டார்லிங்
«جی. وی. پراکاش»، جوانی افسرده، به دلیل خیانت معشوقه‌اش تصمیم به خودکشی می‌گیرد. به زودی دوستش «بالا ساروانان»، دختری زیبا به نام «نیکی گالرانی» و «کاروناس» پرانرژی که هر کدام دلایل خاص خود را برای خودکشی دارند به او می‌پیوندند. اما پیش از مرگ، تصمیم می‌گیرند آخرین آرزوی خود را برآورده کنند و با هم در همان ویلایی که زوجی در آن به قتل رسیده‌اند بمانند. بعداً مشخص می‌شود نیکی گالرانی عاشق جی. وی. پراکاش است و همراه بالا ساروانان تلاش می‌کنند نظر او را از خودکشی تغییر دهند. پراکاش منصرف می‌شود، اما وقتی می‌خواهد با نیکی رابطه برقرار کند، روح بدن نیکی را تسخیر می‌کند. حالا این روح هر بار که آنها سعی می‌کنند به هم نزدیک شوند ظاهر می‌شود و ادامه فیلم درباره شناخت این روح و نحوه بیرون راندن آن از بدن نیکی است.
سال انتشار: 2015 کارگردان: Sam Anton ژانر: Comedy، Horror نویسندگان: Maruthi Dasari امتیاز: 5.9نقدها و نظرات
phoenyx2509 (منتقد)
اگه دنبال یه فیلم تامیل متفاوتی که با داستان‌های تکراریِ قهرمان-دختر-شرور-انتقام فرسنگ‌ها فاصله داشته باشه، «دارلینگ» دقیقاً همون چیزیه که می‌خوای! واقعاً یه فیلم تامیل منحصر‌به‌فرده. فکر نکنم کمدی-ترسناک توی سینمای تامیل وجود داشت تا وقتی که دارلینگ اومد. شاید بوده، ولی به این خوبی نبوده. تنها مشکلی که اول داشتم نداشتن زیرنویس بود. خوشبختانه سایت Herotalkies چند هفته بعد با کیفیت 1080p و زیرنویس قانونی انتشارش داد. بهترین صحنه‌ها مربوط به «گوست گوپال ورما» بود. شوخی‌های تموم‌نشدنی با مسخره‌بازی‌های کالیداس. با اینکه اولین تجربه بازیگری جی. وی. پراکاش بود، خدایی خوب از پسش براومد و روی میمیک صورتش خیلی خوب کار کرده بود. از بازیگری که بگذریم، موزیکش هم واقعاً قابل تحسینه. و جن‌گیری از طریق اسکایپ—وای! این دیگه خدای خلاقیت و نوآوری بود. خیلیا ممکنه بگن فیلم اون‌قدرها هم شاهکار نیست، ولی به نظرم فیلم شایسته یه خسته نباشید و آفرین گرمه.
2015-02-25timesofindia (منتقد)
اگه یه چیز باشه که سینمای تامیل در این اواخر بتونه بهش افتخار کنه، اینه که کارگردان‌هاش فرمول ساخت فیلم‌های ترسناکی رو پیدا کردن که نه تنها می‌ترسونه، بلکه روده برت هم می‌کنه. هالیوود از قدیم کمدی-ترسناک داشته، اما اینجا واقعاً دلگرم‌کننده‌ست که می‌بینیم کارگردان‌های خودمون المان‌های اصلی این ژانر رو با فرهنگ و سبک زندگی ما وفق میدن تا از نظر احساسی درگیر فیلم بشیم. فیلم Darling در واقع بازسازی فیلم تلگو Prema Katha Chitram هست، اما سام آنتون، کارگردان تازه‌کار، کاری کرده که توی این فضا هم خیلی خوب جواب بده. سه تا جوان به نام‌های کاتیر (جی. وی. پراکاش)، نیشا (نیکی گالرانی) و کومار (بالاساروانان) به قصد خودکشی به یه خانه ساحلی میرن و اونجا آثیسایاراج (کاروناس) هم که می‌خواد جون خودشو بگیره بهشون اضافه میشه. پیچش داستان اینجاست که نیشا و کوماران اصلاً کل این نقشه رو کشیدن تا کاتیر رو از خودکشی منصرف کنن. نیشا در واقع عاشق کاتیره و امیدواره اونم عاشقش بشه. اما روح اون خانه هر بار که کاتیر سعی می‌کنه به نیشا نزدیک بشه، بدن نیشا رو تسخیر می‌کنه. اینکه چرا این کار رو می‌کنه و چی می‌خواد، راز داستانی فیلمه. نزدیک‌ترین مقایسه با فیلم Darling، فیلم Yaamirukka Bayamey محصول سال قبله. مثل اون فیلم، روح اینجا بقیه شخصیت‌ها رو می‌ترسونه اما خطر جانی واقعی نداره. همچنین، اینجا هم شخصیت‌های مکمل بار اصلی فیلم رو به دوش می‌کشن، در حالی که نقش‌های اصلی بیشتر جدی بازی می‌کنن. تنها اشتباه فیلم اینه که برخلاف اون یکی فیلم که فلش‌بک روح رو سبک و خنده‌دار نگه داشته بود تا با لحن فیلم بخونه، این یکی یه فلش‌بک جدی تحویلمون میده که باعث میشه از اینکه اون‌قدر خندیدیم یکم احساس گناه کنیم. تجاوز گروهی و بریدن گلو، صحنه‌های تهوع‌آوری می‌سازن. بخش‌های فلش‌بک کاتیر و نیشا هم می‌تونست کوتاه‌تر باشه. با اینکه جی. وی. پراکاش و نیکی گالرانی ورود پرقدرتی داشتن، اما فیلم واقعاً متعلق به بالاساروانان و کاروناس هست. بالاساروانان مثل فیلم Thirudan Police تیکه‌های بامزه‌ای میپرونه که آدم رو از خنده روده بر می‌کنه، و کاروناس هم با نقشی که نقطه قوتشه بازگشت خوبی داره؛ شخصیتش جوری رفتار می‌کنه که انگار اوضاع تحت کنترله ولی آخرش خودش تاوان خشم روح رو میده. بعدشم راجندران رو داریم که اونم دقیقاً مسیرش در Thirudan Police رو ادامه میده. اینجا نقش «گوست گوپال ورما» رو بازی می‌کنه، یه شخصیت جن‌گیرمانند، و اون شوخی تصویری که موقع ورودش مثل گوست رایدر نشان داده میشه واقعاً عالیه. کله کچل، هیکل ترکه و صدای زبرش باعث میشه هم برای نقش‌های شرور و هم کمدی عالی باشه، اما از جیغ و سوت زدن‌های تماشاچی‌ها معلومه که به‌عنوان کمدین خیلی بیشتر محبوب شده.
2015-03-13