کاپیتان مارول
پس از سقوط یک هواپیمای آزمایشی، Carol Danvers (کارول دنورز) خلبان نیروی هوایی، توسط Kree (کری) پیدا شده و به عنوان عضوی از نیروهای ویژه نظامی Starforce تحت فرماندهی مربیاش Yon-Rogg (یان-راگ) آموزش میبیند. شش سال بعد، پس از فرار به زمین در حالی که تحت حمله Skrull (اسکرالها) بود، دنورز شروع به کشف حقایق بیشتری درباره گذشتهاش میکند. او با کمک Nick Fury (نیک فیوری) مامور S.H.I.E.L.D.، برای کشف حقیقت راهی سفری میشود.
سال انتشار: 2019 کارگردان: Anna Boden, Ryan Fleck ژانر: Action، Adventure، Sci-Fi نویسندگان: Anna Boden، Ryan Fleck، Geneva Robertson-Dworet امتیاز: 6.7نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
من که حاضر نیستم برای دیدنش پول بدم. رایگان دیدمش... پس حداقل پولم هدر نرفت. چند ماه پیش یه پیشنمایش ازش دیدم که نسخه کامل بود ولی موسیقی تیتراژ آخر رو نداشت و شاید از اون موقع تا حالا یه سری ادیتهای دیگه هم روش انجام داده باشن. چیزی که من دیدم، از نظر کیفیت در حد «ثور: دنیای تاریک» بود و جوگیریهای سیاسیش (wokeness) حتی از «هان سولو» و «جنگ ستارگان: آخرین جدای» هم بیشتر بود. احتمالاً بدترین فیلم مارول از زمان شروع این دنیا با اون «مرد آهنی» عالیه... تنها چیزی که میتونست بدتر از این باشه، ساخته شدن فیلم «ناانسانها» بود. پس پولتون رو نگه دارید و شاید توی سینماهای درجه دو یا آنلاین و رایگان ببینیدش... فقط برای اینکه بدونید این شخصیت جدید چطوری قراره داستان «انتقامجویان: پایان بازی» رو خراب کنه. جلوههای ویژه CGI بد نیست ولی داستان سادهلوحانه، بازیهای ضعیف و تقریباً نبودِ شخصیتپردازی، همگی فدای این شدن که فیلم رو با پیامهای سیاسی و جنسیتی پر کنن... شخصیت Brie Larson (بری لارسون) هم خیلی خستهکننده و بیعمقه... دقیقاً همون بلایی که دیزنی سر نقشهای زن اصلی جنگ ستارگان آورد. قطعاً پولتون رو برای دیدنش توی IMAX یا سینماهای گرونقیمت خرج نکنید و توی صف افتتاحیه واینستید. شاید نسخه جدید «شکارچیان روح» که چند سال پیش اومد یه ذره بهتر بود... که البته اونم تعریفی نداشت. الان دارم توئیتهای منتقدها رو میبینم که نمرههای بالا دادن، مطمئنم اینا همونایی هستن که به فیلمهای پارسال مثل «سوگلی» و «ببخشید مزاحم شدم» نمره بالا دادن. آره، این فیلم رو هم نبینید!
2019-02-28
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
بدون توجه به حواشی دور و بر فیلم رفتم دیدمش. فیلم دقیقاً مثل تریلرهاش بود: خستهکننده. طراحی صحنههای مبارزه افتضاح و بازی بری لارسون هم خیلی مصنوعی بود. فیلمبرداری هم بد بود، کاتهای خیلی زیادی داشت. Samuel L. Jackson (ساموئل ال. جکسون) و Goose (گوس - گربه) عالی بودن و Mendelsohn (مندلسون) هم در نقش Talos (تالوس) فوقالعاده بود. فیلم خیلی زیاد به نوستالژی دهه ۹۰ تکیه کرده بود. اصلاً خوب نیست که بازیگر اصلی فیلم بازیش از یه گربه ضعیفتر باشه.
