劇場版 転生したらスライムだった件 蒼海の涙編

CinemaSerf (منتقد)

خب، اگه هیچ آش مفتی بی‌حکمت نیست، پس قطعاً تعطیلات مفت و مجانی هم وجود نداره! این همون چیزیه که دوستای پرشور و شوق «ریمورو» وقتی به یه جزیره تفریحی رویایی می‌رسن، متوجهش می‌شن. در همین حال، یه دختر جوان با یه گابلین رو اعصاب به اسم «گوبتا» به مشکل خورده، اما این گابلین تازه کوچک‌ترین مشکلشه؛ چون یه گروه مرموز از مردهای مسلح و ماسک‌دار هم دارن تعقیبش می‌کنن. شرایط این دوتا رو مجبور می‌کنه برای یه مبارزه پر از حرکات آکروباتیک با هم متحد بشن—اما اصلاً چرا دارن تعقیبش می‌کنن؟

خیلی زود جواب این سوال رو می‌فهمیم؛ وقتی که هویت واقعی دختر لو می‌ره و مشخص می‌شه تعقیب‌کننده‌ها مصمم هستن خودش و فلوت اژدهااحضارکنش رو اسیر کنن تا بتونن به اتحادها پایان بدن و شاید یک حاکم جدید و همه‌فن‌حریف برای کل دنیا بتراشن.

این ماجراجویی خیلی مستقل‌تره و واقعاً نیازی نیست که از قبل اطلاعات زیادی درباره شخصیت‌ها یا داستان داشته باشید، که این خودش یه نکته مثبته. اما متأسفانه، فیلم تلاش زیادی برای شخصیت‌پردازی نمی‌کنه—مخصوصاً برای شخصیت‌های شرورتر—و به همین خاطر بیشتر شبیه یه داستان انیمیشنی متوسط اما بی‌روح به نظر میاد که شخصیت‌های زیادی داره ولی عمق چندانی نداره. وقتی خطوط زمانی مختلف و بحث جاودانگی رو وارد داستان می‌کنید، باید هدف قوی‌تری داشته باشید تا کل کار رو منسجم نگه داره. این فیلم این هدف رو نداره؛ در واقع یه روند قابل‌پیش‌بینی رنگارنگ اما ناامیدکننده داره که تمام امیدش رو به ارتباط برقرار کردن ما با «گوبتا» بسته. پررنگ بودن نقش گوبتا یا باعث می‌شه از فیلم خوشتون بیاد یا مثل من، بعد از یه مدت که داستان توی گرداب بی‌رمق خودش گیر می‌کنه، رو اعصابتون بره.

البته فیلم به لطف یه پری الکلی خالی از شوخی نیست و در ده دقیقه پایانی هم جون دوباره‌ای می‌گیره—اما برای کسایی که تا آخر تیتراژ صبر می‌کنن، کاملاً واضحه که این فقط یه بخش دیگه از فرنچایزیه که اگه نمی‌خواد به یه اثر اپیزودیک و قابل‌پیش‌بینی تبدیل بشه، واقعاً باید تلاش بیشتری برای فیلم‌نامه‌اش بکنه.