جادوگر
نیوانگلند، سال ۱۶۳۰: ویلیام (William) و کاترین (Katherine) سعی دارند زندگی مسیحی معتقدی داشته باشند و به همراه پنج فرزند خود در لبه یک جنگل وحشی و تسخیرناپذیر زندگی میکنند. وقتی نوزاد تازه متولد شده آنها به طرز مرموزی ناپدید میشود و محصولاتشان از بین میرود، اعضای خانواده شروع به شوریدن علیه یکدیگر میکنند. فیلم «جادوگر» (The Witch) تصویری هولناک از فروپاشی یک خانواده در میان گناهان خودشان است که آنها را طعمه یک نیروی شیطانی غیرقابل تصور میکند.
سال انتشار: 2015 کارگردان: Robert Eggers ژانر: Drama، Fantasy، Horror نویسندگان: Robert Eggers امتیاز: 7.0نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
در حالی که یک نیروی شیطانی کمکم داره تسخیرشون میکنه، پیوند خانوادگیشون به چالش کشیده میشه. فیلم بر اساس مجموعهای از اتفاقات واقعی ساخته شده که در قرن هفدهم در نیوانگلند رخ داده. داستان درباره خانواده کشاورزیه که از اون طرف اقیانوس اومدن، اما حالا چون اجازه نداشتن توی دهکده خونه بسازن، لبه جنگل زندگی میکنن. وقتی نوزادشون غیب میشه، خانواده شروع میکنه به تجربه اتفاقات مرموز. بدون اینکه بفهمن چه خبره، نیروی شیطانی شروع میکنه به تسخیرشون و اتحاد خانواده از بین میره. واو، بالاخره یه فیلم ترسناک-روانشناختی-معمایی عالی دیدم. معمولاً فیلمهای ترسناک در مقایسه با ژانرهای دیگه بدترین هستن، چون اکثرشون بیش از حد به صداهای ناگهانی و صحنههای دلخراش تکیه میکنن. اما فیلمهای ترسناک فوقالعادهای هم هستن که من دوست داشتم و داستانشون از جلوههای بصریشون بهتر بود، مثل همین فیلم. من روایت خوب رو به اونهایی که سعی میکنن با گریم و بدلکاری و صداهای بلند من رو بترسونن ترجیح میدم. فیلم بازیگرهای محدودی داشت، توی یه جای دورافتاده و زیبا ساخته شده بود و زبان فیلم هم عالی بود و کاملاً به تم ترسناکش میخورد. بازی همه درخشان بود. این فیلم فقط با یک میلیون دلار ساخته شده و کلش توی یک ماه فیلمبرداری شده. وقتی نویسندگی و کارگردانی درجه یک باشه، بودجه مهم نیست. مخصوصاً برای یه کارگردان کار اولی، این یه موفقیت چشمگیره. یه داستان ساده که خیلی خوب بسط داده شده بود و تعلیقش نقطه قوتش بود. شاید بعضیها دنبال توضیح بیشتر باشن، اما من از همین چیزی که هست راضیم و نباید عمیقتر میشد چون ممکنه حال و هوای خاصش رو خراب میکرد. نه فقط طرفدارهای فیلم ترسناک، بلکه همه باید امتحانش کنن، البته اگه میتونن با روایت کندش کنار بیان. در آخر هم مثل همیشه، من اینجا درخواست دنباله نمیکنم، چون این فیلم به عنوان یه اثر تکقسمتی خیلی بهتره تا اینکه بخوان با ده تا دنباله خرابش کنن. ۸ از ۱۰
2016-06-04
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
این واقعاً یه فیلم ترسناک خوب بود. کارگردانی خیلی جالب بود و رابرت اگرز (Robert Eggers) با تاریکی و سایهها به شکلی واقعاً وحشتناک بازی میکنه. تنش فیلم بعضی وقتها غیرقابل تحمل میشه. دنبال کردن دیالوگها یه کم سخته چون از انگلیسی خیلی قدیمی استفاده شده تا به دقت تاریخی اثر اضافه بشه. بازیگرها همگی توی بیان این گویش عجیب و نشون دادن پارانویایی که به خاطر مذهب و خرافات توی خانواده پخش میشه، عالی عمل کردن. فیلم بر اساس گزارشها و متون پیدا شده از اون دوران ساخته شده و برای همین هر چیزی که روی پرده میبینید از منابع واقعی گرفته شده و تقریباً دستنخورده باقی مونده. تمام بخشهای فیلم اصیل به نظر میرسه. دیدن فیلمی که برای ترسوندن مخاطب به جامپاسکرهای الکی و تکنیکهای رو مخ تکیه نمیکنه، واقعاً لذتبخشه. فیلم «جادوگر» بدون استفاده از این روشها، واقعاً آزاردهنده و تکاندهندهست. فیلم خیلی عجیبه و هر جا لازم باشه صحنههای خشن هم داره. من این صحنههای عجیب رو خیلی جذاب و آموزنده دیدم، چون فیلم تقریباً شبیه یه سند تاریخیه. ★★★★
