب گذشته غرق میشه و بعد - به لطف شخصیت «کیت» با بازی جان لجند - سعی میکنه تمرکزش رو به آینده ببره. نه فقط آینده این زوج، بلکه آینده هنری که انتخاب کردن. مسیر برای این دو نفر اصلاً هموار نیست و این بخش جداییناپذیر این داستان لذتبخش درباره رابطه اونها و فشارهاییه که آرزوهاشون بهشون وارد میکنه. اون جذابیتی که اول کار باعث عشقشون شده بود، با رسیدن موفقیتهای نابرابر، اثر معکوس میذاره و پایان خوش اصلاً تضمین شده نیست. فیلم پر از لحظات شاد و سرزندهست و عشقش به دوران اوج هالیوود کاملاً مشهوده. اینکه از بدلکار استفاده نشده و آوازها، پیانو زدنها و رقصها واقعی هستن، به جذابیت کار اضافه کرده. آهنگهای “Another Day of Sun” و “City of Stars” هم نشون میده که تیم موسیقی رگ خواب مخاطب رو بلدن. یه کم لوسه؟ خب شاید، اما هنوز هم یه سرگرمی سینمایی عالیه که واقعاً ازش لذت بردم. فقط نمیدونم رایان گاسلینگ دیگه باید چیکار کنه تا اسکار بگیره!
2025-01-02