India's Daughter
«دختر هند» داستان زندگی کوتاه، و تجاوز گروهی وحشیانه و قتل زنی جوان، استثنایی و الهام‌بخش در دهلی در دسامبر ۲۰۱۲ است. تجاوز ۶ مرد در یک اتوبوس در حال حرکت به این دانشجوی پزشکی ۲۳ ساله و مرگ او، موجب اعتراضات و آشوب‌های بی‌سابقه‌ای در سراسر هند شد و جرقه‌های اولیه تغییر دیدگاه‌ها را رقم زد. در کنار این ماجرا، زندگی، ارزش‌ها و طرز فکر متجاوزانی به تصویر کشیده می‌شود که فیلم‌سازان پیش از اعدامشان، دسترسی اختصاصی و بی‌سابقه‌ای برای مصاحبه با آن‌ها داشته‌اند. این مستند به بررسی جامعه و ارزش‌هایی می‌پردازد که زمینه‌ساز چنین اعمال خشونت‌آمیزی می‌شوند و درخواستی خوش‌بینانه و پرشور برای تغییر مطرح می‌کند.
سال انتشار: 2015 کارگردان: Leslee Udwin ژانر: Documentary، Biography، Crime نویسندگان: Leslee Udwin امتیاز: 8.2راهنمای والدین India's Daughter
نقدها و نظرات
Reno (منتقد)
وقتی حکومت بریتانیا ورزش‌های رزمی رو توی هند ممنوع کرد چون فکر می‌کرد ممکنه علیه‌شون استفاده بشه، این ورزش‌ها کلاً برای همیشه از سیستم هند پاک شدن. قبل از اون هم وقتی مغول‌ها به هند حمله کردن، بخش زیادی از فرهنگ هند به‌خصوص توی مناطق شمالی با اسلام ادغام شد و همین باعث شد زن‌ها کلاً تبدیل بشن به ابزار خانه. اینا رو به این خاطر می‌گم که یکی از محکوم‌های این فیلم مستند، قربانی و کلاً تمام زن‌ها رو مقصر این حادثه می‌دونست و می‌گفت: "یه دختر خیلی بیشتر از یه پسر مقصر تجاوزه... یه دختر نجیب ساعت ۹ شب بیرون نمی‌پلکه... خانه‌داری و کارهای خانه مال دختراست، نه اینکه شبانه برن دیسکو و بار و کارهای اشتباه بکنن و لباس‌های نامناسب بپوشن." اولین واکنشم این بود که وقتی این حرف‌ها از دهن کثیفش دراومد، حقش بود همون‌جا کشته بشه. فکر می‌کردم وکیل مدافع داره وظیفه‌شو انجام میده، اما حرف‌هایی که اون زد حتی از حرفهای محکوم هم پست‌تر و کثیف‌تر بود و اصلاً تهوع‌آور بود. بهتره اون حرفهای کثیف رو اینجا ننوسم. چطور یکی به خودش حق میده برای بقیه تعیین تکلیف کنه که "چی کار بکنن" و "چی کار نکنن" و توی امور شخصی بقیه دخالت کنه؟ توی هند، مردم سرشون توی کار خودشون نیست. جیش کردن و آشغال ریختن کنار جاده مشکلی نیست که حلش کنن، اما فضولی توی زندگی بقیه از روی حسادت مشکله! شرط می‌بندم اگه توی هند به دنیا اومده بودی، اولین کاری که توی تولد ۱۸ سالگیت می‌کردی این بود که ویزا و پاسپورت بگیری و پرواز کنی بری.
