Gates of Darkness

Avatarz (منتقد)

پسری که تسخیر شده لباسش رو در طول فیلم اصلاً عوض نمی‌کنه و هیچ‌وقت هم در حال جنگیدن با چیز مهمی دیده نمی‌شه. انگار قرار بوده جن‌زدگی باعث فاش شدن یه مشت حقیقت پنهان بشه. متأسفانه خودکشی مادر (با بازی آدرین باربو) اونم وسط پیک‌نیک خانوادگی جلوی چشم همه، دیگه اوج مسخره‌بازی و سورئال بودن بود. همه فقط وایساده بودن و نگاه می‌کردن چطور خودش رو دار می‌زنه! انگار که گوشی دستشونه و دارن لایو می‌گیرن، دریغ از یک نفر که یه تکونی به خودش بده نجاتش بده!
اینکه نوشتن فیلم بر اساس واقعیته اصلاً منو متعجب نکرد. آزار جنسی کودکان، چه از سمت اعضای خانواده باشه چه از طرف کشیش‌ها، یه معضل کاملاً جدی و واقعی تو دنیای امروزه. پس بازی بد باشه یا خوب، هضم همچین موضوعی برای مخاطب سخته. حقیقت اینه که شرارتِ محض همه جا هست، ولی هیچ‌کس نمی‌خواد اعتراف کنه، چه برسه به اینکه بخواد باهاش روبه‌رو بشه.
فیلم ایده یه خانواده مرفه با پیوندهای قوی با «کلیسا» رو وسط می‌کشه، اما بازیکنا طوری رفتار می‌کنن انگار تازه همین پنج دقیقه پیش با هم آشنا شدن! یه کست شلخته و نامتجانس با داستانی که پذیرفتنش خیلی سخته. جن‌زدگی پسر (با بازی توبین بل) اصلِ داستانه. سازنده‌ها هم تمام تلاششون رو کردن تا بدون خرج کردن هزینه‌های نجومی این رو روی پرده نشون بدن.
اکثر منتقدا از این فیلم بدشون اومد چون چیزی رو که دنبالش بودن بهشون نداد: سرگرمی. و به نظرم این مشکل کلی اکثر مردمه؛ همه انتظار پاداش دارن و اگه اون چیزی که می‌خوان نشه، می‌زنن زیر میز یا توقعات خودشون رو زیر سؤال می‌برن. تماشای فیلم سخته چون تو مخیله آدم نمی‌گنجه که همچین اتفاقی واقعاً بتونه برای یه مشت آدم به‌ظاهر بی‌نقص بیفته؛ خانواده‌ای که بچه‌هاشون تو یه محله شیک و قشنگ (تاوزند اوکس) میرن مدرسه مسیحی.
کلاس درس خداوند جاییه که حقیقت باید دیده بشه. دروغ کار شیطونه و ثمره‌ای جز تباهی نداره. پایان فیلم هم پر از جلوه‌های ویژه سر یه جن‌گیری کاملاً یهویی و من‌درآوردی بود که طبق معمول معجزه کرد و جواب داد! اگه تا حالا براتون سؤال بوده که واقعاً خیر و شری وجود داره یا نه، مطمئن باشین با این رویکرد به شیطان برخورد می‌کنین. این حقیقته، ولی مهم‌تر از اون چیزیه که همه‌تون باید حسابی حواستون بهش باشه. خدایا خودت رحم کن.