2019-03-08
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
اگه از نقدهای بدون اسپویل من خوشتون میاد، لطفاً وبلاگم رو دنبال کنید :) به عنوان یه منتقد منصف، باید اینو بگم: برام مهم نیست حواشی دور و بر بری لارسون چیه یا این فیلم چه اهداف سیاسی رو دنبال میکنه یا نمیکنه. من عضو هیچ گروهی نیستم. فقط میخوام یه فیلم خوب از منشأ یه ابرقهرمان ببینم که منو با شخصیت جدیدی آشنا کنه که برام مهم باشه و طرفدارش بشم. نقد من رو بخونید، اما خودتون تصمیم بگیرید. برید فیلم رو ببینید و صادق باشید. حالا که اینا رو گفتم، بریم سراغ اصل مطلب... معرفی شخصیت مهم و قدرتمندی مثل کارول دنورز در اواخر فاز سوم همیشه ریسک بزرگی بود. نه تنها اون یهو از ناکجاآباد پیدا شده (تا جایی که یادمه، توی فیلمهای قبلی به سختی اسمی ازش برده شده بود یا اصلاً قبل از جنگ ابدیت اسمی ازش نبود)، بلکه این آخرین فیلم قبل از نقطه اوج یعنی «انتقامجویان: پایان بازی» هست. اون کسیه که قراره قهرمانهای ما رو به پیروزی علیه Thanos (تانوس) برسونه، همون آدم بدی که با جرأت میتونم بگم تقریباً هر ابرقهرمانی که تا اون لحظه میشناختیم رو به تنهایی شکست داد. بنابراین، با اینکه انتظار یه داستان خارقالعاده با اکشنهای عجیب و غریب نداشتم، امیدوار بودم چیزی بیشتر از یه فیلم ساده معرفی شخصیت مثل فیلمهای فاز اول باشه. متاسفانه، دقیقاً همون چیزی رو دیدم که فکر میکردم. همه چیز معمولیه. فقط خوبه. هیچ صحنه مبارزه استثنایی وجود نداره، ولی اکثرشون قابل قبولن. شگفتی بصری نداره، ولی بد هم به نظر نمیاد. پتانسیل شخصیتها هدر رفته، ولی برای پیشبرد داستان جواب میدن. همه چیز به طرز ناامیدکنندهای در حد متوسطه، چیزی که شاید توی فیلمهای دیگه ازش تعریف میکردم، اما الان دیگه سال ۲۰۰۸ نیست. مارول تازه دنیای سینماییش رو شروع نکرده، بلکه داره یه آرک داستانی بزرگ با بیش از ۲۰ فیلم رو تموم میکنه! میرم سراغ شخصیتی که همه میخوان دربارهش حرف بزنن: Goose (گوس)... ببخشید، کاپیتان مارول! شوخی به کنار، این یکی از مسائلی بود که قبل از رفتن به سینما نگرانش بودم. من ۹۹ درصد تبلیغات فیلم رو ندیده بودم. درباره حواشی هم به اندازه سگم اطلاعات داشتم و سعی کردم توقعاتم رو واقعبینانه نگه دارم. تنها چیزی که نتونستم ازش فرار کنم، تیترهایی بود که از یه گربه تعریف و تمجید میکردن. حالا گوش کنید: من دارم میرم یه فیلم ابرقهرمانی ببینم. یه شخصیت کاملاً جدید روی پرده منتظر منه. هیجان دارم که بیشتر دربارهش بدونم، اینکه از کجا اومده، قدرتاش چیه و کلی چیز دیگه. بعد توی شبکههای اجتماعی میبینم که میگن یه گربه «صحنه رو دزدیده» یا «لیاقت یه فیلم جداگانه رو داره». قبول، گربه واقعاً بامزهست. چند باری آدم رو میخندونه. همین. من عاشق گربههام، ولی واقعاً نمیفهمم چرا همه از دیدن یه حیوان که کارهای حیوانی میکنه اینقدر شگفتزده شدن. شاید چون بقیه فیلم اونقدرها سرگرمکننده نیست... یا شاید چون مردم واقعاً عاشق گربههان. مثل خود فیلم، فکر کنم ترکیبی از هر دو باشه. برگردیم به چیزی که مهمه و کسی که باید دربارهش حرف بزنیم: Brie Larson (بری لارسون). مارول به ندرت توی انتخاب بازیگر اشتباه میکنه و لارسون هم که برنده اسکار شده، استعدادش غیرقابل انکاره. اون همه چیز برای ارائه یه بازی قوی رو داره، برای همین تعجب میکنم که چرا نتونست از فضای بیروح فیلم فراتر بره. تکرار میکنم، فیلم اصلاً بد نیست. اما انتظار داشتم بازیگری در سطح بری لارسون حداقل شخصیت