暗殺教室

Reno (منتقد)

**یه داستان عجیب از کلاس E.** من هیچ ایده‌ای درباره این فیلم نداشتم. هر کسی اسمش رو درست بخونه فکر می‌کنه شاید یه فیلم ترسناک یا جنایی-هیجان‌انگیزه. برای منم همین‌طور بود. این اسم برای یه فیلم بچه‌گانه، خصوصاً تو غرب، اسم سنگینیه. یادتون باشه 'جک غول‌کش' هم به همین دلیل به 'غول‌کش' تغییر اسم داد. اما بزرگترها اهمیت نمیدن، به خصوص جوان‌ترها. این‌جور فیلم‌ها رو با میزان خون‌ریزی‌شون می‌سنجن. به هر حال، خیلی خوب طراحی شده بود؛ از داستان گرفته تا شخصیت‌ها. این فیلم از روی یه مانگای معروف به همین اسم اقتباس شده. اخیراً یه انیمه هم از روی اون ساخته شد که خیلی خوب تحویل گرفته شد. خلاقیت هیچ حد و مرزی نداره، مانگا و انیمه‌های ژاپنی دقیقاً زمانی شکوفا شدن که دنیای غرب تمرکزش رو گذاشت روی پویانمایی سه بعدی. حتی مارول و دی‌سی هم گام بزرگتری در سینما برداشتن. این فیلم تم تهاجم بیگانه‌ها رو داره، اما خیلی خاصه و شاید تو نوع خودش تک باشه. بیشتر شبیه یه بازی کامپیوتره تا یه فیلم سینمایی. فقط یه تفنگ بردار و از کشتن این موجود(های) عجیب لذت ببر؛ درست مثل اکثر فیلم‌های فرنچایز 'رزیدنت ایول'. از کارگردان فیلم 'والیبال پستان'. فیلم درباره دانش‌آموزان و کلاس E اون‌ها در یه مدرسه راهنماییه که توسط یه هوش بیگانه تصرف شده؛ کسی که مسئولیت از بین رفتن بخش زیادی از ماه رو بر عهده گرفته و تعهد داده که تا پایان سال همین کار رو با زمین هم بکنه. حالا با حمایت کامل دولت و نهادهای مسلح، به دانش‌آموزان کلاس E اجازه کامل برای کشتن بیگانه و بردن این جایزه بزرگ داده میشه. با در اختیار گذاشتن سلاح‌های بی‌خطر برای انسان و آموزش‌های ترور، بازی شروع میشه.

> ❝با اینکه اون قدرتمنده و می‌تونه دنیا رو نابود کنه، اما همه میگن درس دادنش خیلی خوبه.❞

با خوندن خط داستانی، شاید فکر کنین کار راحتیه، اما گولش رو نخورین؛ چون کوروسنسی (اسمی که دانش‌آموزان کلاس E روش گذاشتن) مثل برق و باد سریع است و هیچ گلوله‌ای بهش نمی‌خوره. می‌تونین بهش بگین نسخه ژاپنی 'فلش'. با اینکه شبیه یه ایموجی لبخنده و صدای خندیدن عجیبی داره، اما حالت صورتش با توجه به موقعیت‌ها مثل ایموجی‌های مختلف تغییر می‌کنه. ایده فیلم قطعاً برای مانگا و انیمه فوق‌العاده به‌نظر می‌رسه، اما لایو اکشن فرق داره و اونا خدایی خوب از پسش براومدن. فیلم نزدیک دو ساعت بود و با چیزهای خیلی جالبی پرش کرده بودن. این یعنی من با ریتم و روند فیلم هیچ مشکلی پیدا نکردم. بیشتر داستان توی کلاس درس و اطرافش اتفاق می‌افته. شخصیت‌پردازی عالی و داستان‌پردازی خوب در سطوح مختلف، اون رو به یه اثر سرگرم‌کننده خوب تبدیل کرده. با وجود اینکه کوروسنسی نقش منفیه، اما شخصیت دوست‌داشتنی‌ای داره. دیالوگ‌هاش، دلسوزیش توی تدریس... میشه راحت از تقصیراتش گذشت، اما تهدیدهاش خیلی جدیه. بحث دفاع از زمین و غرور بشریته. پس این تفاوت اصلی بین انسان‌ها (از جمله کلاس E) و اونه. اما همه این‌ها توی یه فیلم کمدی اتفاق می‌افته و قشنگیِ فیلم همینه. راستش رو بخواین، من بعضی از شوخی‌ها رو نگرفتم چون خیلی نزدیک به حس شوخ‌طبعی ژاپنی‌ها بود. اما بازم برای مخاطب بیرونی خیلی لذت‌بخشه. یه دنباله هم توسط همون کارگردان به اسم 'فارغ‌التحصیلی' ساخته شده، اما به اندازه این یکی موفق نبود. تا خودم نبینم نمی‌تونم قضاوت کنم. امیدوارم زودتر ببینمش. در نهایت، اگه هنوز ندیدینش، حتماً ارزش یک‌بار دیدن رو داره. اما انتظار یه چیز خیلی عجیب و غریب مثل علمی‌تخیلی‌های غربی رو نداشته باشین. اگه با سبک داستان‌سرایی ژاپنی آشنا باشین، حد و حدود دستتون میاد. مثل خیلی از اقتباس‌های مانگا به پرده سینما، من واقعاً ممنونم؛ چون این شانس رو نداشتم که اون مانگاها رو بخونم، چون هیچ‌جا گیرم نمیاد. به هر حال من اهل کتاب نیستم و خخوراکم فیلمه، پس این قالب برام جواب میده و عاشقشم. ۷ از ۱۰