Manchester by the Sea
لی چندلر (Lee Chandler) مردی منزوی، عبوس و تندخو است که به عنوان سرایدار در یک مجتمع آپارتمانی در بوستون کار میکند. در یک روز سرد و مرطوب زمستانی، تماسی با او گرفته میشود و او را به زادگاهش در شمال شهر فرا میخوانند. قلب برادرش ناگهان از کار افتاده و لی به عنوان قیم برادرزاده ۱۶ سالهاش انتخاب شده است. گویی از دست دادن تنها برادر و تردید در مورد بزرگ کردن یک نوجوان کافی نبود، بازگشت او به گذشته، زخمهای یک تراژدی ناگفتنی را دوباره باز میکند.
سال انتشار: 2016 کارگردان: Kenneth Lonergan ژانر: Drama نویسندگان: Kenneth Lonergan امتیاز: 7.8نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
من این فیلم رو به خاطر امتیاز بالاش دیدم، اما به نظرم خیلی طولانی بود و شاید بهتر بود تا ۹۰ دقیقه یا کمتر تدوین میشد. من معمولاً نسخههای طولانی فیلمها رو ترجیح میدم چون دوست دارم واقعاً با شخصیتها ارتباط برقرار کنم و معمولاً دوست ندارم فیلم زود تموم بشه. اما این از اون مواردی بود که به جای سرگرمی، دیدنش مثل اعمال شاقه بود. بازی بازیگرها یا محتوای داستان هم به نظرم چیز خاصی نداشت. در کل خیلی خستهکننده بود و اگه بخوام بهش امتیاز بدم، ۱ از ۱۰ میدم. تا آخرش نشستم و بهش فرصت دادم، ولی اصلاً با سلیقه من جور نبود.
2017-02-13
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
سومین اثر بلند کنت لونرگان (Kenneth Lonergan)، درامنویس آمریکایی، پس از وقفهای طولانی و دردناک که به خاطر فیلم بدفرجام «مارگارت» (Margaret - ۲۰۱۱) در کارنامهاش ایجاد شد، حالا با «منچستر کنار دریا» بازگشتی پرقدرت را رقم زده است. این فیلم که در سال ۲۰۰۵ به عنوان دنبالهای مورد انتظار برای اولین اثر درخشانش «میتوانی روی من حساب کنی» (You Can Count on Me - ۲۰۰۰) ساخته شد، سالها در برزخ دعاوی حقوقی با تهیهکنندگان گیر کرد و تازه ۶ سال بعد اجازه اکران محدود یافت. «منچستر کنار دریا» به همان اندازه که یک درام درباره غم جانکاه و گناه تسلیناپذیر میتواند خوب باشد، عالی است. لی چندلر (Lee Chandler) با بازی کیسی افلک (Casey Affleck)، سرایدار ساختمانی در بوستون، تیپ مردی عبوس و گوشهگیر است که خودش را از دنیا جدا کرده و گاهی برای تخلیه خشم فروخوردهاش، بیدلیل در بارها دعوا راه میاندازد. فیلم به آرامی در داستان غمانگیز و عمیقاً مدفون او کاوش میکند تا توضیح دهد چطور به این وضعیت «مرده متحرک» رسیده است؛ و در این مورد، با یک فاجعه تمامعیار روبرو هستیم، دلخراشترین اتفاقی که میتواند برای یک والد بیفتد و او کسی جز خودش را برای پاسخگویی ندارد. شنیدن خبر مرگ ناگهانی برادرش جو (Joe) بر اثر حمله قلبی، لی را به زادگاهش یعنی همان «منچستر کنار دریا» برمیگرداند. در اینجا فلاشبکها به شکلی ماهرانه با روایت حال حاضر گره میخورند تا خاطرات لی را تازه کنند (تدوینی با ارتباطات شفاف بین آنچه اکنون تجربه میکند و گذشته). جایی که راز پنهان شکل میگیرد و در نهایت در یک شب برفی و تیره، همراه با قطعه «آداجیو در سل مینور» اثر توماسو آلبینونی و رمو جیازوتو فاش میشود؛ سکانسی باشکوه که لرزهای به تن تماشاگر میاندازد. در وصیتنامه جو، لی به عنوان قیم پسرش پاتریک (Patrick) با بازی لوکاس هجز (Lucas Hedges) معرفی شده که باعث شوکه شدن لی میشود. فرآیند پیوند میان عمو و برادرزاده که ظاهراً باید امیدبخش باشد، با واقعگرایی پیش میرود و با غم سرکوبشده پاتریک نسبت به مرگ پدرش و تلاش لی برای اسکان مجدد در شهری که پر از خاطرات وحشتناک و پشیمانیهای بیپایان است، دست و پنجه نرم میکند. در یک صحنه کلیدی، وقتی رندی (Randi) همسر سابق لی با بازی میشل ویلیامز (Michelle Williams)، از