سوگلی
اوایل قرن هجدهم. انگلستان با فرانسویها در جنگ است. با این حال، مسابقات مسخرهی اردکسواری و خوردن آناناس در دربار رونق دارد. ملکه آنِ (Olivia Colman) ضعیف و رنجور بر تخت سلطنت تکیه زده و دوست صمیمیاش لیدی سارا (Rachel Weisz) به جای او کشور را اداره میکند و همزمان مراقب وضعیت سلامتی ملکه و خلقوخوی دمدمی اوست. وقتی خدمتکار جدیدی به نام ابیگیل (Emma Stone) وارد دربار میشود، جذابیتش باعث میشود سارا به او علاقهمند شود. سارا ابیگیل را زیر پر و بال خود میگیرد و ابیگیل هم این را فرصتی میبیند تا به ریشههای اشرافی خود بازگردد. از آنجایی که سیاستهای جنگی وقت زیادی از سارا میگیرد، ابیگیل جای خالی او را به عنوان همراه ملکه پر میکند. دوستی رو به رشد آنها به ابیگیل فرصتی میدهد تا به جاهطلبیهایش برسد و او اجازه نمیدهد هیچ زن، مرد، سیاست یا حتی خرگوشی سد راهش شود.
سال انتشار: 2018 کارگردان: Yorgos Lanthimos ژانر: Biography، Comedy، Drama نویسندگان: Deborah Davis، Tony McNamara امتیاز: 7.5نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
بیش از حد تحویل گرفته شده؟ قطعاً، ولی از اول تا آخرش کاملاً درگیرکننده است. خندهدارترین اثر یورگوس (Yorgos) نیست، اما از نظر فنی بینقص و بازیها هم درخشان است. _امتیاز نهایی: ★★★ - خوشم اومد. شخصاً پیشنهاد میکنم ببینیدش._
2019-01-20
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلمی به شدت سرگرمکننده از ابتدا تا انتها، با بازیهای فوقالعاده از سه بازیگر زن اصلی. اما استون (Emma Stone) یک بار دیگر ثابت میکند که فقط یک چهره زیبا نیست و در نقش ابیگیلِ حیلهگر و آشفته عالی ظاهر شده. ریچل وایس (Rachel Weisz) مثل همیشه در نقش سارای کنترلگر و کینهتوز روی فرم است و اولیویا کلمن (Olivia Colman) هم واقعاً لیاقت اسکار را برای نقش ملکه آنِ بچهصفت و بیمار داشت. نیکلاس هولت (Nicholas Hoult) در نقش هارلیِ خوشگذران و رذل، هر صحنهای که در آن حضور دارد را از آن خود میکند. یورگوس لانتیموس (Yorgos Lanthimos) بار دیگر فیلمی با فیلمبرداری زیبا و با استفاده از نور طبیعی ساخته است. هر چقدر از زیبایی بصری این فیلم بگویم کم گفتهام. بارها به یاد فیلم «بری لیندون» افتادم، اما با کلی طنز، بددهنی و بدون حضور رایان اونیل که بخواهد روح فیلم را نابود کند. من اول به خاطر استفاده از لنز چشمماهی (fish-eye) به فیلم ۹ از ۱۰ دادم، اما چون نمیتوانستم از فکر اینکه چقدر از آن لذت بردم بیرون بیایم، امتیازم را به ۱۰ تغییر دادم. بهترین فیلمی که در این مدت طولانی دیدهام.
2019-05-24
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
بعضی زخمها بسته نمیشوند؛ من از این زخمها زیاد دارم. آدم فقط با آنها راه میرود و گاهی حس میکند که دارند از خون پر میشوند. «سوگلی» (The Favourite) به کارگردانی یورگوس لانتیموس و نویسندگی دبورا دیویس و تونی مکنامارا است. بازیگرانی چون اولیویا کلمن، ریچل وایس، اما استون و نیکلاس هولت در آن ایفای نقش میکنند. در اوایل قرن هجدهم انگلستان، ملکه آنِ ضعیف (کلمن) بر تخت نشسته و دوست صمیمیاش لیدی سارا (وایس) به جای او حکومت میکند. وقتی خدمتکار جدیدی به نام ابیگیل (استون) میآید، دل سارا را به دست میآورد. «سوگلی» که حسابی مورد توجه منتقدان قرار گرفته و جوایز زیادی هم برده، حداقل برای من، فیلمی است که سلیقهی خاصی میطلبد. اول از همه باید بگویم که به عنوان یک درس تاریخ، کاملاً چرند است؛ آنقدر که فکر کردم نکند لانتیموس در واقع همان مل گیبسون است! البته برای انصاف باید گفت لانتیموس هرگز پنهان نکرد که او و نویسندگانش داستان را بیشتر برای سرگرمی از خودشان درآوردهاند. هنر ساخت فیلم در سطح بالایی است و سه بازیگر زن اصلی تمام توانشان را برای کارگردان گذاشتهاند. لانتیموس ترفندهای جالبی هم در فیلمبرداری دارد و مشخص است که او استعدادی است که طرفداران سینمای خاص و متفاوت باید دنبالش کنند. طراحی لباس و صحنه هم درجه یک است و از نظر تولید نمیتوان ایرادی گرفت. از نظر داستانی، فیلم پر از سیاستهای پارلمانی و شیطنتهای سلطنتی است. اما در نهایت، موضوع اصلی نبرد بین سارا و ابیگیل برای تصاحب روح ملکه آن است. این بخش داستان همیشه جذاب باقی میماند، حتی وقتی لانتیموس چاشنی مسائل جنسی را زیاد میکند و کمدی سیاه را در کنار تراژدی اصلی قرار میدهد. این فیلم ترکیب عجیبی است که به نظر من در کل خیلی خوب از آب درنیامده و پایانش هم یک ناامیدی بزرگ است؛ آدم را مبهوت اما ناراضی رها میکند. ۷/۱۰
2020-03-22
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
ملکه آن یکی از معدود پادشاهان بریتانیا بود که داستانش هنوز به فیلم تبدیل نشده بود و این نتیجهی اسکاریِ آن است. اولیویا کلمن در نقش آخرین فرمانروای خاندان استوارت که بدقلق و تندمزاج است، میدرخشد؛ اما در بقیه موارد، بازیها کمی بیروح هستند. رقابت بین ابیگیل و سارا چرچیل - و تصویرسازیهای گاهی وقیحانه از آن - برای من خیلی جواب نداد و نیکلاس هولتِ فوفول هم بیشتر شبیه به یک پارودی از سریال «بلکادر» (Blackadder) است. فیلم ریتم تندی دارد و مهارتهای فنی پشت آن بینظیر است، اما حس میکنم موضوع فیلم و حضور سه زن قدرتمند در نقشهای اصلی، بیشتر از لیاقت خودِ فیلم باعث جلب توجه شده است.
2024-05-29