Being Evel

Wuchak (منتقد)

«ایول بودن» که در سال ۲۰۱۵ و به کارگردانی دنیل جانگ ساخته شده، مستندی درباره اوج، شکوه و سقوط بدلکاری است که ورزش موتورسواری پرشی را پایه‌گذاری کرد و کاتالیزوری برای شیوع گسترده کارهای خطرناک از این دست شد. برای اینکه بدانید این مستند چقدر عالی است، بگویم که تصمیم گرفتم وقتی از وقت خوابم گذشته بود، ۱۵ تا ۲۰ دقیقه از آن را نگاه کنم، اما در نهایت کل فیلم را تماشا کردم. فیلم به همین اندازه جذاب است. این اثر حاوی مصاحبه‌هایی با تک‌تک افراد کلیدی مرتبط با رابرت 'ایول' کنیول از جمله همکاران، کارمندان، بستگان، خبرنگاران و کسانی است که او الهام‌بخش‌شان بوده است. این داستان بسیار جذاب مردی پر از نقص است که چنان غرق در موفقیت و شهرت بود که به طور مرتب جان و اعضای بدنش را به خطر می‌انداخت. اعضای خانواده اشاره می‌کنند که آن‌ها بابی کنیول را به خاطر تسخیر جهان با بدلکاری‌ها و شهرت روزافزونش، به ایول کنیول باختند. او برای کنار آمدن با استرس مواجهه مداوم با مرگ و درد روزافزون زخم‌های متعددش، به الکل، قرص و روابط جنسی آزاد روی آورد. تا زمان پرش در دره اسنیک ریور (Snake River Canyon)، او چنان مضطرب شده بود که علیه خبرنگاران موضع گرفت، که کار بدی بود چرا که آن‌ها کارگران زمینی‌ای بودند که به شهرت او کمک کرده بودند. پس از محکومیتش در سال‌های ۱۹۷۷-۷۸ و شش ماه زندان به خاطر حمله به نویسنده زندگینامه‌اش (که همه افراد درگیر گفتند دقیق بوده و اگر چیزی بوده، بیش از حد ملایم بوده)، او بیشتر قراردادها و توافق‌های بازاریابی خود از جمله هارلی-دیویدسون و ایده‌آل تویز را از دست داد که به ورشکستگی‌اش انجامید. با وجود سقوط آشکارش، فیلم خوشبختانه با نکته بسیار مثبتی به پایان می‌رسد. مدت زمان فیلم ۹۹ دقیقه است. نمره: A+