Abruptio

Louisa Moore - Screen Zealots (منتقد)

بدون هیچ اغراقی می‌گویم، تا به حال چیزی به این اندازه آزاردهنده و هولناک مثل فیلم «Abruptio»، اثر کابوس‌وار ایوان مارلو (نویسنده و کارگردان)، ندیده بودم. تماشای این فیلم ترسناک و مخوف واقعاً تجربه‌ای تروماتیک و شوکه‌کننده بود و هنوز بعد از گذشت چند روز دست از سرم برنمی‌دارد. شبیه هیچ فیلمی که دیده‌اید نیست و روایت این داستان تاریک با عروسک‌های خیمه‌شب‌بازی فوق‌العاده واقعی، دستاورد خیره‌کننده‌ای است که دهانتان را از تعجب باز نگه می‌دارد. فیلم داستان لِس هکل ۳۵ ساله (با صداپیشگی جیمز مارسترز) را روایت می‌کند؛ مردی کاملاً درمانده و بدشانس. شغلی کسل‌کننده و بی‌معنی دارد، نامزدش تازه ترکش کرده، به جلسات گروه‌درمانی می‌رود و هنوز با پدر و مادر ناراضی‌اش زندگی می‌کند که از هر فرصتی برای سرکوب کردن تصمیم‌های زندگی‌اش استفاده می‌کنند. خلاصه‌اش این است که زندگی‌اش لجن محض است. یک روز لِس از خواب بیدار می‌شود و متوجه می‌شود بمبی در گردنش کار گذاشته‌اند. او برای زنده ماندن مجبور است دست به جنایت‌هایی هر دم فجیع‌تر بزند، آن هم در حالی که می‌کوشد مغزمتفکر مرموزی را که او و اطرافیانش را بازی می‌دهد، پیدا کند. این فیلم ترسناک تماماً با عروسک‌های خیمه‌شب‌بازیِ در ابعاد واقعی و در صحنه‌های زنده ساخته شده؛ بله، درست شنیدید، عروسک! مارلو دنیایی به‌شدت ترسناک، بی‌نقص و غریب خلق کرده که کاراکترهای درونش به همان اندازه آزاردهنده‌اند. جزئیات عروسک‌ها به شکل باورنکردنی بالاست، طوری که خیلی سریع فراموش می‌کنید در حال تماشای آدم‌های واقعی نیستید. تیم دوبله فوق‌العاده و متنوع فیلم (با حضور جردن پیل، هانا مائه لی، رابرت انگلوند، کریستوفر مک‌دونالد و زنده‌یاد سید هیگ) هماهنگی بی‌نظیری با این اثر دارد. فیلم پر است از زنجیره‌ای از صحنه‌های خشن و وحشیانه. اصلاً گول عروسکی بودنش را نخورید و فکر نکنید کاری برای کودکان است؛ فیلم سرشار از روانی‌ها، صحنه‌های خونین و بی‌رحمی‌های بی‌پایان است. شاید فکر کنید چون شخصیت‌ها عروسک هستند این همه خون‌ریزی رویتان اثر نمی‌گذارد، اما بعضی از سکانس‌ها آن‌قدر پرتعلیق و حال‌به‌هم‌زن هستند که هنوز برایم حس دل‌آشوبه به همراه دارند؛ مثل یک کابوس تمام‌عیار. با این حال، این فقط یک فیلم ترسناک معمولی دیگر نیست. فیلم از نظر مضمونی عمق بسیار زیادی دارد و لایه‌های معنایی متعددی در آن نهفته است: داستانی درباره کنترل دنیای شرکتی بر انسان‌ها و تمایل جامعه برای تسلیم شدن در برابر خواسته‌هایشان. استعاره‌ای است از اینکه همه ما بازیچه دست قدرتمندترها هستیم؛ سربازانی مطیع در دست عروسک‌گردان‌های بی‌چهره‌ای که نخ‌ها را کنترل می‌کنند. نگاهی است به بحران سلامت روان در آمریکا؛ قصه‌ای از مردی سردرگم و محتاج محبت؛ روایتی از تروما، هویت مردانه و بلوغ. نکته‌های زیادی برای باز کردن در این اثر وجود دارد و فیلمی است که واقعاً چند بار دیدن را می‌طلبد. گرچه داستان هرچه جلوتر می‌رود انسجامش کمتر و عجیب‌تر می‌شود، اما نیمه اول آن شاهکار است. فیلم «Abruptio» یک کار ترسناک به‌شدت خلاقانه است که نفس تازه‌ای به این ژانر دمیده است.