دنیای ژوراسیک: سقوط پادشاهی
سه سال پس از بسته شدن پارک موضوعی دنیای ژوراسیک، اوون (Owen) و کلر (Claire) وقتی متوجه میشوند که آتشفشان خاموش جزیره فعال شده و زندگی تمام موجودات آنجا را تهدید میکند، برای نجات دایناسورها به ایسلا نوبلار (Isla Nublar) بازمیگردند. در این میان، اوون به دنبال یافتن بلو (Blue)، رپتور پیشروی خود است و توطئهای را کشف میکند که میتواند نظم طبیعی کل سیاره را برهم بزند. زندگی دوباره راهی پیدا کرده است.
سال انتشار: 2018 کارگردان: J.A. Bayona ژانر: Action، Adventure، Sci-Fi نویسندگان: Derek Connolly، Colin Trevorrow، Michael Crichton امتیاز: 6.1نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
از تماشای این فیلم خجالت کشیدم. مثل یه کابوس تبآلود و شرمآور بود. وسطای فیلم ولش کردم و بقیهاش رو ندیدم.
2018-06-22
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
دایناسورهای بیشتر، دختر جذاب اوپی (ران هاوارد)، قلعه دراکولا و ایندیانا جونز!
داستان «دنیای ژوراسیک: سقوط پادشاهی» (Jurassic World: Fallen Kingdom 2018) حول محور کلر (Bryce Dallas Howard) و اوون (Chris Pratt) میچرخه که تیمی رو به ایسلا نوبلار برمیگردونن تا چندین گونه دایناسور رو از خطر آتشفشان نجات بدن. نقشه اینه که دایناسورها رو به یه پناهگاه جدید تو یه جزیره دیگه ببرن، اما اوضاع اونجوری که فکر میکردن پیش نمیره.
تیتر کوتاهی که نوشتم تقریباً همه چیز رو درباره پنجمین فیلم این فرنچایز میگه. از ایندیانا جونز اسم بردم چون فیلم حس و حال «مهاجمان صندوقچه گمشده» (Raiders of the Lost Ark 1981) رو داره، حتی بیشتر از بقیه فیلمهای این سری. اشاره به قلعه دراکولا هم به این خاطره که کل نیمه دوم فیلم تو یه عمارت گوتیک باحال تو کالیفرنیای شمالی میگذره و یه صحنه هم هست که یه رپتور دستکاریشده ژنتیکی مثل دراکولا رفتار میکنه.
برایس (Bryce) جذاب در تمام طول فیلم خیرهکننده است و به راحتی از بقیه زنهای این سری جلو میزنه. در همین حال، کریس پرت (Pratt) واقعاً بازیش رو به عنوان یه قهرمان اکشن ارتقا داده (تو فیلم قبلی خیلی تحت تاثیرش قرار نگرفتم، هرچند بدم هم نیومد). در نهایت، باید بگم این قسمت فیلم محبوب منه و بعد از اون فیلم اصلی سال ۱۹۹۳ و دنیای ژوراسیک ۲۰۱۵ قرار میگیرن. زمان فیلم ۲ ساعت و ۸ دقیقه است و در هاوایی و انگلستان/اسکاتلند فیلمبرداری شده. نمره: A-/B+
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
بچگیام دایناسورها یکی از بزرگترین علایقم بودن. واسه همین اولین فیلم پارک ژوراسیک خیلی برام هیجانانگیز بود؛ فیلمی که اون موقع فکر میکردم و هنوزم فکر میکنم عالیه. متاسفانه فیلمهای بعدی، در بهترین حالت، یه تجربه متوسط بودن. این فیلم هم متاسفانه تو دسته «ناامیدکننده» قرار میگیره. کاملاً مشخصه هر کی داستان رو نوشته، یه آدم تنبل بوده که فقط تیکههای قدیمی و کانسپتهای ارزون هالیوودی رو دوباره سر هم کرده و یه سری موعظههای رو مخ هم بهش اضافه کرده.
