The Making of The Mob

GenerationofSwine (منتقد)

امتیاز: 5

حدس می‌زنم کلیدواژه اصلی اینجا «مستندداستانی» است و به عنوان یک مستندداستانی، راستش را بخواهید روند داستان کمی تند است. در واقع، با توجه به حجم اطلاعاتی که منتقل می‌کند، خیلی تند پیش می‌رود و کمی فشرده به نظر می‌رسد. خیلی خوب می‌شد (و احتمالاً هزینه‌برتر هم بود) اگر داستان را کمی بیشتر کش می‌دادند تا بتوانند به برخی جزئیات دقیق‌تر توجه کنند. در عوض، خیلی از اتفاقات ریز با قدرت و سرعت شلیک یک تفنگ ساچمه‌ای به سمت شما پرت می‌شوند. این سریال واقعاً به شما اجازه نمی‌دهد روی مسائل مکث کنید و به آن‌ها فکر کنید. معمولاً ویژگی خوب مستندداستانی‌ها این است که به اندازه کافی حاشیه‌روی و جزئیات به درد نخور دارند تا به شما اجازه دهند حداقل برای چند ثانیه روی نکات مهم متمرکز بمانید. با این حال، با وجود این مسئله، اطلاعات کامل است. ری لیوتا راوی فوق‌العاده‌ای است، بازیگرانی که در بخش مصاحبه‌ها حضور دارند همان چهره‌های آشنایی هستند که دیدنشان در مستندهای مافیایی برایمان عادی شده است؛ به‌ویژه راب (که تقریباً در هر مستند مافیایی که تا به حال ساخته شده حضور دارد)، به همراه چند نفر از خویشاوندان دور و نوادگان افراد به تصویر کشیده شده، به علاوه بازیگران دیگری که به خاطر بازی در نقش گانگسترها شناخته می‌شوند تا مصاحبه‌ها را به خوبی تکمیل کنند. مشکل اینجا نه حجم زیاد اطلاعات است و نه کم بودن آن. چیزی که برای من عجیب است، ریتم و ترتیب اطلاعاتی است که ارائه می‌دهد. وقتی یک اطلاعات بزرگ، عمیق و تکان‌دهنده به مخاطب داده می‌شود، مستندهای خوب به آن‌ها زمان می‌دهند تا با بازسازی‌های صحنه (که شاید مخاطب زیاد به آن‌ها توجه نکند) یا نکات کوچک و بی‌ارزشی که اکثر بینندگان اهمیتی به آن‌ها نمی‌دهند، موضوع را هضم کنند. اما این مستند خیلی وقت‌ها ضربه‌ای پشت سر ضربه دیگر وارد می‌کند و به جای کمک به هضم ماجرا، بیش از حد روی تکرار تمرکز می‌کند. درست است که این روش در فیلم‌ها برای نگه داشتن مخاطب لبه صندلی خوب جواب می‌دهد، اما در مستندها که مخاطبانی با نوع دیگری از شیوه جذب و تفکر به سراغشان می‌آیند، کارساز نیست. عامل شگفتی در سریالی مثل این نباید در دل اکشن باشد، بلکه باید به ذهن مخاطب فرصتی بدهد تا این حقیقت را هضم کند که «وای، آن‌ها واقعاً این کار را کردند».

2023-01-12