Il paradiso delle signore

Coco Sea (منتقد)

سریال «بهشت بانوان» واقعاً بهشتی برای تمام عاشقان فیلم و سریال در سراسر دنیاست! دست مریزاد به همه نویسندگان و کارگردانان زن و مردی که چنین اثر باشکوه، شیک و در عین حال ملموسی رو برامون خلق کردن. این سریال بدون شک یکی از محبوب‌ترین سریال‌های کل زندگی منه.

اول از همه، با ترزای زیبا و کلافه آشنا می‌شیم که جوزی بوشمی نقشش رو فوق‌العاده بازی کرده. خیلی تحسینش می‌کنم؛ دختری مستقل در فکر و عمل، دغدغه‌مند نسبت به اطرافیانش و با شمّ اقتصادی عالی (همیشه آرزو داشتم کسب‌وکار خودش رو راه می‌انداخت). زندگی پرهیجانی داره اما به نظرم تو فصل ۱ و ۲ حقش یه مرد بهتر بود.

دوم، پیترو موری (با بازی جوزپه زنو) که شخصیتی آروم ولی مصمم داره. با اینکه مدام در تلاشه تا از گذشته‌ش دل بکنه و به موفقیتی که تو رویاهاشه برسه، کاملاً درکش می‌کنم و تحسینش می‌کنم. تصورش رو بکنید، یه زن کم‌درآمد در آمریکای امروز بتونه با یه مرد موفق در ایتالیای دهه ۵۰ همذات‌پنداری کنه! آقای موری هم به دنیای اطرافش اهمیت میده، توی کارش کاملاً حرفه‌ایه، با مهربانی و اعتماد به شمّ کاری کارمندهاش بهشون احترام می‌ذاره و به همون موفقیتی می‌رسه که من همیشه تو رویاهام می‌بینم.

سوم، می‌رسیم به ویتوریو کونتی جذاب، خلاق و شیک‌پوش (الساندرو ترزینی)! ویتوریو به عنوان مدیر تبلیغات آقای موری، با تمام وجود به رونق کسب‌وکارش کمک می‌کنه، البته تا یه جایی (که خب دمش هم گرم). یه آدم سرزنده، باحال و کاملاً مستقل در افکار و رفتاره.

و در نهایت، این سریال ما رو به دنیای شیک و چشم‌نواز مد زنانه در ایتالیای دهه ۵۰ می‌بره. هر بار که دوربین ما رو به دل این فروشگاه می‌بره، احساس می‌کنم خود من هم وارد یه دنیای جادویی شدم؛ جایی که آرزو داری توش کار یا خرید کنی، جایی که هر چیزی در اون ممکنه. موسیقی سریال هم درست مثل کاراکترهاش شاد و مصممه و پابه‌پای قصه‌هاشون پیش میره. برام شگفت‌انگیزه که تک‌تک شخصیت‌ها داستان جذاب (و دیالوگ‌های معرکه‌ای) دارن. با تماشای این سریال، قدم‌به‌قدم همراهشون میشید، تشویقشون می‌کنید، می‌خندید و شگفت‌زده میشید.

خب، اینم از پایان ماجرا! امیدوارم برای شما تازه شروعش باشه.