سیکاریو ۲: روز سرباز
در این درام ماجراجویانه، مت گریور (Josh Brolin)، مامور سیا، یک نیروی عملیاتی مرموز را برای تحقیق درباره کارتلهای مواد مخدر مکزیک که تروریستها را به داخل خاک آمریکا قاچاق میکنند، به خدمت میگیرد. با ربوده شدن دختر یکی از بزرگترین سرکردگان کارتل، اوضاع وخیمتر شده و گریور و همکارش مجبور میشوند در ماموریت خود تجدیدنظر کنند.
سال انتشار: 2018 کارگردان: Stefano Sollima ژانر: Action، Crime، Drama نویسندگان: Taylor Sheridan امتیاز: 7.1نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
بین دو فیلم «سیکاریو»، قطعاً اولی بهتره، هرچند به نظر من فاصلهشون اونقدری که بقیه میگن زیاد نیست. هر دو فیلمهای فوقالعادهای هستن؛ نه اینکه دقیقاً مثل هم باشن (حتی اگه فرمول ساختشون یکی باشه)، ولی هر دو عالیان. نمیدونم واقعاً لازم بود «سیکاریو» به یه مجموعه فیلم تبدیل بشه یا نه، ولی بهترین تجربهای که تو چند ماه اخیر توی سینما داشتم مربوط به «روز سرباز» بود، برای همین خوشحالم که ساخته شد. _امتیاز نهایی: ۳.۵ از ۵ - واقعاً ازش خوشم اومد. پیشنهاد میکنم حتماً براش وقت بذارید._
2018-09-27
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
**_به خوبی نسخه اصلی نیست، ولی هنوز هم اثر قابلقبولیه_**
> **_سارا سندرز_**: _سیستم مهاجرتی ما کاملاً از کار افتاده. ما با یک بحران ملی روبرو هستیم، نه فقط از نظر ایمنی و امنیت، بلکه یک بحران انسانی. ما با مواد مخدر، قاچاقچیان انسان و تروریستهایی طرف هستیم که از مرزهای ما عبور میکنند و باید جلوی این کار گرفته شود. ما میخواهیم این کار را انجام دهیم - نه فقط با دیوار؛ قطعاً دیوار یکی از مهمترین عوامل است. ما میدانیم که جواب میدهد؛ میدانیم در جاهایی که نصب شده، ۹۵ درصد موثر بوده است. ما میخواهیم در همه زمینهها موثر عمل کنیم و این شامل دیوار و سایر تکنولوژیها هم میشود._
> [...]
> **_کریس والاس_**: _«بیگانگان با علایق خاص» صرفاً افرادی هستند که از کشورهایی میآیند که زمانی تروریست تولید کردهاند. آنها خودشان تروریست نیستند. و وزارت امور خارجه میگوید که، عین عبارت خودشان: «هیچ مدرک معتبری مبنی بر ورود هیچ تروریستی از مرز مکزیک وجود ندارد»._
> **_سندرز_**: _ما میدانیم که تقریباً ۴۰۰۰ تروریست شناخته شده یا مشکوک به صورت غیرقانونی وارد کشور ما میشوند و میدانیم که آسیبپذیرترین نقطه ورود ما، مرز جنوبی است._
> **_والاس_**: _صبر کنید، صبر کنید - من این آمار را میدانم؛ نمیدانستم قرار است از آن استفاده کنید یا نه. اما دربارهاش تحقیق کردهام. میدانید آن ۴۰۰۰ نفر کجا دستگیر شدهاند؟ فرودگاهها._
> **_سندرز_**: _نه همیشه._
> **_والاس_**: _فرودگاهها._
> **_سندرز_**: _قطعاً تعداد زیادی از آنها..._
> **_والاس_**: _وزارت امور خارجه میگوید هیچ تروریستی را پیدا نکردهاند که از مرز جنوبی با مکزیک عبور کرده باشد._
> **_سندرز_**: _این ورودها از راه هوایی، زمینی و دریایی است. همه اینها مطرح است. اما یک نکته را فراموش میکنید؛ آسیبپذیرترین نقطه ورود ما به این کشور مرز جنوبی است و باید از آن محافظت کنیم. و هر چه افراد بیشتری..._
