Dangal
زندگینامه ماهاویر سینگ پوگات (Mahavir Singh Phogat) که به دخترانش، بابیتا کوماری و گیتا پوگات، کشتی آموزش داد. گیتا پوگات اولین کشتیگیر زن هندی بود که در بازیهای کشورهای همسود ۲۰۱۰ موفق به کسب مدال طلا (وزن ۵۵ کیلوگرم) شد، در حالی که خواهرش بابیتا کوماری مدال نقره (وزن ۵۱ کیلوگرم) را از آن خود کرد.
سال انتشار: 2016 کارگردان: Nitesh Tiwari ژانر: Action، Biography، Drama نویسندگان: Piyush Gupta، Shreyas Jain، Nikhil Mehrotra امتیاز: 8.3نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یه داستان واقعی الهامبخش و حالخوبکن درباره جنگیدن برای رویایی که فقط خودت میتونی ببینیش. مهمتر از همه، این فیلم جرئت میکنه با سنتهای قدیمی هند و پیشداوریها علیه زنان مبارزه کنه. دو تا دختر با حمایت و انگیزهای که پدر و مربیشون بهشون میده، از موانع سختی عبور میکنن تا به کشتیگیرهای مشهور جهانی تبدیل بشن. فیلم خیلی خوشرنگولعاب و سرگرمکننده ساخته شده. بازیها خوبه و شخصیتها قابلدرک هستن. تنها نکته منفیاش اینه که برای یه فیلم سینمایی خیلی طولانیه و بهتر بود مینیسریال میشد. اگه از جنبه بدرفتاری بگذریم: به نظرم مهمه بگم که شخصاً با بیشتر روشهای پدر برای تمرین دادن و سختگیر کردن دختراش موافق نیستم، چون خیلی از اونا در واقع کودکآزاری جدی بود. مادرشون هم نقش همون زن منفعل و تاییدکننده رو بازی میکنه. بدتر از همه اینکه فیلم آسیبهای روانی وارد شده به دخترا رو نادیده میگیره و باهاش شوخی میکنه، انگار که هیچ آسیبی ندیدن. توی اروپا، پدره رو میانداختن زندان و خدمات اجتماعی بچهها رو ازش میگرفت. به نظرم قهرمانسازی از رفتارهای خشونتآمیز سوءتفاهم بزرگیه، اما فکر کنم هندیها هنوز باید یاد بگیرن که میشه بدون آزار دادن بچهها، بهشون انگیزه داد.
2017-11-14
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
خیلی طولانی، خیلی قابلپیشبینی و خیلی کند. بعد از اینکه ۱۶۱ دقیقه تموم شد، حس خیلی منفیای نسبت به «دنگل» نداشتم چون هر چی جلوتر میره بهتر میشه. اما بخش اول فیلم واقعاً خستهکننده است و داستانش اصلاً آدم رو جذب نمیکنه؛ بیشتر شبیه یه راهنماست برای اینکه چطور یه والدین بد باشیم. پایانش هم با اون قضایای کمد دیواری و جارو، خیلی کارتونی و غیرواقعی شده. انصافاً بازیها خیلی خوبه. عامر خان در نقش ماهاویر عالیه و فاطیما ثنا شیخ (و زایرا وسیم) در نقش گیتا تحسینبرانگیزن. سانیا مالهوترا (و سوهانی باتناگار) هم لایق تحسین هستن. با همه اینها، فیلم چیز جدیدی برای ژانر زندگینامههای ورزشی بالیوود نداره. دقیقاً همون مسیر فیلمهایی مثل «مری کوم» (۲۰۱۴)، «برادران» (۲۰۱۵) و حتی «پاتیالا هاوس» (۲۰۱۱) رو میره. برای من، این فیلم محصول ۲۰۱۶ بیش از حد کشآمده و تصنعی به نظر میرسه که به روایتِ قلبی و ارزشمندش ضربه زده. به نظرم تنها نقطه قوت فیلم بازیگرهای اصلیاش هستن. بقیه خیلی ازش تعریف کردن، پس شاید من اشتباه میکنم! بالاخره هر کسی نظری داره.
2020-11-19