اون دو تا صحنه، یکی اول و یکی آخر فیلم، که ایان مالکوم (Jeff Goldblum) فقط نشسته بود و پشت سر هم وراجی میکرد، به تنهایی کافی بود تا یکی دو ستاره از امتیاز فیلم کم کنه. فهمیدیم بابا، هر کی این اراجیف رو نوشته از علم ژنتیک خوشش نمیآد! خب برو تو یه مجله علمی مطلبت رو بنویس. اوه صبر کن، اونجا قبولش نمیکردن چون هیچ علمی توش نبود، فقط یه مشت وراجی قاطی با عقاید مذهبی پنهان بود. پس به جاش اومدی و فیلمی که قرار بود صرفاً سرگرمکننده باشه رو خراب کردی.
بقیه داستان هم که بماند. بهترین یا بهتره بگم مهربونترین کلمه برای توصیفش «قابل پیشبینی» بود. چند بار دیگه قراره داستان «کمپانی بزرگی که حیوونها رو برای سودجویی اسیر میکنه» رو ببینیم؟ حداقل اگه قراره هی تکرارش کنید، یه ذره هوش تو پلاتش به کار ببرید. آخه لعنتی، قبلاً تو همین فرنچایز هم این کار رو کرده بودید! اگه بگم از تماشای فیلم اصلاً لذت نبردم دروغ گفتم، اما تقریباً همهاش به خاطر مناظر و جلوههای ویژه بود. اونا حداقل خوب بودن. بالاخره من از هیولاهای بزرگی که اینور اونور میرن و آدمها رو میخورن (مخصوصاً آدمبدهها رو) خوشم میآد.
یه جاهایی هم نسبتاً خندهدار بود. فکر میکنم کریس پرت (Chris Pratt) و بقیه بازیگرها با وجود این فیلمنامه افتضاح، کارشون رو خوب انجام دادن. ایده استفاده از استیگیمولاک (Stygimoloch) برای فرار خیلی باحال بود و هرج و مرجی که راه انداخت خندهدار بود. اما اونجایی که ویتلی (Wheatley) وسط اون همه بلبشو وایمیسته تا یه دندون رو به عنوان غنیمت بکشه، واقعاً احمقانه بود. صحنههای آخر هم که فقط حرصآور بود. هر کی اونو نوشته باید تیرباران بشه! چند تا دایناسور فرار میکنن و بعد نتیجهگیری اینه که بشریت از این به بعد باید شونه به شونه دایناسورها زندگی کنه. چه اراجیفی! متاسفانه با اینکه این ژانر محبوب منه و جلوههای ویژه خوبی داشت، فیلم به خاطر فیلمنامه بیمحتوا و تنبلش اصلاً به دلم ننشست.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یه شروع خیلی **خیلی** قوی که فیلم دیگه هیچوقت نتونست به اون سطح برگرده* (منظورم از «نتونست برگرده» اینه که بعدش فقط ناامیدت میکنه). نمره نهایی: ۲.۵ از ۵ - کلی چیز داشت که برام جذاب بود، اما در کل خوب از آب درنیومده بود.
2019-01-20
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
نسخه کپی شماره ۲
سال ۱۹۹۳ بود که پارک ژوراسیک به جون سینمادوستها افتاد و یه فرنچایز بلاکباستری و یه موج فرهنگی راه انداخت. متاسفانه الان داریم زجر تماشای نسخههای کپی چیزی رو میکشیم که زمانی یه ایده عالی و تاملبرانگیز با هیجان بالا بود. فکر کنم از وقتی که شروع کردن به شخصیت دادن به ولوسیرپتورها و یکیشون رو رفیق آدمیزاد کردن، فاتحه کار خونده شد. ولی خب یه جورایی قبولش کردیم و با کله پریدیم تو دنیای ژوراسیک ۲۰۱۵. دنبال قتلعام دایناسوری بیشتر بودیم، بازیگرهای خوبی مثل کریس پرت و برایس هاوارد ما رو جذب کردن، اما فیلم فقط «اوکی» بود؛ یه قسمت از فرنچایز که فقط یه لذت زودگذر بود و بس.