> **_والاس_**: _اما آنها از مرز جنوبی نمیآیند سارا. آنها میآیند و در فرودگاهها متوقف میشوند._
— گفتگوی سارا سندرز، سخنگوی کاخ سفید با کریس والاس؛ فاکس نیوز (۶ ژانویه ۲۰۱۹)
فیلم «سیکاریو ۲: سرباز» [که در آمریکای شمالی با نام Sicario: Day of the Soldado اکران شد] دنبالهای بر فیلم «سیکاریو» (۲۰۱۵) ساخته دنی ویلنوو است. و اگر قرار بود فیلمی ساخته شود که اصلاً نیازی به دنباله نداشته باشد، همان نسخه اول بود. جدا از این واقعیت که فیلم اول فقط یک موفقیت تجاری متوسط بود (فروش ۸۴.۹ میلیون دلاری در مقابل بودجه ۳۰ میلیونی، آن هم در دورانی که فیلمها برای تبدیل شدن به فرنچایز باید در ۵ دقیقه اول اکران ۸۰۰ میلیارد دلار بفروشند!)، داستان هم به یک پایان طبیعی رسیده بود. الخاندرو گیلیک (Benicio del Toro) با حمایت مت گریور (Josh Brolin)، کیت میسر (Emily Blunt) سادهلوح و آرمانگرا را بازی داد تا انتقام قتل همسر و دخترش را از فاستو آلارکون بگیرد. فیلم با رسیدن گریور به خواستهاش، انتقام گیلیک و درک تلخ میسر از نحوه عملکرد آمریکا در مکزیک تمام شد. ساخت دنباله کاملاً غیرضروری به نظر میرسید. اما به هر حال ساخته شد.
وقتی یک بمبگذاری انتحاری در کانزاس باعث کشته شدن ۱۵ نفر میشود، دولت آمریکا به گریور اجازه میدهد تا از «اقدامات افراطی» برای مبارزه با کارتلهای مکزیکی که مظنون به قاچاق تروریستها هستند، استفاده کند. گریور تصمیم میگیرد جنگی بین دو کارتل بزرگ راه بیندازد و گیلیک را برای ترور یک وکیل بلندپایه کارتل ماتاموروس استخدام میکند، در حالی که خودش و تیمش ایزابل ریس (Isabela Moner)، دختر رئیس کارتل رقیب را میدزدند. آنها او را به تگزاس میبرند و در یک عملیات «پرچم دروغین» نجاتش میدهند تا اینطور به نظر برسد که دشمنان پدرش او را دزدیدهاند. در مسیر بازگشت به مکزیک، گیلیک با دخترک صمیمی میشود. اما بعد از عبور از مرز، پلیسهای مکزیکی به آنها خیانت میکنند و ایزابل به بیابان فرار میکند و گیلیک هم به دنبال او میرود. در همین حال، دولت آمریکا متوجه میشود که دو نفر از بمبگذاران کانزاس تروریستهای داخلی بودهاند و قاچاقی وارد نشدهاند. با این اوصاف، وزیر دفاع دستور توقف ماموریت را میدهد که باعث خشم گریور میشود.
با توجه به پایانبندی خوب فیلم اول، معرفی دنباله شبیه یک تلاش هالیوودی برای پول درآوردن به نظر میرسید که احتمالاً میراث نسخه اصلی را خراب میکرد. اما با انتشار اطلاعات بیشتر، مشخص شد که با یک اثر سرهمبندی شده معمولی طرف نیستیم. اول از همه، تیلور شریدان به عنوان نویسنده برگشت و داستانی نوشت که برخلاف انتظار خیلیها، سراغ انتقام گرفتن کیت میسر از گریور و گیلیک نرفت. در واقع کیت اصلاً در فیلم نیست و تمرکز روی گیلیک و گریور است. نگرانی بزرگ خیلیها این بود که چه کسی جای ویلنوو بااستعداد را روی صندلی کارگردانی میگیرد. انتخاب استفانو سولیما، کارگردان ایتالیایی سریال «گومورا»، خبر خوبی بود.