او طلب بخشش و آشتی میکند (چون خودش بالاخره توانسته زندگی جدیدی تشکیل دهد)، اما برای طرف مقصر اوضاع فرق میکند؛ همه نمیتوانند با گذشته صلح کنند. هرچقدر هم که منطقی به نظر برسد، برخی دردها با زمان تسکین مییابند اما برخی دیگر باقی میمانند و آدم باید شجاعت زندگی کردن با آنها را تا آخر عمر داشته باشد. این همان فلسفه زندگی است که لونرگان سعی دارد با کاوش در این بنبست واقعگرایانه به مخاطب منتقل کند. کیسی افلک با شدتی که زیر لایه بیتفاوت و پریشانش شعلهور است، به خوبی در نقش لی جا افتاده و بازی او (ترکیبی از استیصال و بیان نالهمانند) قطعاً یکی از بهترین بازیهای سال است. میشل ویلیامز با اینکه نقش کوتاهی دارد، اما تنها در یک صحنه تمام توجهات را به خود جلب میکند. لوکاس هجز هم در نقش یک نوجوان لوس و بدقلق عالی ظاهر شده است. فیلمبرداری شفاف و بدون زرق و برق، طراحی صحنه متواضعانه و موسیقی متن که از قطعات کلاسیک وام گرفته، همگی باعث شدهاند «منچستر کنار دریا» یک تراژدی مدرن و تاملبرانگیز باشد که جایگاه لونرگان را به عنوان یکی از برجستهترین داستانسرایان سینمای امروز تثبیت میکند.
2017-02-14
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
**زندگی اونجوری که ما میخوایم پیش نمیره.** اول از همه بگم که این فیلم بر اساس هیچ کتابی نبود، اما میتونید تاثیر سبک کتابخوانی رو در روایت داستان ببینید. یکی از بهترین فیلمنامههای غیراقتباسی که اگه اسکار ببره اصلاً تعجب نمیکنم. راستش اول فیلم یکم برام سخت بود که خط داستانی رو بگیرم، چون گذشته و حال مدام با هم قاطی میشدن. اما در واقع داستان در زمان حال بود و فلاشبکها مرتباً میومدن تا با مقایسه اتفاقات قبلی، قصه رو کامل کنن. بعد از چند بار، به این سبک عادت کردم و از بقیه فیلم لذت بردم. من همیشه عاشق فیلمهای درام خوب هستم، اما همه درامهایی که دیدم شاهکار نبودن. با اینکه فیلم از همه طرف تعریف و تمجید شنیده بود، من توقعم رو پایین نگه داشتم. بخشهای اول معمولی بود، اما از اواسط به بعد کمکم بیشتر خوشم اومد. مخصوصاً بازی کیسی افلک (Casey Affleck). من اون رو تو فیلمهای بزرگ زیادی دیده بودم، اما فکر میکنم این بهترین بازیش بود. انگار این دهه متعلق به برادران افلکه؛ اخیراً بازیهای درخشانی داشتن. این داستان «لی» هست، مردی که سرایدار شهرداریه. یه روز بهش زنگ میزنن که برادرش فوت کرده. چون برادرش طلاق گرفته بوده، تمام مسئولیتها از جمله پسر نوجوانش به گردن لی میافته. حالا این دو نفر تلاش میکنن با هم کنار بیان. در این بین، تا آخر فیلم، زندگی گذشته لی هم برامون فاش میشه. به نظرم کیسی افلک اسکار رو میبره، هرچند اندرو گارفیلد (Andrew Garfield) هم رقیب سرسختیه. میشل ویلیامز (Michelle Williams) رو دوست دارم اما نامزدی اسکارش به نظرم بیمعنیه، چون کلاً ۱۰-۱۵ دقیقه بیشتر تو فیلم نیست. در کل یه درام عالی و یکی از بهترینهای ساله. حتماً ارزش دیدن داره. ۸ از ۱۰.
2017-02-24
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یک فیلم شخصیتمحور عالی. حرف زیادی درباره این فیلم باقی نمونده که گفته نشده باشه. داستان ساده اما جذاب و خوشساخته. فیلمبرداری و لوکیشن «منچستر کنار دریا» خیلی خوب انتخاب شده و کارگردانی هم عالیه. و بالاتر از همه اینها، تیم بازیگریه. کادری که به بهترین شکل انتخاب شدن و در سطح فوقالعادهای بازی میکنن. کیسی افلک (Casey Affleck) یکی از نفسگیرترین بازیهای سالهای اخیر رو ارائه داده. شما میتونید درد رو در تمام حرکات و رفتارهای او حس کنید. صحنه برخورد او با میشل ویلیامز (Michelle Williams) در خیابان به طرز شگفتآوری خوب دراومده. یک فیلم بسیار خوب که لایق اسکار بود.
2017-05-08