مگ
پنج سال پیش، جوناس تیلور (Jonas Taylor)، غواص خبره و کاپیتان نیروی دریایی، در اعماق ناشناخته گودال ماریانا با خطری ناشناخته روبرو شد که او را مجبور کرد ماموریتش را لغو کرده و نیمی از خدمهاش را رها کند. اگرچه آن حادثه تراژیک باعث اخراج او از خدمت شد، اما چیزی که در نهایت به قیمت از دست دادن شغل، ازدواج و اعتبارش تمام شد، ادعاهای اثباتنشده و باورنکردنی او درباره علت حادثه بود: حمله یک موجود دریایی غولپیکر ۲۰ متری به کشتیاش که تصور میشد بیش از یک میلیون سال پیش منقرض شده است. اما وقتی یک زیردریایی در اعماق اقیانوس غرق و از کار میافتد و همسر سابقش نیز در میان تیم اعزامی است، او تنها کسی است که برای کمک فراخوانده میشود. جوناس چه این ماموریت را فرصتی برای رستگاری بداند و چه یک ماموریت انتحاری، باید با ترسهایش روبرو شود و جان خود و تمام کسانی که در اعماق گیر افتادهاند را برای پاسخ به یک سوال به خطر بیندازد: آیا کارکارودون مگالودون - بزرگترین شکارچی دریایی که تا به حال وجود داشته - هنوز زنده و در حال شکار است؟
سال انتشار: 2018 کارگردان: Jon Turteltaub ژانر: Action، Horror، Sci-Fi نویسندگان: Dean Georgaris، Jon Hoeber، Erich Hoeber امتیاز: 5.7نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
خب، وقتی تیتراژ آخر شروع شد، نمیتونم بگم حس کردم وقت و پولم تلف شده. واقعاً از تماشای فیلم لذت بردم. اما میتونست خیلی بهتر باشه. اول از همه، چه دلیلی داره فیلمی درباره یه «کوسه دایناسوری» خونی بسازین و بعد برین سراغ ردهبندی سنی PG-13؟ هر کسی که این تصمیم احمقانه رو گرفته، قطعاً بدجوری گند زده. فکر میکنم این بزرگترین نقطه ضعف فیلم بود. کلی فرصتسوزی شده بود. مثلاً کل صحنه ساحل در انتهای فیلم کاملاً هدر رفت. فیلمنامه هم که طبیعتاً تا حدی غیرمنطقی بود و حفرههایی داشت که یه مگالودون راحت از توش رد میشد! البته با توجه به سبک فیلم، کم و بیش انتظارش رو داشتم. به هر حال این یه فیلم علمیتخیلی و فانتزیه و انگار اینجور فیلمها هیچوقت فیلمنامهنویسهای بهتر از متوسط گیرشون نمیاد. البته نکات مثبتی هم داشت. من کتابش رو خوندم و اصلاً خوشم نیومد؛ توی نقدم بهش ۲ ستاره از ۵ دادم. دلیل اصلیش هم این بود که کتاب بیشتر شبیه یه سریال آبکی بد بود تا یه اثر ترسناک/مهیج. پر از آدمهای نچسب و حیلهگر بود که واقعاً لذت خوندن رو میگرفت. مثلاً زن سابق جیسون انقدر شخصیت نفرتانگیزی داشت که به تنهایی کتاب رو خراب کرده بود. خوشبختانه فیلم این جنبههای کتاب رو خیلی کمرنگ کرده بود. در واقع آخر سر فقط یه آدم واقعاً عوضی توی فیلم بود که اونم به خاطر حماقت خودش به سرنوشتی که حقش بود رسید. در کل از فیلم لذت بردم و به عنوان طرفدار علمیتخیلی، خوشحالم که دیدمش. بالاخره دیدن یه کوسه غولپیکر ماقبل تاریخ روی پرده سینما جذابیتهای خودش رو داره. حضور جیسون استاتهام هم تا حدی فیلم رو نجات داده بود، وگرنه میتونست خیلی بهتر از اینها باشه.
