آنابل: آفرینش
ساموئل مولینز (Samuel Mullins) عروسکسازی است که به همراه همسرش استر (Esther) و دخترشان بی (Bee) زندگی شادی دارند، تا اینکه دخترشان در تصادف با اتومبیل جان میبازد. دوازده سال بعد، ساموئل و استر پذیرای یک راهبه و شش دختر یتیم در خانه خود میشوند. او به آنها میگوید که فقط یک اتاق قفل شده (که متعلق به بی بوده) و اتاق استر برای دخترها ممنوع است. جنیس (Janice)، دختر معلولی که در میان آنهاست، موفق میشود شبانه به اتاق بی نفوذ کند و عروسکی را پیدا میکند که داخل کمد قفل شده است. پس از بازی در آن اتاق، او توسط نیرویی شیطانی مورد آزار قرار میگیرد. جنیس چه چیزی را در اتاق بی آزاد کرده است؟
سال انتشار: 2017 کارگردان: David F. Sandberg ژانر: Horror، Mystery، Thriller نویسندگان: Gary Dauberman امتیاز: 6.5نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
حالا که سه تا داستان مختلف برای منشأ عروسک آنابل داریم، شاید دیگه وقتش باشه این عروسک رو به حال خودش رها کنیم. اما اگه بخوایم با کارگردان فیلم، دیوید اف. سندبرگ (David F. Sandberg) منصف باشیم، باید بگم که _آفرینش_ **فرسنگها** بهتر از اولین فیلم _آنابل_ هستش. _امتیاز نهایی: ۲.۵ از ۵ - المانهای زیادی داشت که برام جذاب بود، اما در کل اونطور که باید از آب درنیومده بود._
2017-11-28
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
شیطان واسطه: برداشت ۲۷! خب، شاید واقعاً ۲۷ تا فیلم توی این موج جدید فیلمهای ترسناکِ شیاطین واسطه ساخته نشده باشه، ولی لعنتی حسش دقیقاً همینطوریه! «آنابل: آفرینش» اگه ۱۰ سال پیش اکران میشد، فیلم ترسناک خیلی خوبی بود، اما الان میبینیم که داریم توی همون مسیرهای تکراری قدم میزنیم و برای ترسوندن مخاطب به همون ترفندهای همیشگی فیلمسازی متوسل میشیم. هر کسی مثل من که فوبیای عروسک، آدمک یا خیمهشببازی داره، قطعاً اینجا تا مغز استخونش میلرزه، چون سازندهها این قضیه رو به اوج خودش رسوندن و نتیجهی خوبی هم گرفتن. با این حال، وقتی این جنبه رو کنار بذاریم و کلیشههای صوتی و تصویری فیلمهای ترسناک تکراری بشن، منتظر یه ربع آخرِ طوفانی هستیم که ما رو زهرهترک کنه - که متأسفانه اتفاق نمیافته و همون فرمولهای همیشگی شیاطین واسطه رو تحویلمون میدن. در بخش نکات مثبت، یه ارتباط عالی با عروسک واقعی آنابل وجود داره، وفاداری به داستان به عنوان یک واقعیت هوشمندانه گنجونده شده و بازیگریها (با حضور دوباره لولو ویلسون جوان که از فیلم «ویجا: خاستگاه شیطان» اومده) کاملاً قابل قبوله. میکس صدا عالیه، سایهها و لرزشهای تصویر هم همینطور، که باعث شده تولید فیلم از نظر فنی خوب باشه. کاش نویسندهها کمی جسورتر و خلاقتر بودن... خیلی بهتر از آنابل (۲۰۱۴) هستش (که البته کار سختی هم نیست)، «آفرینش» برای طرفداران معمولی ژانر وحشت که فوبیاهای گفته شده رو دارن، یه اثر بالاتر از متوسطه. اما خورههای فیلمهای ترسناک احتمالاً موقع تیتراژ پایانی حسابی خسته و دلزده باشن. ۶.۵/۱۰
2017-12-10
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
**همه چیز از اینجا شروع میشه!** دومین اسپینآف از فرنچایز «احضار» (The Conjuring) و در کل چهارمین فیلمی که در این دنیای سینمایی روایت میشه. فیلم اول یعنی «آنابل» به نظرم یه اثر معمولی بود. اما با این فیلم، پتانسیل یه زیرمجموعه جدید ایجاد شده. احتمالاً این سری میتونه به عقب برگرده و پیشدرآمد بسازه، در حالی که «احضار» داره رو به جلو حرکت میکنه. چیز جدیدی توی این فیلم نیست، اما با این حال فیلم بدی هم نیست. لوکیشن فیلم رو دوست داشتم؛ یه خونه تک و تنها توی کوهستان که حول محور یه مشت دختر یتیم میچرخه. اینجا همونجاییه که همه چیز شروع میشه؛ خلق ترسناکترین عروسکی که توی «احضار» دیدید. داستان روی خانوادهای تمرکز داره که عروسکساز هستن و بعد از یه حادثه، نشون میده که چطور بقیه عمرشون رو سپری کردن. یه راهبه با چند تا دختر یتیم برای زندگی به این خانواده ملحق میشن. وقتی یکی از بچهها عروسک قفل شده رو با رازهایش پیدا میکنه، نیروی شیطانی آزاد میشه. در بخشهای بعدی، فیلم فاش میکنه که چه اتفاقی برای اونها و عروسک افتاده. همچنین به یه پیشدرآمد احتمالی اشاره میکنه که قراره در اروپا باشه. به نظرم اثر قابل قبولی بود، پس برای یک بار دیدن خوبه، مخصوصاً اگه از فیلم قبلی خوشتون اومده باشه. _۵/۱۰_
2018-02-04
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم «آنابل: آفرینش» کاملاً بد نیست، هرچند اگه بخوام صادق باشم، اونطور که انتظار داشتم من رو به وجد نیاورد. ترکیب داستانهای ساموئل/استر و یتیمها خیلی تماشایی نیست، و استفاده مکرر از دختر بچهها به عنوان پایه و اساس این داستانها توی این دنیای سینمایی داره کمی تکراری میشه. با این حال، مثل فیلم «احضار ۲»، بهترین بازی رو یکی از بچهها ارائه میده. تالیثا بیتمن (Talitha Bateman) اجرای خوبی داره، شخصیت اون مدام به این طرف و اون طرف پرتاب میشه! استفانی سیگمن (Stephanie Sigman) هم بازیش قرص و محکمه، در حالی که کاش بیشتر از میراندا اتو (Miranda Otto) در نقش استر استفاده میشد. اشارات بیشتری به فیلم «راهبه» (The Nun) وجود داره که من واقعاً مشتاقم فیلم مستقلش رو ببینم - قطعاً ترسناکترین و جالبترین شخصیت این سری تا به اینجا همونه، امیدوارم اونا مثل این دنبالههای «احضار» ناامیدکننده نباشن. در مقایسه، این بهترین فیلم بین اونهاست و من بیشتر از «آنابل» دوستش دارم. یه نکته مثبت (غیرمرتبط) دیگه، استفاده از آهنگ "You Are My Sunshine" هست که همیشه من رو یاد اوله گونر سولشر میندازه - طرفداران منچستریونایتد میدونن چی میگم. هر بار که پخش میشد، عملاً داشتم توی ذهنم زمزمهاش میکردم. میدونم، اطلاعات کاملاً بیخودی بود.
2025-01-28