خب، اول از همه باید بگم که «سرباز» به گرد پای «سیکاریو» هم نمیرسه. اصلاً نزدیکش هم نیست (و طبیعتاً هیچ سکانسی به قدرت صحنه میز شام فیلم اول نداره). مشکلاتی هم داره که در فیلم اول نبود. مثلاً نبودِ شخصیت کیت میسر به روایت ضربه زده؛ نه چون خودش جایگزینناپذیره، بلکه چون مخاطب دیگه کسی رو نداره که خودش رو جاش بذاره. چون این بار میدونیم گریور و گیلیک واقعاً کی هستن، فیلم دیگه دستش رو رو نمیکنه و مستقیم میره سراغ اکشن. این باعث شده داستان از نظر اخلاقی سادهتر از فیلم اول باشه. شریدان این قسمت رو بیشتر شبیه یه اکشن-تریلر معمولی نوشته که باعث شده بحثهای سیاسی و اخلاقی فقط بهانهای برای رسیدن از یک تیراندازی به تیراندازی بعدی باشن. همچنین تکرار در داستان دیده میشه و کارگردانی سولیما به اندازه ویلنوو دقیق نیست. در نهایت، عنوان فیلم هم که به معنی «آدمکش ۲: سرباز» هست، اصلاً معنی خاصی نمیده و شبیه اسم فیلمهای اکشن درجه دو دهه ۹۰ میلادی میمونه.
با این حال، من واقعاً از فیلم لذت بردم. فیلمنامه تند و تیز و بهروزه. شریدان با آثاری مثل «اگر سنگ از آسمان ببارد» و «ویند ریور»، داره به یکی از بهترین نویسندههای هالیوود تبدیل میشه. بازی دل تورو و برولین هم که مثل همیشه عالیه؛ دو مرد سرد و سنگی که احساساتشون رو بروز نمیدن. در مجموع، برای فیلمی که دلیلی برای ساخته شدنش نبود، این یک روایت جذاب و درگیرکنندهست و من رو برای قسمت بعدی مشتاق نگه داشته.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
مشخصاً به اندازه نسخه قبلی قدرتمند نیست، اما «سیکاریو: روز سرباز» هنوز هم تجربه خوبیه. بازگشت بنیسیو دل تورو و جاش برولین لذتبخش بود؛ اولی به اندازه قبل درخشان نیست ولی دومی همون کیفیت همیشگی رو داره. ایزابلا مرسد هم اضافه شدن مثبتی به تیم بازیگریه. بعضی بخشهای داستان جذابتر از بقیهست؛ مثلاً قسمتهای مربوط به شخصیت میگل (Elijah Rodriguez) خیلی دندانگیر نیست. فضاسازی فیلم خیلی خوبه و از نظر صوتی هم عالی عمل کرده - به جز اون یه مورد خندهدار (البته غیرعمدی) که از صدای آماده «جیغ دختر» استفاده کردن؛ مطمئنم این دقیقاً همون افکت صوتیه که قدیما توی بازی RollerCoaster Tycoon استفاده میشد! عجب بازیای بود یادش بخیر. یه نقد جدی که دارم به نورپردازیه. شنیده بودم بعضیها به فیلم اول هم این نقد رو داشتن ولی من اونجا متوجهش نشدم. اما اینجا، مخصوصاً اوایل فیلم، نورپردازی خیلی تو ذوق میزنه. هرچند با پیشرفت داستان کمتر به چشم میاد. نمیتونم بگم ساخت این دنباله لازم بود، ولی حداقل کارشون رو قابلقبول انجام دادن. باید دید برای قسمت بعدی یعنی «سیکاریو: کاپوس» چه گلی به سرشون میزنن.
2024-01-31