کثیف‌ترین فیلم مستندی بود که اخیراً دیدم، شاید بعد از فیلم "The Act of Killing". نه به خاطر نحوه فیلم‌برداری و ساختش، بلکه به خاطر محتوایی که جلو ما رو می‌کنه. بعضیا میگن صددرصد واقعی نبود، اما مسئله اینه که درصدش هرچی باشه، تا حدودی حقیقت ماجرا رو رو می‌کنه. قبول دارم مصاحبه‌های کارشناس‌ها توی فیلم چنگی به دل نمی‌زد (حتی پلیسه هم یه اظهارنظر افتضاحی می‌کنه) و هرچی برملا شد داستان از زاویه دید یه محکوم بود. هیچ تعادلی توی روایت دو طرف وجود نداره، به جز والدین قربانی. به نظر میرسه توی شرایط سختی ضبط شده و نتونستن افراد بیشتری رو که مرتبط با حادثه بودن بیارن. به‌خصوص همراهِ قربانی توی شب حادثه باید توی فیلم می‌بود. دولت هند هم باید حقایق رو بپذیره نه اینکه فکر کنه این چیزا به آبروی کشور لطمه می‌زنه. وزیر کشور هند گفت سازنده فیلم داره از این حادثه سوءاستفاده مالی می‌کنه؛ من که اینجا نه عشقولانه شاهرخ خان دیدم، نه بدلکاری‌های آکشی و نه رقص‌های هریتیک رو! بیننده‌ها قبل دیدن باید یادشون باشه که فیلم BBC لزوماً درست و بی‌نقص نیست. کارگردان هیچ تجربه‌ای توی مستندسازی نداشت و باید یه آدم حرفهای این کار رو می‌کرد. باید منابع بیشتری رو می‌آوردن که توی این فیلم کمبودش حس می‌شد. یه چیزی کم بود، خب تقریباً چون فقط یه بخش کوچیک از کل ماجرا بود، پس بقیه‌ش چی؟ کی قراره رو کنه؟ قطعاً بعد این همه مخالفت و حاشیه‌ها هیچ‌کس. همون‌طور که قربانی مرد ماجرا گفت، فقط اون و اون دختر می‌دونستن اون شب شوم چه اتفاقی افتاد و هیچ‌کس دیگه نمی‌دونه.
‘‘۱۶ دسامبر ۲۰۱۲، نیودهلی’’
آئین هندو در قدیم "رابطه جنسی" رو یه دارایی خیلی مهم برای زندگی بشر می‌دونست. نه طلا و نقره و الماس که یه روزی ارزششون رو از دست میدن، بلکه رسیدن زن و مرد به هم. برای همین قوانین تمایلات جنسی اختراع شد و شد "کاماسوترا". همون‌طور که گفتم اسلام مخالف صحبت علنی درباره این چیزاست. اگه از معابد قدیمی هند دیدن کنید، مجسمه‌های آسیب‌دیده‌ای رو می‌بینید که محتوای جنسی رو نشان میدن. پس توی سرزمین کاماسوترا، همه‌چیز توی دنیای مدرن هنگام انتقال هنر و فرهنگ به نسل‌های بعدی به خاطر برخورد ادیان منحرف شده. برای همین هند نسبت به هزار سال پیش یه جامعه به هم ریخته‌ست. تنوع فرهنگی کلمه افتخارآمیزی نیست، صرفاً یه سردرگمی بین چیزهاست برای کسانی که نادیده گرفته شدن. تنها راه حل آموزش دادن به مردمه، که این خودش یه مشکل بزرگ توی طبقه پایین هنده که زندگی‌شون ارزش زیستن نداره (فیلم "Slumdog Millionaire" یه مثال خوبه)، و علم باید از اینجا به بعد کنترل همه‌چیز رو به دست بگیره. رشد بی‌رویه جمعیت اولین چیزیه که دولت هند باید مثل همسایه‌ش چین بلافاصله برای کنترلش اقدام کنه. اینو به این خاطر می‌گم که اگه دادگاه هند در برابر مجازات‌های سخت کوتاه میاد، باید مشکل رو از ریشه حل کنه.
Reno (منتقد)
وقتی حکومت بریتانیا ورزش‌های رزمی رو توی هند ممنوع کرد چون فکر می‌کرد ممکنه علیه‌شون استفاده بشه، این ورزش‌ها کلاً برای همیشه از سیستم هند پاک شدن. قبل از اون هم وقتی مغول‌ها به هند حمله کردن، بخش زیادی از فرهنگ هند به‌خصوص توی مناطق شمالی با اسلام ادغام شد و همین باعث شد زن‌ها کلاً تبدیل بشن به ابزار خانه. اینا رو به این خاطر می‌گم که یکی از محکوم‌های این فیلم مستند، قربانی و کلاً تمام زن‌ها رو مقصر این حادثه می‌دونست و می‌گفت: "یه دختر خیلی بیشتر از یه پسر مقصر تجاوزه... یه دختر نجیب ساعت ۹ شب بیرون نمی‌پلکه... خانه‌داری و کارهای خانه مال دختراست، نه اینکه شبانه برن دیسکو و بار و کارهای اشتباه بکنن و لباس‌های نامناسب بپوشن." اولین واکنشم این بود که وقتی این حرف‌ها از دهن کثیفش دراومد، حقش بود همون‌جا کشته بشه. فکر می‌کردم وکیل مدافع داره وظیفه‌شو انجام میده، اما حرف‌هایی که اون زد حتی از حرفهای محکوم هم پست‌تر و کثیف‌تر بود و اصلاً تهوع‌آور بود. بهتره اون حرفهای کثیف رو اینجا ننوسم. چطور یکی به خودش حق میده برای بقیه تعیین تکلیف کنه که "چی کار بکنن" و "چی کار نکنن" و توی امور شخصی بقیه دخالت کنه؟ توی هند، مردم سرشون توی کار خودشون نیست. جیش کردن و آشغال ریختن کنار جاده مشکلی نیست که حلش کنن، اما فضولی توی زندگی بقیه از روی حسادت مشکله! شرط می‌بندم اگه توی هند به دنیا اومده بودی، اولین کاری که توی تولد ۱۸ سالگیت می‌کردی این بود که ویزا و پاسپورت بگیری و پرواز کنی بری.
