Lawrence After Arabia
لورنس با بازنشستگی در کلبه‌اش در دورست، امیدوار است گذشته مبارزاتی‌اش در عربستان را فراموش کند، اما به‌زودی درگیر دسیسه‌های سیاسی می‌شود و دشمنان بی‌شمارش علیه او دست به توطئه می‌زنند. آیا تصادف موتورسیکلت یک حادثه بود یا تلاش برای ترور توسط سرویس مخفی بریتانیا؟ «لورنس: پس از عربستان» داستان سال‌های پایانی زندگی قهرمان قرن بیستم، توماس ادوارد لورنس (T.E. Lawrence) - معروف به لورنس عربستان - را روایت می‌کند. لورنس نویسنده و شاعری بود که با جرج برنارد شاو، توماس هاردی، هنری ویلیامسون، ای. ام. فورستر، زیگفرید ساسون و دیگران دوستی داشت، اما در عین حال یک فعال سیاسی و از دوستان نزدیک وینستون چرچیل نیز بود. او در کلودز هیل، کلبه ساده‌اش در نزدیکی بووینگتون در دورست زندگی می‌کرد و سال‌ها با استفاده از نام‌های مستعار و تغییر نام، از القابی چون «لورنس عربستان» و «قهرمان» فرار می‌کرد. با این حال همچنان پیوندهای محکمی با دوستان عرب خود داشت، در حال برقراری ارتباط با موزلی و پیراهن‌سیاه‌ها بود و خود را برای یک پست مدیریتی در سرویس مخفی آماده می‌کرد. او مانند بسیاری از سربازان دیگر، از افسردگی و اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) رنج می‌برد. رفتار بی‌ملاحظه، صریح و باورهایش، دشمنان قدرتمند و متنفذی برایش تراشید. از نظر زمانی، این داستان دنباله‌ای بر فیلم «لورنس عربستان» (۱۹۶۲) ساخته دیوید لین با بازی پیتر اوتول فقید و «مرد خطرناک: لورنس پس از عربستان» (۱۹۹۰) با بازی رالف فاینز است. فیلم‌نامه یک درام تاریخی بریتانیایی و مطالعه شخصیتی مردی است که با استفاده از نامه‌ها و سایر اسناد هم‌دوره، سال‌های پایانی زندگی لورنس، تصادف، بازجویی و تشییع جنازه او و علل تمایل مقامات به حذف او را بازسازی می‌کند.
سال انتشار: 2021 کارگردان: Mark J.T. Griffin ژانر: Drama نویسندگان: Mark J.T. Griffin، Ingrid Grupping امتیاز: 5.4نقدها و نظرات
r96sk (منتقد)
افتضاح به تمام معنا! اصلاً نمی‌دونستم دارم خودمو وارد چه خفتگاهی می‌کنم. فقط به این خاطر دیدمش که دو روز گذشته «لورنس عربستان» و «مرد خطرناک: لورنس پس از عربستان» رو تماشا کرده بودم و گفتم اینم ببینم تا پکیجم کامل بشه؛ پس کل چیزی که ازش می‌دونستم فقط عنوانش بود و بس. دقیقاً یک دقیقه بعد از شروع فیلم فهمیدم که دو ساعتِ بسیار بسیار طولانی و عذاب‌آور پیش رو دارم.
اول از همه، مثل همیشه که درباره این‌جور فیلم‌ها می‌گم، من تقریباً برای همه فیلم‌سازها احترام قائلم. خودم هیچ‌وقت امتحانش نکردم، اما کاملاً روشنه که ساختن فیلم با بودجه خیلی کم کار ساده‌ای نیست. پس قصد خصومت شخصی ندارم، فقط دارم نظر و تجربه شخصی خودمو از دیدن این اثر محصول ۲۰۲۰ می‌گم.
دو تا مشکل اصلی من با این فیلم، صداگذاری و بازیگری بود. صداگذاری خیلی ضعیف کار شده بود؛ بعضی جاها صدا کم‌تر از حد معمول بود (مثلاً وقتی لورنس عمیق می‌شد و با مخاطب حرف می‌زد) و بعضی جاها بی‌دلیل بلند بود (مثل صدای شلیک‌ها). سطح بازیگری هم رسماً لول پایینه؛ تام باربر-دفی (Tom Barber-Duffy) اصلاً به عنوان نقش اصلی جواب نداده بود.
نکات منفی دیگه شامل داستان و زمان فیلم میشه. محتوای این فیلم اصلاً در حد و اندازه یک اثر سینمایی کامل نیست، یا حداقل نه برای دو ساعت تمام! نیمه دوم فیلم حتی باربر-دفی در نقش لورنس رو هم نداره و فقط یک «واکنش» طولانی به اتفاقات نیمه اوله. در هر صورت، متأسفانه هیچ بخشی از این فیلم حتی یک ذره هم جذاب نیست. پایان‌بندی هم حال و هوای مستند پیدا می‌کنه، چیزی شبیه پست‌های بابابزرگ‌ها توی فیس‌بوک! راستی، برایان کاکس (Brian Cox) هم راوی فیلمه (آره، منم نمی‌دونم چرا!).