Half Magic

Kamurai (منتقد)

واقعاً ارزش دیدن داشت، حتماً پیشنهادش می‌کنم و حتی خودم هم دوباره می‌تونم ببینمش. هدر گراهام، آنجلا کینزی و استفانی بیتریز بازی‌های خیلی روانی کنار هم دارن. راستش منو یاد فیلم "Bad Moms" می‌اندازه، منتها بدون بچه و با مسخره‌بازیِ کمتر. این فیلم به معنای واقعی کلمه یه «چیک فلیک» (فیلم دخترونه) خالصه. البته به خاطر این موضوع خوب یا بد نمیشه، فقط تمرکز داستان روی حس سردرگمی و در عین حال قدرت گرفتن شخصیت‌های زن هست. انتخاب کریس دلیا برای نشون دادن فضای مردسالارانه صنعت سینما حرکت خیلی خوبی بود (هرچند یکم پیازشو زیاد کرده بودن). این دومین باری بود که جانی ناکسویل رو در نقش کشیش می‌دیدم و هردوبارش حس عجیبی داشت! ایده جادوگری با شمع تا حدی جالب بود، اما صرفاً یه ابزار داستانیه (مثل اون کارگاه) تا خطوط داستانی مختلف رو به هم وصل کنه. اگه به جای «ما یه بار همدیگرو دیدیم»، پیوند عمیق‌تر و واقعی‌تری اول داستان بینشون شکل می‌گرفت، فیلم چسبنده‌تر می‌شد. از طرفی این کار باعث شده فرمول داستان انعطاف‌پذیر باشه و بشه فرض کرد تو انجمن ترک اعتیاد یا یه همایش با هم آشنا شدن، پس درک می‌کنم چرا این کارو کردن. فیلم دوست‌داشتنیه و دیدن یک طنز رمانتیک/زناشویی از دیدگاه زنانه با این کیفیت، حسابی تازگی داشت. با اینکه به نظرم از سطح متوسط بالاتره، اما خدایی خنده‌دار بودنش به پای Bad Moms نمی‌رسه.