No Estamos Solos

patient1 (منتقد)

شروع فیلم مثل یه محیط خانوادگی معمولی به نظر میاد. شوخی کردم، اونا دارن از ژانر محبوب ما لذت می‌برن. اتفاقات عجیبی شروع به رخ دادن می‌کنه، مثل صداها و حرکت‌هایی در سکوت شب. فضایی که با جلو رفتن صحنه‌ها شکل می‌گیره برام تازگی داره؛ خیلی آروم و در عین حال دلهره‌آور و وهم‌انگیزه. داستان داره برای کسایی که دارن تماشاش می‌کنن جالب و هیجان‌انگیز می‌شه. درست وقتی که فکر می‌کنیم همه با هم متحد شدن، با یه صحنه دلخراش غافلگیرمون می‌کنن. بازی جدی‌تر می‌شه و همه‌چیز ترسناک‌تر جلو می‌ره، و بالاخره یه متحد هم وارد میدون می‌شه. من تا حالا فقط چندتا فیلم ترسناک پرویی دیدم، ولی واقعاً دوست دارم کارهای بیشتری توی این سبکِ تقابل خیر و شر ببینم.