خودش رو بالا بکشه، ولی اونم مثل بقیه بود: فقط در حد انتظار. نمیدونم بازیش به خاطر کارگردانی بد محدود شده بود یا تصمیمات خودش، ولی پتانسیلش رو داره و مطمئنم برادران روسو توی «پایان بازی» نقش خیلی هیجانانگیزتری بهش میدن. دو تا از بهترین ویژگیهای کل فیلم، بدون شک، رابطه رفاقتی بین کارول و Nick Fury (نیک فیوری) و اون تکنولوژی خیرهکننده جوانسازی با CGI هست. از نظر داستانی، تعامل این دو نفر اونقدر جذاب و خندهداره که مشکلات ریتم فیلم در پرده اول کمکم فراموش میشه. گذشته کارول همش با فلشبکهای سریع و توضیحات دمدستی نشون داده میشه، برای همین دیدن بازی متقابل ساموئل ال جکسون و لارسون مثل یه نفس تازه است. با این حال، تکنولوژی جوانسازی استفاده شده واقعاً حیرتانگیزه. دوستان، به آینده فیلمسازی خوش اومدید، جایی که هر بازیگری میتونه نسخه جوونتر خودش رو بازی کنه بدون اینکه ظاهرش آزاردهنده باشه. من کاملاً یادم رفت که ساموئل ال جکسون ۷۰ سالشه! بهترین جلوههای ویژه اونایی هستن که اصلاً متوجهشون نمیشید و کاپیتان مارول توی ارائه نسخههای جوون و واقعگرایانه بازیگرهای معروف عالی عمل کرده. از نظر شخصیتپردازی، Anna Boden (آنا بودن) و Ryan Fleck (رایان فلک) باید خیلی بهتر عمل میکردن. کلی پتانسیل توی این لحظه حساس دنیای مارول هدر رفت. کارول دنورز داستان پسزمینه خوبی داره، اما نحوه روایتش تاثیرش رو کم کرده. با این حال، به عنوان کاپیتان مارول، اون واقعاً یه زن کلهشق و خفنه! چند تا سکانس اکشن باحال داره، مخصوصاً در ابتدا، اما هرچی فیلم جلوتر میره، صحنههای مبارزه شلختهتر و بیش از حد تاریک میشن. Jude Law (جود لا) مثل همیشه عالیه و Ben Mendelsohn (بن مندلسون) هم در نقش تالوس درخشیده. هر دو شخصیت داستانهای فرعی جالبی دارن که خوب به هم وصل میشن، چیزی که درباره بقیه «ویلنهای» مارول نمیشه گفت. از نظر فنی... حدس زدید، معمولی بود! اگه اون CGI جوانسازی رو کنار بذاریم، بقیه جلوههای بصری انگار سبک خاصی ندارن. اگه به «پلنگ سیاه»، «کاپیتان آمریکا» یا «نگهبانان کهکشان» نگاه کنید، هر کدوم زیباییشناسی خاص خودشون رو دارن. کاپیتان مارول واقعاً حس نمیشه که سبک خودش رو داشته باشه. واقعاً فکر میکنم با کارگردانهای دیگه، این فیلم میتونست خیلی بهتر بشه. بودن و فلک قبلاً ثابت کردن فیلمسازهای توانایی هستن، اما شاید برای رهبری چنین بلاکباستر عظیمی آماده نبودن. با این حال، موسیقی دهه ۹۰ عالیه و با فضای فیلم همخوانی داره. چند لحظه هم هست که جلوههای ویژه قدرتهای کاپیتان مارول فوقالعادهست، اما در نهایت همه چیز حس یه فیلم فاز اول رو میده تا بیست و یکمین فیلم مارول. در کل، کاپیتان مارول حداقلها رو داره: معرفی یه ابرقهرمان جدید به طرفدارها که قراره توی شکست نهایی تانوس خیلی مهم باشه. کارول دنورز شخصیت جذابی با یه گذشته احساسیه، اما فیلمنامه به بهترین شکل ممکن ساختاردهی نشده. بری لارسون بازی قویای ارائه میده و دهن منتقدهاش رو میبنده، هرچند حس میکنم زیر نظر کارگردانهای دیگه میتونست به پتانسیل کاملش برسه. صحنههای اون با ساموئل ال جکسون خندهدار و بهترین بخش فیلم هستن، درست مثل CGI جوانسازی که واقعاً آدم رو شوکه میکنه. سکانسهای اکشن نیاز به تدوین بهتر و طراحی حرکات بیشتری داشتن (الان فاز سوم مارول و سال ۲۰۱۹ هست، پس انتظار دارم واقعاً ببینم چه اتفاقی داره میافته)، اما بزرگترین «مشکل» اینه که داستان کورکورانه از فرمول فیلمهای معرفی ابرقهرمان پیروی میکنه. این دقیقاً یه نقص یا مشکل نیست، فقط من انتظار بیشتری داشتم. خیلی بیشتر. در نهایت، هیچ صحنه مبارزه ماندگار، لحظه احساسی شدید یا حتی یه سکانس حماسی که مو به تن آدم سیخ کنه وجود نداره. این فیلم شما رو برای «انتقامجویان: پایان بازی» تشنهتر نمیکنه، ولی از هیجانتون هم کم نمیکنه. همه چیز فقط... خوبه. و هیچ ایرادی هم نداره. اما چیز خارقالعادهای هم نیست. نمره: -B
