Jess y James

CinemaSerf (منتقد)

وای، یکی پیدا نمیشه ما رو از دست این فیلم‌های جاده‌ای قابل پیش‌بینی نجات بده؟! در این فیلم می‌بینیم که «جس» اهل لذت‌جویی (مارتین کاریچ) یک رابطه گذرا با «جیمز» (نیکولاس رومئو) که بیش از حد تحت سلطه مادرش است برقرار می‌کند. ماجرا باید همین‌جا تمام می‌شد — یک فیلم کوتاه درباره یک آشنایی سریع و گذرا، اما نه؛ حتماً باید یک سفر جاده‌ای در سراسر آرژانتین راه بیندازند، جایی که با عضو سوم رابطه، «توماس» (فدریکو فونتان) آشنا می‌شوند و دست‌آخر هم سر از خانه برادر جس درمی‌آورند. داستان مثل یک جاده خاکی روستایی همین‌طور بی‌هدف می‌چرخد، همراه با تصاویری زیبا از مناظر پامپاس، یکی دو تا بوسه در لوکیشن‌های رؤیایی و همان سناریوهای تکراری روابط سه‌نفره، تا اینکه پسرها به چیزی می‌رسند که حداقل برای من کاملاً قابل حدس بود. تماشایش بد نیست، نورپردازی در بعضی صحنه‌ها فوق‌العاده است، اما بقیه فیلم اصلاً چیز جدیدی برای گفتن ندارد. بازیگرها چهره‌های دلنشینی دارند، اما داستان ۹۰ دقیقه وقت می‌گیرد تا دست‌آخر ما را به هیچ‌کجا نرساند.