2018-12-24
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یه فیلم ترسناکِ مناسب بچهها... باید حرفهای کارگردان جان تورتلتاب (Jon Turteltaub) و بازیگر اصلی جیسون استاتهام (Jason Statham) بعد از اکران رو در نظر بگیرید. «مگ» اون فیلمی نیست که اونا توی فیلمنامه خونده بودن یا فیلمبرداری کرده بودن. قرار بود این یه فیلم هیولایی حسابی و پر از خون و خونریزی باشه، اما متأسفانه مدیران استودیو این رو یه راه سودآور ندیدن و فیلم رو جوری سلاخی کردن که با ردهبندی سنی «۱۲ سال» فقط پول پارو کنن. واقعاً براشون متأسفم. چیزی که نصیب ما شده یه فیلم هیولایی معمولی و کلیشهایه که با اینکه یه بار دیدنش بد نیست، ولی اصلاً موندگار نمیشه (اصلاً کسی انتظارش رو داشت؟)، اما برای پر کردن وقت سرگرمکنندهست. فیلم دقیقاً طبق فرمولهای تکراری فیلمهای هیولایی مدرن پیش میره. قهرمانی با گذشتهای تلخ، یه سرمایهگذار پولدار که از هیچی سر در نمیاره، زنهایی با چالشهای زندگی، و مردی که شنا بلد نیست ولی وسط اقیانوس کار میکنه! دیالوگهای فیلم هم که انقدر بد نوشته شدن که آدم خندهاش میگیره. استاتهام همیشه ارزش دیدن داره - البته در قالب همون قهرمان اکشن عضلهای - هرچند میتونید شکاف بین چیزی که قرار بود فیلم باشه و چیزی که در نهایت شد رو حس کنید. استاتهام همه چیز رو خیلی جدی میگیره، که توی این نسخه اکران شده واقعاً مسخره به نظر میاد. دور و برش رو بازیگرهای گمنام پر کردن، هرچند از نظر زیبایی کم و کسر نداره (بینگبینگ لی و روبی رز). داستان هم دقیقاً همونجایی تموم میشه که حدس میزنید. چند تا ادای احترام جالب به فیلم «آروارهها» (Jaws) داره، چند تا صحنه تعلیق خوب و فیلمبرداری تمیز و لذتبخش. بهترین راه برای لذت بردن از فیلم اینه که بدونید با یه اثر مناسب سنین پایین طرفید و یه فیلم هیولایی تکراریه. فرسنگها با کلاسِ «آروارهها» فاصله داره و اون شوخطبعیِ «دریای آبی عمیق» (Deep Blue Sea) رو هم نداره، اما برای وقتکشی بد نیست. ۵ از ۱۰.
2019-05-25
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
خوبه که میبینیم یه فیلم هیولایی با محوریت کوسه ساخته شده که واقعاً بودجه پشتشه، اما «مگ» هنوز هم چیز خاصی نیست. نمره نهایی: ۲.۵ از ۵ - کلی المان جذاب داشت ولی در کل خوب از آب درنیومده بود.
2020-08-12
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
این از اون تولیدات مشترک بینالمللیه که کلی تهیهکننده و ذینفع پشتشه، واسه همین جای تعجب نداره که خروجی کار یه ترکیب عجیب از کلی فیلم دیگه از آب دراومده. واقعاً سخته موقع نوشتن در موردش بیطرف بود. مقایسههای بدیهی با «آروارهها» (۱۹۷۵) و «دریای آبی عمیق» (۱۹۹۹) وجود داره، اما این فیلم در مقابل اونا یه کپی ضعیفه. حتی روی پرده IMAX هم سرعت پیشرفت داستان خیلی کُنده، اونم با وجود تلاشهای پرانرژی جیسون استاتهام که با یه چاقوی موکتبری پیشرفته به جنگ هیولا میره. بقیه بازیها و تقریباً تمام دیالوگها به شدت پیشپاافتاده هستن و اگه جلوههای ویژه کامپیوتری خوبش نبود، به جای ترسیدن فقط بهش میخندیدیم. برای دیدن دنبالهاش اصلاً نمیتونم صبر کنم (با کنایه)...
2023-08-31
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«مگ» تقریباً موفق میشه یه فیلم اکشن بلاکباستر سرگرمکننده باشه، هرچند برای من اصلاً اینطور نبود. رک بگم، موقع دیدنش حوصلهام سر رفت. تیم بازیگری رو دوست دارم، اما این تنها نکته مثبت فیلمه. جلوههای ویژه و داستان اصلاً به دل من ننشست. «آروارهها» (طبیعتاً) و حتی «پیرانا» خیلی بهتر عمل کردن؛ این فیلم هیچ چیز جدیدی برای اضافه کردن به ژانر ماهیهای آدمخوار نداره. نیمه اول فیلم راه خودش رو میره، اما تا آخرش دیگه تبدیل میشه به یه کپی از همون فرنچایزهایی که اسم بردم. همونطور که گفتم، بازیگرها رو دوست داشتم. جیسون استاتهام در بهترین حالتش نیست ولی باز هم ذاتا سرگرمکنندهست. اون، لی بینگبینگ و سوفیا کای مثلث بامزهای هستن. کلیف کرتیس هم بازیش خوبه. پیج کندی هم بد نیست، من اون رو از سریال «ساعت شلوغی» یادمه. فکر نمیکنم قسمت دومش بهتر شده باشه، ولی به زودی میفهمم؛ امیدوارم که باشه.
2025-04-10