2017-03-09
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
عجب فیلم کلاسیک و اصیلی! «جادوگر» بازسازی دقیق و پرزحمتی از زندگی پیوریتنها در نیوانگلنده. سبک زندگی، لباسها و حتی دیالوگها کاملاً مطابق با اون دوران و بر اساس اسناد و سخنرانیهای اون زمان ساخته شده. انگار مل گیبسون تصمیم گرفته باشه فیلم «مصائب مسیح» رو ۱۶۰۰ سال بهروزرسانی کنه. همونطور که گفته شد، داستان در نیوانگلند میگذره، جایی که یه خانواده از جامعه طرد میشن و مجبورن توی دل طبیعت وحشی گلیم خودشون رو از آب بکشن. وقتی دارن خونهشون رو میسازن، اتفاقات عجیبی میافته که با دزدیده شدن ساموئل نوزاد شروع میشه. اوضاع مدام بدتر و بدتر میشه تا اینکه... خب، اسپویل نمیکنم. فیلم رو ببینید. این یه فیلم تاریک و تاثیرگذاره. یادم نمیاد آخرین بار کی از جامپاسکرهای کلیشهای ترسیده باشم، اما این فیلم اونقدر آدم رو غرق میکنه که یکی دو بار واقعاً من رو پروند! رابرت اگرز انگار موج جدیدی از وحشت ماورالطبیعه و اگزیستانسیال به سبک قدیمی رو راه انداخته. دروغ نمیگم که یه شباهتهایی بین این فیلم و «موروثی» (Hereditary) آری استر دیدم، حداقل از نظر حسی که فیلم به آدم میده. با این حال، فیلم بینقص نیست. در واقع، عجیبه که بگم بینقص بودنش باعث نقصش شده! بازسازی اون دوران و مخصوصاً دیالوگها اونقدر دقیقه که گاهی شنیدنشون آدم رو شوکه میکنه و باعث میشه یه لحظه مکث کنی تا بفهمی چی گفتن، که متاسفانه جریان فیلم رو قطع میکنه و آدم رو از حس و حال فیلم بیرون میکشه. عجیبه که آدم شکایت کنه یه چیزی اونقدر دقیقه که باعث میشه نتونی باورش کنی، اما اینجا واقعاً همینطوره. «جادوگر» دستاورد بزرگیه و خوشحالم که این فیلم تونست طرفدارهای خودش رو پیدا کنه، اونقدر که رابرت اگرز تونست فیلم بعدی خودش یعنی «فانوس دریایی» (The Lighthouse) رو بسازه. قطعاً ارزش دیدن داره.
2019-10-24
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم «جادوگر»، اولین تجربه کارگردانی رابرت اگرز، خیلی خوبه! از تمام این ۹۰ دقیقه لذت بردم، راستش میتونستم حتی بیشتر هم تماشا کنم. اتمسفر فیلم در تمام مدت و همچنین ظاهر فیلم رو خیلی دوست داشتم. دیالوگها هم به طرز خاصی عالی هستن. همه بازیگرها اجرای معرکهای دارن، که توی اون سکانس فینال که همه با هم هستن کاملاً مشخصه. هاروی اسکریمشاو (Harvey Scrimshaw) توی اون صحنه فوقالعاده متقاعدکننده بازی میکنه، طوری که شک کردم نکنه یه بازیگر بزرگسال رو با جلوههای ویژه به شکل شخصیت کیلب درآوردن! الی گرینجر و لوکاس داوسون هم توی اون صحنه عالی هستن؛ یکی از آزاردهندهترین لحظات فیلم وقتیه که شخصیتهای اونا روی زمین تشنج میکنن – اینجور چیزها با بچهها همیشه من رو میترسونه. نباید از آنیا تیلور-جوی (Anya Taylor-Joy) غافل شد که از اول تا آخر کیفیت بازیش رو حفظ میکنه. رالف اینسون و کیت دیکی هم لایق تحسین هستن. در کل این فیلم یه پله پایینتر از «مرد شمالی» (The Northman) قرار میگیره. خیلی کنجکاوم ببینم اگرز بعداً چی میسازه، تا وقتی که شبیه کارهای ۲۰۱۹ نباشه، با اشتیاق دنبالش میکنم.
2025-01-16