Gifted
فرنک ادلر (کریس ایوانز) مرد مجردی است که در یکی از شهرهای ساحلی فلوریدا، سرپرستی خواهرزاده نابغهاش، مری (مککنا گریس) را بر عهده دارد. فرنک قصد دارد مری را در یک مدرسه معمولی ثبتنام کند تا زندگی عادی داشته باشد، اما وقتی تواناییهای خارقالعاده این دختر هفتساله در ریاضیات توجه مادربزرگ قدرتمندش، اولین (لیندسی دانکن) را جلب میکند، نقشههای او نقش بر آب میشود. اولین برنامههایی برای نوه خود دارد که ممکن است باعث جدایی فرنک و مری شود. اکتاویا اسپنسر در نقش رابرتا، صاحبخانه و بهترین دوست فرنک و مری، و جنی اسلیت در نقش بانی، معلم مری، بازی میکنند؛ معلم جوانی که نگرانیاش برای دانشآموز خود، به رابطهای با دایی او منجر میشود.
سال انتشار: 2017 کارگردان: Marc Webb ژانر: Drama نویسندگان: Tom Flynn امتیاز: 7.6نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
خوب بود، ولی عالی نبود. چند تا دیالوگ خندهدار داشت، ولی نه خیلی زیاد. بهترین بازی رو مککنا گریس (Mckenna Grace) انجام داد. در کل میتونم بگم نه فیلم خیلی خوبی بود و نه فیلم بدی؛ یه چیزی اون وسط بود.
2017-04-15
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
بیش از حد معمولی بود. قطعاً برای کسایی که عاشق این سبک فیلمها هستن جذابه، چون بازیهای خوبی داره و یه جاهایی هم احساسات آدم رو درگیر میکنه، اما به جز اون ایده اصلی که موتور محرک داستانه، «استعداد» (Gifted) دقیقاً مثل صدتا فیلم متوسط دیگه است که همین موضوع رو به همین شکل روایت کردن.
_نمره نهایی: ۲ ستاره - یه سری نکات مثبت داشت که خوشم اومد، اما در نهایت خروجی کار ضعیف بود._
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
**یکی برای خودِ بچه میجنگه و اون یکی برای استعدادش!**
فیلمهایی که درباره دعوای حضانت بچه هستن، موضوع خیلی آشنایی دارن و نمونههای عالی زیادی هم ازشون ساخته شده. این هم یکی دیگه از همونهاست، اما از نوع خوبش. در واقع چیز خیلی خاصی نداره؛ ساده و احساسیه. شخصیتها کمی متفاوت بودن و جنبههای درام دادگاهی فیلم هم جالب بود. دایی مجردی که بعد از مرگ خواهرش، سرپرست خواهرزادهاش شده، اما این بچه هفتساله مثل مادرش یه نابغه ریاضیه. دایی میخواد اون مثل بقیه همسنوسالهاش زندگی عادی داشته باشه، همونطور که مادرش میخواست. اما وقتی مادربزرگ پولدارش از استعداد نوه باخبر میشه، پای دادگاه رو وسط میکشه تا استعداد بچه رو شکوفا کنه. این وسط بچه بین دعوای بزرگترها گیر میکنه و بقیه داستان خیلی پراحساس روایت میشه.
من طرفدار «کاپیتان آمریکا» نیستم، چون اون کاپیتان زمین یا کشور من نیست! اما فارغ از این حرفها، کریس ایوانز (Chris Evans) بازی خیلی خوبی از خودش نشون داد. اون بچه هم فوقالعاده بود؛ آخرین بار توی فیلم «آقای چرچ» دیده بودمش. فیلمنامه و کارگردانی خوبی داشت و راحت میشه گفت یکی از بهترین درامهای ساله. پیام خوبی هم داشت. به نظرم خانوادهها حتماً باید ببیننش.
_۸ از ۱۰_
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
برای دیدن نسخه ویدیویی این نقد اینجا کلیک کنید: youtu.be/-BWlPAUidmI
فیلم «استعداد» (Gifted) محصول ۲۰۱۷ با بازی کریس ایوانز، مککنا گریس و اکتاویا اسپنسر، یه اثر فوقالعاده شیرین و دلنشینه که داستان مری و داییش فرنک رو روایت میکنه که بعد از مرگ تلخ مادر مری، با هم زندگی میکنن. مری یه دختر هفتساله معمولی نیست؛ اون یه نابغه به تمام معنا در ریاضیاته. فرنک میخواد مری زندگی عادی داشته باشه، اما بقیه اصرار دارن که باید از تمام پتانسیل هوشیش استفاده بشه.