2019-03-08
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
کاپیتان مارول از نظر روایتی یه آشفتگی تمامعیاره و اصلاً نمیدونه میخواد چه جور فیلمی باشه. بری لارسون مدام داره با کارگردانی و نویسندگی ضعیف میجنگه و در نهایت هم بازی رو میبازه. آخرین چیزی که دنیای مارول الان بهش نیاز داره، یه شخصیت «مری سو» (شخصیت بیش از حد کامل و بینقص) و بیروحه. اما چیزی که این فیلم بیشتر از هر چیزی کم داره، «احساس» هست. بدون داشتن دلیل یا هدفی برای وجود داشتن، آدم از خودش میپرسه... به جز توضیح دادن چند تا نکته داستانی بیاهمیت مارول و ایجاد کلی حفره داستانی جدید... اصلاً چرا این فیلم ساخته شد و برای چه کسی ساخته شد؟ البته باید به گریمورها و تیم فنی پشت صحنه خسته نباشید گفت. نمره: -C
2019-03-09
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
اصلاً قصد نداشتم این فیلم رو ببینم، اونم به خاطر حرفهای احمقانهای که بری لارسون زده بود، اما به هر حال با دوستام همراه شدم. فقط بذارید بگم که اشتباه بزرگی بود. فکر نمیکردم تحمل کردن چهره ضدزن و بیاستعداد بازیگر نقش اول برای دو ساعت اینقدر سخت باشه. علاوه بر بازی افتضاحش، کل داستان هم خیلی بیروح و خستهکننده بود. نمیخوام داستان رو برای کسایی که بلیط خریدن و میخوان برن ببینن اسپویل کنم، ولی فقط بگم که داستانش هم تقریباً به اندازه بازیش ناامیدکننده بود. اصلاً پیشنهاد نمیکنم! ۱/۱۰
2019-03-09
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
کاپیتان مارول حوصلم رو به شدت سر برد. دیگه خسته شدم از این «فیلمهای بزرگ» پر از جلوههای ویژه که هر صحنهش باید پر از نورهای پر زرق و برق و دعوا و انفجار باشه، در حالی که هیچ چیز ارزشمندی در خطر نیست. حتی یک شخصیت هم توی این فیلم هویت یا سیر تکاملی نداره. کل فیلم فقط یه مقدمهچینی طولانیه برای اینکه نشون بدن کاپیتان مارول چقدر قراره تانوس رو لت و پار کنه. من شخصیتش رو دوست دارم ولی از کاری که این فیلم با شخصیتش کرد خوشم نیومد. همچنین شوکه شدم که بازی بری لارسون چقدر بد بود؛ اون بازیگر فوقالعادهایه ولی حس میکنم Jennifer Lawrence (جنیفر لارنس) برای نقش «میستیک» خیلی بیشتر از لارسون برای کارول دنورز مایه گذاشته بود. در ضمن، اگه فکر میکنید مفهوم قدرت دادن به زنان اینه که یه موتورسوار بیادب به یه دختر متلک بندازه و بگه «یه بوس بده» و بعد دختره بره موتورش رو بدزده، پس شما اصلاً نمیدونید قدرت واقعی زنانه یعنی چی.
2019-03-09
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
خب، من میخواستم این فیلم رو ببینم، با وجود همه اون حواشی که «مردهای متعصب» راه انداخته بودن. رفتم سینمای محلمون، بلیط گرفتم و یه سری تنقلات هم خریدم. فیلم معمولی بود، نه خوب نه بد، دقیقاً همونقدری که بشه نشست و دیدش. اکشنش سرعت خوبی داشت و شوخیهاش هم به اندازه بود. به نظرم خود کاپیتان مارول هم یه شخصیت زیبا و خفنه و عاشق اون گربه شدم، خیلی ناز و پشمالو بود. به نظرم برید ببینید، انتظار خیلی بالایی نداشته باشید ولی ارزش دیدن رو داره.