اما خب گیشه حرف اول رو میزنه و فرنچایز کشانکشان به «دنیای ژوراسیک: سقوط پادشاهی» رسید... داستان دوباره به ایسلا نوبلار برمیگرده که قراره با تمام دایناسورهاش توسط یه آتشفشان عظیم از روی زمین محو بشه. حالا بشریت افتاده به جون هم که آیا گونهای رو که قبلاً منقرض شده نجات بدن یا نه، در حالی که بقیه نقشههای شومی برای سود مالی دارن. باز هم همون قصهها؛ شخصیتهای کلیشهای که فقط بازیگرهاشون عوض شده ولی همون کارهای تکراری رو انجام میدن، و فیلمنامهای که به زور میخواد یه حس همدلی انسانی ایجاد کنه که اصلاً جواب نمیده. هیچ چیز تازهای (خب، حداقل هاوارد کفشهاش رو به یه چیز معقولتر تغییر داده) یا هیجانانگیزی اینجا وجود نداره؛ یه گاو شیرده خسته است که خودش نیاز به انقراض داره. طبیعتاً یه قسمت دیگه هم میسازن و طبیعتاً پول هم درمیآره، و من و میلیونها زامبی ژوراسیک دیگه هم میریم ببینیمش به امید اینکه شاید به روزهای اوج ۱۹۹۳ برگردیم. ولی احتمالاً این یه امید واهیه، پس شاید، فقط شاید، دیگه بس باشه، نه؟ ۵/۱۰
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
مغزم درد گرفت. اصلاً خوشم نیومد. اه... اوم... بگذریم. این فیلمی بود که واقعاً مرزهای باورپذیری، منطق و حتی فیزیک رو جابهجا کرد. اول یه نکته بگم: تریلر جوری نشون میده که انگار کل فیلم تو جزیرهای میگذره که داره منفجر میشه. اما کمتر از نصف فیلم اینجوریه. پس اگه دنبال یه فوران آتشفشانی طولانی هستید، جای دیگه دنبالش بگردید.
قهرمانها کاریکاتورهای رو مخ و احمقی هستن؛ از اون متخصص فنی که از همه چیز میترسه گرفته تا اون مربی حیوونات که همش تیکه میندازه (انصافاً این همون شخصیت کریس پرت تو فیلم قبلیه، ولی باز هم رو مخه). شرورها هم آدمهای کوتهفکر و احمقی هستن که انگار یادشون میره پشت سرشون رو نگاه کنن، مخصوصاً تو موقعیتهای خطرناک. و اصلاً جف گلدبلوم (Jeff Goldblum) چرا تو این فیلم بود؟ هیچ نقشی تو داستان نداشت. هیچی. فقط اونجا بود که بگن: «ببینید! ما یکی از بازیگرهای فیلمهای قدیمی رو آوردیم، پس اینا به هم ربط دارن.» واقعاً کل حضور دو دقیقهایش فقط برای همین بود.
داستان همون داستان تکراری بقیه فیلمهای پارک/دنیای ژوراسیکه. بیاید دایناسورها رو دستکاری ژنتیکی کنیم. چی ممکنه غلط پیش بره؟ حتی اون مثلاً «پیچش داستانی» رو هم میشد از همون اول فیلم حدس زد. قوانین اولیه فیزیک هم که کلاً تعطیله، مثل اون پرش غیرممکن کامیون. قسم میخورم موقع دیدن این فیلم حس میکردم مغزم داره از گوشام میریزه بیرون. این فیلم واقعاً باعث شد یه جورایی خوشحال بشم که کالین ترورو (Colin Trevorrow) رو از کارگردانی جنگ ستارگان اپیزود ۹ کنار گذاشتن. متاسفانه پایان فیلم جوریه که تضمین میکنه یه قسمت دیگه هم در راهه. هرچند این سوال پیش میآد که پس تکلیف پارک ژوراسیک ۳ چی شد، چون اونم تقریباً همینجوری تموم شد؟ اصلاً اون فیلم دیگه جزو داستان اصلی حساب میشه؟ کلاً وقتتون رو تلف نکنید. حتی اگه عاشق جلوههای ویژه دایناسورهای قبلی هستید، اینجا چیز جدیدی نمیبینید و بعضی جاهاش برای یه فیلم سال ۲۰۱۸ واقعاً بد و غیرقابلباوره. بیخیالش بشید.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
نصف زمان فیلم رو داشتم به پلات داستانی که «دنیای ژوراسیک ۲» بهم تحویل میداد پوزخند میزدم، که باعث شد لذتی که از CGI فوقالعاده، اکشنهای متوسط دایناسوری و بازی خوب بازیگرها میبردم، کوفتم بشه. هنوز هم خیلی ضعیفتر از دنیای ژوراسیک (۲۰۱۵) هست که داستانش تقریباً به خوبی نسخه اصلی بود؛ یعنی همون «پارک ژوراسیک» (۱۹۹۳) افسانهای که انگار امروزه تقلید کردن یا بهتر ساختن از روی اون غیرممکنه.
