Lake Fear

Wuchak (منتقد)

***«مرد خوک‌نما، مرد خوک‌نما!»*** چهار تا دختر می‌خوان آخر هفته رو توی یه کلبه مرموز وسط جنگل‌های تگزاس بگذرونن که یهو همه‌چیز به هم می‌ریزه (نه، جدی می‌گم!). فیلم «دریاچه ترس» (Lake Fear) محصول ۲۰۱۴ که به اسم «سایپرس کریک» (Cypress Creek) هم شناخته می‌شه، اولش مثل یه فیلم مستقل و کم‌بودجه‌ی کلبه‌جنگلیِ آینده‌دار شروع می‌شه؛ با تیتراژ آغازین جالب، بازیگرهای زن نسبتاً خوب و یه موسیقی متال فوق‌العاده. اما بعد از ۹ دقیقه کاملاً مشخص می‌شه که با یه فیلم فوق‌العاده کم‌بودجه (میکرو-بودجه) طرفیم. این قضیه خودش به تنهایی مشکلی نداره، اما درست بعد از رسیدن دخترها به کلبه، چیزی به اسم فیلم‌نامه کلاً فراموش می‌شه و جاش رو به یک ساعت جلوه‌های ویژه خسته‌کننده و تکنیک‌های فیلم‌برداری ترسناک میده؛ تکنیک‌هایی که خوب اجرا شدن، اما وقتی هیچ تلاشی برای ارائه یه «داستان» جذاب نشده، کاملاً بی‌فایده‌ان. بازیگر نقش رمینگتون (Remington) هم که یه بازیگر افتضاحه و این موضوع اصلاً به فیلم کمک نمی‌کنه. فیلم جوری به نظر میاد که انگار عوامل فیلم «کلبه وحشت» (The Evil Dead - 1981) ال‌اس‌دی زدن، فیلم‌نامه رو انداختن دور و فقط توی یه کلبه دورافتاده با تصاویر ترسناک و خون و خون‌ریزی ور رفتن و بعد خواستن توی اتاق تدوین یه چیزی از توش دربیارن. فیلم اون‌قدر کسل‌کننده و بی‌روحه که من بدون اینکه فیلم رو نگه دارم (پاز کنم)، پا می‌شدم می‌رفتم دستشویی یا از آشپزخونه چیزی برمی‌داشتم (کاری که هیچ‌وقت انجام نمی‌دم). واقعاً باورنکردنیه که این فیلم دو تا دنباله هم داره! مدت زمان فیلم ۱ ساعت و ۲۱ دقیقه‌ست و توی دالاس تگزاس فیلم‌برداری شده. نمره من: D