کثیف‌ترین فیلم مستندی بود که اخیراً دیدم، شاید بعد از فیلم "The Act of Killing". نه به خاطر نحوه فیلم‌برداری و ساختش، بلکه به خاطر محتوایی که جلو ما رو می‌کنه. بعضیا میگن صددرصد واقعی نبود، اما مسئله اینه که درصدش هرچی باشه، تا حدودی حقیقت ماجرا رو رو می‌کنه. قبول دارم مصاحبه‌های کارشناس‌ها توی فیلم چنگی به دل نمی‌زد (حتی پلیسه هم یه اظهارنظر افتضاحی می‌کنه) و هرچی برملا شد داستان از زاویه دید یه محکوم بود. هیچ تعادلی توی روایت دو طرف وجود نداره، به جز والدین قربانی. به نظر میرسه توی شرایط سختی ضبط شده و نتونستن افراد بیشتری رو که مرتبط با حادثه بودن بیارن. به‌خصوص همراهِ قربانی توی شب حادثه باید توی فیلم می‌بود. دولت هند هم باید حقایق رو بپذیره نه اینکه فکر کنه این چیزا به آبروی کشور لطمه می‌زنه. وزیر کشور هند گفت سازنده فیلم داره از این حادثه سوءاستفاده مالی می‌کنه؛ من که اینجا نه عشقولانه شاهرخ خان دیدم، نه بدلکاری‌های آکشی و نه رقص‌های هریتیک رو! بیننده‌ها قبل دیدن باید یادشون باشه که فیلم BBC لزوماً درست و بی‌نقص نیست. کارگردان هیچ تجربه‌ای توی مستندسازی نداشت و باید یه آدم حرفهای این کار رو می‌کرد. باید منابع بیشتری رو می‌آوردن که توی این فیلم کمبودش حس می‌شد. یه چیزی کم بود، خب تقریباً چون فقط یه بخش کوچیک از کل ماجرا بود، پس بقیه‌ش چی؟ کی قراره رو کنه؟ قطعاً بعد این همه مخالفت و حاشیه‌ها هیچ‌کس. همون‌طور که قربانی مرد ماجرا گفت، فقط اون و اون دختر می‌دونستن اون شب شوم چه اتفاقی افتاد و هیچ‌کس دیگه نمی‌دونه.
‘‘۱۶ دسامبر ۲۰۱۲، نیودهلی’’
آئین هندو در قدیم "رابطه جنسی" رو یه دارایی خیلی مهم برای زندگی بشر می‌دونست. نه طلا و نقره و الماس که یه روزی ارزششون رو از دست میدن، بلکه رسیدن زن و مرد به هم. برای همین قوانین تمایلات جنسی اختراع شد و شد "کاماسوترا". همون‌طور که گفتم اسلام مخالف صحبت علنی درباره این چیزاست. اگه از معابد قدیمی هند دیدن کنید، مجسمه‌های آسیب‌دیده‌ای رو می‌بینید که محتوای جنسی رو نشان میدن. پس توی سرزمین کاماسوترا، همه‌چیز توی دنیای مدرن هنگام انتقال هنر و فرهنگ به نسل‌های بعدی به خاطر برخورد ادیان منحرف شده. برای همین هند نسبت به هزار سال پیش یه جامعه به هم ریخته‌ست. تنوع فرهنگی کلمه افتخارآمیزی نیست، صرفاً یه سردرگمی بین چیزهاست برای کسانی که نادیده گرفته شدن. تنها راه حل آموزش دادن به مردمه، که این خودش یه مشکل بزرگ توی طبقه پایین هنده که زندگی‌شون ارزش زیستن نداره (فیلم "Slumdog Millionaire" یه مثال خوبه)، و علم باید از اینجا به بعد کنترل همه‌چیز رو به دست بگیره. رشد بی‌رویه جمعیت اولین چیزیه که دولت هند باید مثل همسایه‌ش چین بلافاصله برای کنترلش اقدام کنه. اینو به این خاطر می‌گم که اگه دادگاه هند در برابر مجازات‌های سخت کوتاه میاد، باید مشکل رو از ریشه حل کنه.