Okja
برای ۱۰ سال رویایی، میجای جوان (An Seo Hyun) در خانهاش در کوهستانهای کره جنوبی، مراقب و همراه همیشگی اوکجا بوده است؛ حیوانی عظیمالجثه و دوستی بزرگتر. اما این وضعیت زمانی تغییر میکند که شرکت چندملیتی و خانوادگی «میراندو»، اوکجا را برای خود برداشته و به نیویورک منتقل میکند؛ جایی که لوسی میراندو (Tilda Swinton)، مدیرعامل خودشیفته و تشنه تبلیغات، نقشههای بزرگی برای عزیزترین دوست میجا دارد. میجا بدون نقشهای خاص اما با هدفی قاطع، ماموریتی را برای نجات او آغاز میکند، اما سفر دشوار او زمانی پیچیدهتر میشود که با گروههای مختلفی از سرمایهداران، معترضان و مصرفکنندگان روبرو میشود که هر کدام برای کنترل سرنوشت اوکجا میجنگند... در حالی که تمام خواسته میجا بازگرداندن دوستش به خانه است. بونگ جون هو (کارگردان فیلمهای برفشکن و میزبان) با ترکیبی ماهرانه از ژانرها، طنز، احساس و درام، با سادهترین پیشفرض یعنی پیوند میان انسان و حیوان شروع میکند و در نهایت تصویری متمایز و لایهبندی شده از جهان خلق میکند که به جنبههای حیوانی درون همه ما میپردازد. اوکجا محصول شرکتهای پلن بی اینترتینمنت، لوئیس پیکچرز و کیت استریت پیکچر با همکاری نتفلیکس است.
سال انتشار: 2017 کارگردان: Bong Joon Ho ژانر: Action، Adventure، Drama نویسندگان: Bong Joon Ho، Jon Ronson امتیاز: 7.3نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
بونگ جون-هو یه شاهکار دیگه برامون آورده. قبل از دیدن اوکجا، یکم نگران بودم که نکنه فقط یه فیلم خانوادگی لوس و احساسی درباره بچهای باشه که زیادی به یه حیوان مزرعه وابسته شده. اما الان واقعاً مبهوت شدم که بونگ چطور همیشه میتونه فیلمهایی تا این حد پیچیده از نظر احساسی و سیاسی بهمون بده. اگه سبک اون و مهارتش در نقد ظریف رو بشناسید، این فیلم رو هم یه اثر عالی دیگه در سبک فیلم «میزبان» (The Host) میبینید. نقد آشکار فیلم واضحه اما توی ذوق نمیزنه و بخشهای ظریفش هم کاملاً به سبک بونگ اجرا شده. فکر میکنم خیلیا ممکنه بعضی از انتخابهاش رو اشتباه متوجه بشن، مخصوصاً در مورد شخصیت و بازی جیلنهال، اما اگه دیدگاههای اجتماعی و سیاسی بونگ رو درک کنید، از این انتخابها لذت میبرید.
برای کسایی که نمیدونن، همه فیلمهای بونگ عناصر خاصی دارن. عناصر آشکاری مثل طنز (گاهی در غیرطنزترین موقعیتها)، تعلیق، ارتباط احساسی، حماقت انسان و عدم مسئولیتپذیری دولت یا شرکتها. اما این عناصر با جزئیات ظریفی حمایت میشن که مثل واترمارک توی کل فیلماش پخش شدن و همیشه حرفهایی رو میزنن که باید گفته بشه، بدون اینکه مستقیماً به زبون بیان. جدا از این فاکتورها، برای کسایی که کمتر اهل تحلیل فیلم هستن، همیشه یه داستان عالی و فیلمبرداری فوقالعاده وجود داره. اوکجا هم مستثنی نیست. تنها نکته ناامیدکننده فیلم اینه که تازه منتشر شده، من دیدمش و حالا باید ۲-۳ سال دیگه منتظر فیلم بعدی بونگ بمونم. من فیلم «میزبان» رو حداقل ۱۰ بار دیدم و همین الان هم میتونم دوباره ببینمش. مطمئنم اوکجا رو هم حداقل دو بار دیگه با کسایی که از دیدن فیلماش لذت میبرن میبینم و اصلاً هم حس خستگی بهم دست نمیده. به نظر من، بونگ یکی از ثباتقدمترین فیلمسازهای تاریخه و این روند با اوکجا هم قطع نشده.