The Gift

The Gift

سایمون و رابین زوج جوانی هستند که زندگی‌شان دقیقاً طبق برنامه پیش می‌رود، تا اینکه یک برخورد اتفاقی با یکی از آشنایان دوران دبیرستان سایمون، دنیای آن‌ها را به یک مارپیچ هولناک می‌کشاند. سایمون در ابتدا گوردو را نمی‌شناسد، اما پس از مجموعه‌ای از دیدارهای ناخوانده و هدایای مرموز که نگران‌کننده می‌شوند، رازی وحشتناک از گذشته پس از بیش از ۲۰ سال فاش می‌شود. همان‌طور که رابین حقیقت تکان‌دهنده درباره آنچه بین سایمون و گوردو رخ داده را می‌فهمد، این سوال برایش پیش می‌آید که: ما واقعاً اطرافیانمان را چقدر می‌شناسیم و آیا گذشته‌ها واقعاً گذشته است؟

سال انتشار: 2015 کارگردان: Joel Edgerton ژانر: Drama، Mystery، Thriller نویسندگان: Joel Edgerton امتیاز: 7.0

نقدها و نظرات


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

به طور سنتی، فیلم‌های ترسناک و تریلرهای روان‌شناختی توی تم‌های تعلیق‌آمیزشون یه مسیر قابل‌پیش‌بینی رو طی می‌کنن. کمتر پیش میاد یه اثر تعلیق‌آمیز از اون نقشه فرمولی که این مدل فیلم‌ها رو به آثار ترسناک کلیشه‌ای تبدیل می‌کنه، فاصله بگیره. اما جوئل اجرتون (Joel Edgerton) باهوش، که اینجا هم کارگردانه، هم بازیگر و هم نویسنده، در فیلم «هدیه» یه اثر مهیج و تازه ارائه داده؛ یه فیلم دلهره‌آور که واقعاً ارزش دیدن داره. لحظات جاه‌طلبانه فیلم عالی هستن، مخصوصاً وقتی پیچش‌های داستانی در پایان ترسناک فیلم به اوج می‌رسن.

شاید فکر کنید «هدیه» هم یه تریلر روان‌شناختی معمولی دیگه است، اما حضور موذیانه اجرتون در کنار جیسون بیتمن و ربکا هال، این فیلم رو به یه اثر هوشمندانه در سبک «تعقیب‌کننده» (stalker) تبدیل کرده. داستان از جایی شروع می‌شه که سایمون (بیتمن) به خاطر ارتقای شغلی به شهر زادگاهش در کالیفرنیا برمی‌گرده. او و همسرش رابین (هال) در یه خونه شیک و مدرن مستقر می‌شن. موقع خرید مبلمان، اون‌ها با گوردون (اجرتون) برخورد می‌کنن. گوردون خودش رو همکلاسی قدیمی سایمون معرفی می‌کنه، چیزی که سایمون رو غافلگیر می‌کنه چون اصلاً این مرد ریش‌دار رو یادش نمیاد. برخورد اول عجیبه ولی سایمون برای حفظ ظاهر باهاش مودبانه رفتار می‌کنه. اما گرفتن شماره تلفن گوردون، درِ دردسرهای بزرگی رو باز می‌کنه.

خیلی زود، گوردون با بازدیدهای سرزده و هدایای عجیبش آرامش اون‌ها رو به هم می‌زنه. تنش وقتی بالا می‌ره که می‌فهمیم گوردون از نبود سایمون استفاده می‌کنه تا به رابین نزدیک بشه. فیلم می‌تونست خیلی قابل‌پیش‌بینی باشه، اما اجرتون با هوشمندی ورق رو برمی‌گردونه و باعث می‌شه بیننده انگیزه‌های پیچیده این آدم رو درک کنه. آیا کارای گوردون توجیه داره؟ آیا سایمون اونقدر که به نظر می‌رسه آدم پاکیه؟ پیام کلی فیلم اینه: مراقب باشید چطور با آدم‌های گذشته‌تون رفتار می‌کنید، چون ممکنه وقتی دارید از پله‌های موفقیت بالا می‌رید، دوباره باهاشون روبرو بشید. یا به زبون ساده‌تر: کارما واقعاً بدجوری آدم رو می‌گیره!

2015-10-11


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 7

در اوج خشم برای انتقام، «هدیه‌ها» می‌تونن سلاح ما باشن. اول از همه، فیلمنامه جوئل اجرتون خیلی خوب بود و به عنوان اولین تجربه کارگردانیش عالی عمل کرد. راستش برای من یه فیلم درست و حسابی بود که از دیدنش لذت بردم. البته حفره‌های داستانی و نقص‌هایی هم داشت، مخصوصاً به خاطر اینکه اتفاقات گذشته رو کامل باز نکرد. یه جورایی فیلم انتقامیه، ولی بیشتر از این نمی‌گم که داستان لو نره. داستان درباره زوجی هست که بعد از سقط جنین به شهرشون برمی‌گردن و با یه دوست قدیمی روبرو می‌شن. ربکا هال مثل همیشه عالی بود، جیسون بیتمن بازی متقاعدکننده‌ای داشت و خود اجرتون هم نقش کلیدیش رو خیلی خوب ایفا کرد. اسم فیلم هم خیلی هوشمندانه انتخاب شده. روایت داستان طوریه که وقتی درگیری شروع می‌شه، نمی‌تونید راحت طرف یکی رو بگیرید. ریتم فیلم آرومه و از خشونت مستقیم دوری می‌کنه، ولی تعلیق خوبی داره. ۶.۵/۱۰

2015-12-14


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 9

من چون توی دوران مدرسه هم قدکوتاه بودم، هم درس‌خون و هم فرزندخوانده، همیشه هدف خوبی برای قلدرها بودم. برای همین با این فیلم خیلی ارتباط برقرار کردم. جوئل اجرتون با این اولین کارگردانیش نشون داد که می‌تونه تریلرهای روان‌شناختی در سطح الگوهاش یعنی هیچکاک و دیوید فینچر بسازه. هر سه بازیگر اصلی عالی بودن. من قبلاً خیلی با کارهای جیسون بیتمن حال نمی‌کردم، اما اینجا واقعاً ترکونده. اگه این یه فیلم مستقل نبود و بودجه کلانی داشت، بیتمن حتماً نامزد اسکار می‌شد؛ اونقدر که اینجا خوبه. بعد از تموم شدن فیلم اگه خیلی سخت‌گیرانه بهش فکر کنید شاید چند تا ایراد منطقی پیدا کنید، ولی وقتی بقیه بخش‌ها اینقدر لذت‌بخش هستن، اون ایرادها اصلاً به چشم نمیان. شدیداً پیشنهاد می‌شه. قطعاً ارزش خریدن و چند بار دیدن رو داره. امیدوارم اجرتون بازیگری رو کنار نذاره، چون واقعاً توش خوبه، ولی در عین حال به نوشتن و کارگردانی هم ادامه بده. با همین یه فیلم، من طرفدار دوآتیشه‌اش شدم.

2016-05-09


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 6

فیلم خوبی بود. بازی‌ها خوب بود. فیلمنامه قوی و پیچش‌های داستانی جالبی داشت. فقط اواخرش یکم بیش از حد قابل‌پیش‌بینی و اغراق‌آمیز شد. ★★★

2017-03-09