2019-03-11
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
من هیچ وقت یه فیلم رو دو بار نمیبینم، اما کاپیتان مارول تنها فیلمیه که توی زندگیم دو بار دیدمش. فیلم معرکهایه.
2019-03-28
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
جلوههای بصری خوب، اکشن خوب و یه سری شوخیهای قابل قبول داره. این فیلم کاری که باید انجام میداد، یعنی معرفی کاپیتان مارول رو به خوبی انجام میده، هرچند امیدوار بودم مارول یه کار متفاوت و خاص نسبت به بقیه فیلمهای معرفیش انجام بده.
2019-04-07
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
ببینید، به عنوان یک بازیگر، وظیفه شماست که مطمئن بشید برند خودتون رو به بهترین شکل تبلیغ میکنید، این کار دقیقاً به اندازه بازی کردن توی فیلم مهمه. من به جنبههای سیاسی اتفاقاتی که قبل از اکران این فیلم افتاد کاری ندارم، اما امیدوارم هالیوود از درسی که بری لارسون بهشون داد عبرت بگیره.
2019-04-09
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
* از جلوههای ویژه CGI خوشم اومد و چند تا از چرخشهای داستانی هم باعث شد فیلم خیلی قابل پیشبینی نباشه. نقاط ضعف: نادیده گرفتن کامل منبع اصلی (کمیک)، تصاحب شخصیت موجود و تغییر دادنش برای فرستادن یه پیام خاص. کاپیتان مارول یه ابرقهرمان مرد بود و اونا باید با شخصیت «میس مارول» پیش میرفتن یا یه شخصیت جدید برای این فیلم میساختن. شکستن قوانین دنیای مارول - حقایقی که توی فیلمهای قبلی ثابت شده بود توی این فیلم نقض شدن، برای همین الان نمیدونم تاریخچه کدوم فیلم رو باور کنم. شخصیت نیک فیوری هم خیلی بد از آب دراومده بود. دیگه نمیتونم اون رو به عنوان اون پیرمرد جنگدیده و خشنی که توی فیلمهای قبلی بود ببینم. نصیحت من - این فیلم رو نبینید. چون با بهم ریختن هر چیزی که قبل از خودش بوده، باعث سردرگمی میشه. انگار یه ریبوت برای دنیای ماروله... یا یه دنیای موازی. پولتون رو برای یه فیلم دیگه نگه دارید. * خلاصه: بد نیست، ولی دنیای مارول رو بهم میریزه.
2019-04-14
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
اگه انتظار خیلی بالایی نداشته باشید، بد نیست. در کل اوکیه. اکشنش هم خوبه.
2019-06-23
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
بد نبود. چند تا صحنه سرگرمکننده داشت و جوانسازی ساموئل ال جکسون هم فوقالعاده بود. هنوز درباره بازی بری لارسون در نقش اصلی مطمئن نیستم، ولی حداقل اینجا خیلی بیشتر از اون نگاههای خشکش توی «پایان بازی» از خودش شخصیت نشون داد. جلوههای بصری هم نسبتاً خوب بود، مخصوصاً روی زمین (در مقایسه با هالا یا هر چی که اسمش بود). ارزش یه بار کرایه کردن رو داره.
2019-08-28
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
خیلی خوبه، سرگرمکنندهست. از داستانی که حول محور «کاپیتان مارول» هست خوشم میاد. شاید به خیرهکنندهترین شکل ممکن روایت نشده باشه، اما در نهایت از نحوه باز شدن داستان و ارتباطش با چیزهایی که اخیراً توی مارول دیدیم لذت بردم. بری لارسون توی نقش اصلی دلنشینه، بعضی جاها یه کم خشکه ولی در کل از بازیش توی این فیلم راضیام. باحاله که شخصیت ساموئل ال جکسون بیشتر بررسی میشه و زمان بیشتری روی پرده داره. از بن مندلسون در نقش تالوس هم خوشم اومد. بقیه بازیگرها مثل جود لا خوبن ولی زود فراموش میشن. بقیه چیزها هم همون چیزیه که معمولاً از تولیدات مارول انتظار دارید: اکشن قوی، جلوههای ویژه عالی، شوخیهای خوب و یه داستان جالب. این بیست و یکمین فیلم این دنیا، فیلم خوبیه!