2020-09-27
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
نقدهای بیشتر در msbreviews.com
دنیای ژوراسیک: سقوط پادشاهی هنوز همون مشکلات روایتی بزرگ رو داره. اگه کارگردانی فوقالعاده جی. ای. بایونا (J. A. Bayona) نبود، این فیلم ته لیست من قرار میگرفت. هیچ جلوه بصری خیرهکنندهای نمیتونه حریف پلات بیمنطق، شخصیتهای فرعی رو مخ و اون خط داستانی افتضاح مزایده بشه. نمره: D+
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
خب، این چهارمین فیلم پارک ژوراسیکیه که تو این ماه دیدم و حس میکنم نقدهام دارن خیلی شبیه هم میشن، چیزی که مشخصاً سعی میکنم ازش دوری کنم. پس بذارید چند تا شباهت رو بگم و بگذرم. باز هم یه بچه تو خطر قرار میگیره، هرچند این بچههای زبل انگار همیشه استاد فرار کردن از دست دایناسورها هستن، حتی وقتی تو وحشت مطلقن؛ پس دمشون گرم. طبق معمول آدمبدهها هم تو منوی غذای دایناسورها هستن، که تو این قسمت حداقل سه نفرن. و مثل همیشه، قهرمانهای ما چند باری از مرگ حتمی نجات پیدا میکنن، اونم چون یه دایناسور شکارچی تو لحظه آخر به اون یکی حمله میکنه. آخه چقدر احتمال داره این اتفاق بیفته؟
اما انگار بالاخره داریم از اون جزیره کوچیک نزدیک کاستاریکا دل میکنیم، چون جزیره با فوران آتشفشان نابود شد؛ صحنهای که عجیبه ولی منو یاد خرابیهای گدازهای تو «ارباب حلقهها» انداخت. طفلکی دایناسورها. اول که اون شهابسنگ میلیونها سال پیش اومد، حالا هم آتشفشان داشت نتیجه رو میکرد ۲ بر ۰ به نفع کائنات. ولی نگران نباشید، چند تایی فرار کردن و خدا میدونه چقدر DNA با خودشون بردن. من که اصلاً با این قضیه ساختن «سوپر دایناسور» حال نمیکنم. دیگه داریم به جایی میرسیم که بهتره فرنچایز رو تموم کنن و به جاش هیولاها رو همون فضاییهای قدیمی بذارن. اوه، و جف گلدبلوم هم برگشته، هرچند شاید یه کلون خشک و بیمزه از شخصیت اصلیش بود که تو فیلمهای قبلی نقطه قوت بود، ولی این بار شبیه یه استاد دانشگاه نصیحتگو به نظر میرسید. ولی خب، ما دنبالههای خیلی بدتر از این هم زیاد دیدیم، مگه نه؟ در ظاهر، این قسمت از فرنچایز مثل همیشه سرگرمکننده بود. انگار این سرگرمی تو خون (DNA) این سریه و همیشه هم اسم اسپیلبرگ تو تیتراژ همراهشه. واقعاً باید کلافهکننده باشه که سعی کنی و نتونی به جادوی اولین فیلم برسی.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
اکشن تو این یکی زیاد بود. فیلم یه جورایی کشدار بود. بعضی جاهاش حوصلهسربر میشد.
2023-07-07
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
بلو (Blue) عشق منه!
2025-06-16