این فیلم واقعاً جذاب بود و اگه بگم چند تا از صحنههاش اشکم رو درآورد، دروغ نگفتم. مککنا گریس توی این فیلم بینهایت دوستداشتنیه و با تمام وجودش بازی کرده. شیمی بین اون و ایوانز عالی بود؛ اصلاً همین رابطه بین این دو نفر و اکتاویا اسپنسره که تماشای فیلم رو لذتبخش میکنه. یه صحنه توی غروب آفتاب هست که مری از سر و کول فرنک بالا میره و مثل همه بچهها هزار تا سوال ازش میپرسه؛ این صحنه اونقدر طبیعی و بینقص بود که دیدنش واقعاً کیف داشت.
در کل فیلم خیلی خوبیه و با اینکه درامهای خانوادگی موضوع جدیدی نیستن، اما این فیلم یه حس و حال خیلی خوبی داشت. وسط اون همه درام، لحظات خندهداری هم هست که به اندازه کافی فضا رو تلطیف میکنه. اکتاویا اسپنسر همیشه از بازیگرهای محبوب من بوده و اینجا هم عالیه، اما برای من دیدن کریس ایوانز در نقشی غیر از کاپیتان آمریکا خیلی چسبید. از بازیش توی «چاقوکشی» (Knives Out) زیاد خوشم نیومده بود، برای همین دیدن یه بازی دراماتیک درست و حسابی ازش جالب بود. واقعاً از دیدنش لذت بردم و توی این دنیای آشفته، این داستانی بود که لبخند به لبم آورد.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
مککنا گریس در نقش «مری» که یه نابغه ریاضیه، خیلی خوب بازی کرده. معلمش «خانم استیونسون» (جنی اسلیت) خیلی زود متوجه استعدادش میشه و بعد از یه دعوا توی اتوبوس مدرسه، داییش «فرنک» (کریس ایوانز) که بعد از خودکشی خواهرش با مری زندگی میکنه، تحت فشار قرار میگیره تا مری رو به یه مدرسه تیزهوشان بفرسته. فرنک معتقده مری بهتره بین بچههای معمولی بزرگ بشه، اما دخالت مدیر مدرسه باعث میشه فرنک با «اولین» (لیندسی دانکن) روبرو بشه. اولین مادربزرگ مریه و اصرار داره کنترل آینده مری رو به دست بگیره تا اون رو به مدرسه جدید بفرسته.
چیزی که اینجا مشخص میشه اینه که «اولین» زن بدجنسی نیست، فقط اهداف پیچیده و متناقضی داره که با پیشرفت دادگاه کمکم رو میشه. ایوانز و گریس شیمی خیلی خوبی دارن و هر وقت این دو نفر با هم توی کادر هستن، فیلم خیلی خوب جواب میده و نشون میده که چقدر با هم خوشبختن، اما در عین حال نشون میده که چرا همین سبک زندگی سادهشون باعث شده بقیه علیهشون جبهه بگیرن.
باید بگم از پایانبندی فیلم زیاد خوشم نیومد. رابطه بین شخصیتهای ایوانز و دانکن هیچوقت خوب نبود، اما به خاطر یه گربه یکچشم، بیست دقیقه آخر فیلم همه چیز رو به هم میریزه و با یه نتیجهگیری نهچندان رضایتبخش تموم میشه که شاید توی کتاب یا روی کاغذ منطقیتر به نظر میرسید. توی فیلم انگار کل هدف و اصالت داستان رو زیر سوال برد. شاید همهاش درباره موفقیت از طریق دیگرانه؟ یا موفقیت به هر قیمتی؟ در هر صورت، هنوز هم یه درام خوشساخت با دیالوگهای جانداره و اکتاویا اسپنسر هم هر از گاهی میاد تا با حرفهای حکیمانهاش به فرنک که بدجوری تو فشار قرار گرفته، روحیه بده. هیچوقت قولی نده که نمیدونی میتونی بهش عمل کنی یا نه!