2021-01-24
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
خب.... ....قبلاً هم اینو دیده بودیم. کلمه «تکراری» توی خیلی از نقدها استفاده شده، ولی واقعاً این فیلم مثل کپیِ کپیِ کپیِ یه کپی با یه دستگاه کپی ارزون قیمت دهه هشتادیه. قبلاً اینو دیدید، اونم وقتی که خیلی بهتر بود. خبر خوب، فکر کنم، اینه که تریلرها صادقانه بودن؛ بری لارسون واقعاً تمام تلاشش رو میکنه که ادای یه تیکه چوب رو دربیاره و به همون اندازه به عنوان یه ابرقهرمان باورپذیر و پرجنبوجوشه. و سام جکسون، که دیجیتالی جوون شده، هنوز برای انجام صحنههای اکشن خیلی پیره، که از تعداد زیاد کاتهایی که برای شبیه کردنش به یه اکشن واقعی لازمه، کاملاً مشخصه. با این حال، اون هنوز موفق میشه توی بخش اکشن از لارسون بهتر عمل کنه. و البته، هیچ چیز نمیتونست بیشتر از یه موسیقی متن عالی فیلم رو بهتر کنه. متاسفانه کاپیتان مارول فقط یه موسیقی متن رو اعصاب داره، منی که همیشه طرفدار No Doubt بودم (حداقل تا قبل از سال ۲۰۰۰). اما خبر خوب اینه که جوگیریهای سیاسی شفاف رو به حداقل رسوندن (نسبت به چیزی که مردم فکر میکردن) ولی با این حال هنوز خیلی بیشتر از اون چیزیه که توی فیلمهای ابرقهرمانی بهتر مثل *سرفه* «زن شگفتانگیز» *سرفه* میبینید.
2023-01-12
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم متوسطیه که توش با بیگانه ها و انسان ها می جنگه. می تونستن داستان رو منطقی تر بسازن. کاپیتان مارول اون زمان ها مرد بود نه زن.
2023-05-03
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
کمک، لابیهای فمینیست افراطی مارول رو تسخیر کردن!
2024-03-04
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
کاپیتان مارول (۲۰۱۹) تجربه جالبی بود، اما برای من کاملاً راضیکننده نبود. داستان انگار میخواست چندین کار رو همزمان انجام بده؛ ترکیب داستان منشأ شخصیت، جنگهای فضایی و طنز، بدون اینکه وقت کافی برای شخصیتپردازی واقعی کارول دنورز بذاره. فیلم به جای اینکه کاری کنه من به مسیرش اهمیت بدم، فقط بهم گفت که اون قدرتمنده و انتظار داشت همین کافی باشه. قطعاً لحظات باحالی داشت، اما ریتم فیلم نامنظم بود؛ بعضی صحنهها کش میاومدن و بعضی دیگه خیلی عجلهای بودن. کارگردانی از نظر بصری جذاب بود، اما عمق لازم برای تاثیرگذاری لحظات احساسی رو نداشت. فیلمبرداری خوب بود، مخصوصاً توی صحنههای اکشن، اما گاهی حس میشد فیلم بیش از حد سعی داره هر صحنه رو پر زرق و برق نشون بده به جای اینکه روی روایت داستان تمرکز کنه. بازیها هم بالا و پایین داشت؛ ساموئل ال جکسون انرژی زیادی به فیلم میداد و بازیگرهای مکمل هم خوب بودن، اما بازی بری لارسون در نقش کارول سرد و دور بود، که باعث میشد ارتباط گرفتن با شخصیتش سخت بشه. فیلمنامه هم کمک زیادی نکرد و بیشتر به تیکهپرانیهای سریع و توضیحات داستانی تکیه کرده بود تا اینکه به شخصیتها فضا برای نفس کشیدن بده. طراحی صدا و موسیقی خوب بود ولی خیلی ماندگار نبود. انتخاب موسیقیها خیلی روی نوستالژی تکیه داشت که توی بعضی لحظات جواب میداد ولی توی بعضی جاها اجباری به نظر میرسید. صحنههای اکشن به لطف طراحی صدا ریتم خوبی داشتن، اما در کل، فیلم هویت موسیقیایی خاصی نداشت. با اینکه کاپیتان مارول نقاط قوت خودش رو داشت، بیشتر شبیه یه لیست از الزامات دنیای مارول بود تا یه فیلم ابرقهرمانی واقعاً جذاب. به اندازه کافی سرگرمکننده هست، اما تاثیر موندگاری نمیذاره.
2025-04-03